Νέες αντεργατικές ανατροπές το «ελατήριο» της ανάκαμψης

Copyright 2018 The Associated

«Οδηγίες χρήσης» για κλιμάκωση της αντεργατικής πολιτικής περιλαμβάνονται στην έκθεση του ΟΟΣΑ

Μια ακόμα «ηχηρή» επιβεβαίωση ότι οι αντεργατικές ανατροπές είναι η «ραχοκοκαλιά» της επιχείρησης ανάκαμψης του κεφαλαίου, και κάθε άλλο παρά θα μείνουν «πίσω» μετά τον Αύγουστο του 2018 και την αναμενόμενη τυπική λήξη του τρέχοντος μνημονίου, δίνουν οι πρόσφατες εκθέσεις τόσο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και του ΟΟΣΑ.

 Αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι οι εκθέσεις των δύο οργανισμών έρχονται να συμπληρώσουν η μία την άλλη σε ζητήματα όπως το εκ νέου «άνοιγμα» του Ασφαλιστικού με περαιτέρω αύξηση των ηλικιακών ορίων, την περαιτέρω ευελιξία στην «αγορά εργασίας», τη διάλυση των κοινωνικών επιδομάτων και την απογείωση της φοροληστείας απέναντι στη λαϊκή οικογένεια. Ολα αυτά, όπως ρητά και κατηγορηματικά ξεκαθαρίζει και η έκθεση του ΟΟΣΑ, αποτελούν το «ελατήριο» της ανάκαμψης προς όφελος βέβαια των επιχειρηματικών ομίλων.

«Ραχοκοκαλιά» τα νέα αντιλαϊκά μέτρα

 

Μεταξύ άλλων, ο ΟΟΣΑ στην έκθεσή του «προτείνει»:

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΙΟΘΕΣΙΑ

«Αποποίηση» της ευθύνης του κράτους για την παιδική προστασία

Υπερψηφίστηκε στην αρμόδια Επιτροπή. «Παρών» από το ΚΚΕ

Με την ψήφιση επί της αρχής και τη διαδικασία επί των άρθρων, συνεχίστηκε χτες στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής η συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης «Μέτρα για την Προώθηση των Θεσμών της Αναδοχής και Υιοθεσίας».

 Το ΚΚΕ ψήφισε «παρών» επί της αρχής, καθώς όπως επισήμανε ο ειδικός αγορητής του Κόμματος, Μανώλης Συντυχάκης, «η αντίληψη του ΚΚΕ για την παιδική προστασία έχει αφετηρία τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες του παιδιού και όχι την εκπλήρωση με κάθε τρόπο της επιθυμίας ενός ενήλικα, ενός ζευγαριού να αποκτήσει παιδί. Που σημαίνει ότι πρέπει να είναι υπόθεση της κοινωνίας, μέσω του κράτους, να εξασφαλίσει τις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτιστικές συνθήκες για την όσο το δυνατόν ομαλή ψυχοσωματική - κοινωνική ανάπτυξη όλων των παιδιών».

Πρόσθεσε ότι το κύριο είναι «η εξασφάλιση από το κράτος κοινωνικών υπηρεσιών οικογενειακού προγραμματισμού, σεξουαλικής αγωγής, στήριξης της οικογένειας», κάτι που θα περιόριζε δραματικά τις περιπτώσεις των παιδιών όπου απαιτείται υιοθεσία ή αναδοχή.

Η κανονικότητα του καπιταλισμού

Κι αν στα λεξικά κανονικότητα είναι η ακριβής τήρηση του κανόνα, η συμφωνία προς τους κανονισμούς, να συμβαίνουν τα γεγονότα όπως συνηθίζουν ή όπως έχει οριστεί, για να κατανοηθεί όμως η σημασία της δεν αρκεί το νόημά της να αναζητείται με όρους του γλωσσικού συστήματος, αλλά σε συσχετισμό με τις ιδεολογικές αφετηρίες, τις διακηρυσσόμενες θέσεις αλλά και τις επιδιώξεις του πολιτικού φορέα που την χρησιμοποιεί.  

 

Dies Brumalis

Ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας στη συνέντευξη τύπου με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζ.Κ. Γιούνκερ διαβεβαίωσε για την «αποκατάσταση της κανονικότητας» στη χώρα, ενώ  μιλώντας προ ημερών στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ επέμενε για καθαρή έξοδο της χώρας τον Αύγουστο από το καθεστώς των προγραμμάτων και για επιστροφή της σε καθεστώς κανονικότητας, προσφέροντάς μας έτσι την ευκαιρία να… προβληματιστούμε και να αυτοσχεδιάσουμε αναζητώντας τα χαρακτηριστικά της «κανονικότητας». 

Όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων –και όχι μόνο– μέσα από το μετασχηματισμό  της σημασίας πολλών λέξεων προωθούνται ιδέες, προτείνονται αλλαγές, επιβάλλονται νέες καταστάσεις, ελέγχονται ή επιδοκιμάζονται ασκούμενες πολιτικές. Η λέξη κανονικότητα με την ασάφεια του εύρους της μπορεί να πάρει μια τέτοια σημασία, ώστε να συμβάλλει στην πειστικότητα του πολιτικού λόγου της κυβέρνησης που επιδιώκεται να τεκμηριωθεί με την κατάλληλη επίκληση δεδομένων, είτε πραγματικών (ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος τον Αύγουστο) ή υποθετικών (έξοδος από την επιτροπεία, εξασφάλιση ευημερίας)

Σιγή ιχθύος για το ξεπούλημα του στρατοπέδου Ζιάκα…

Μία ημέρα μετά τη δημοσίευση της κυβερνητικής απόφασης να νοικιάσει το στρατόπεδο Ζιάκα σε εταιρεία, αντί να το κάνει όαση πρασίνου, αθλητισμού και πολιτισμού και να το αποδώσει στους κατοίκους των όμορων δήμων, δεν ακούγεται «κιχ» στην περιοχή! Καμία κινητικότητα από πλευράς όμορων δήμων, καμία κινητικότητα από τοπικούς παράγοντες ώστε μία εν δυνάμει όαση πρασίνου να μη γίνει γιουσουρούμ! Για να δούμε τι θα δούμε και για να δούμε εάν θα αντιδράσει η περιοχή ή κάποιοι θα τη βυθίσουν στην μοιρολατρία ότι η κυβερνητική απόφαση δεν αλλάζει. Στην κατεύθυνση αυτή ήδη άρχισαν να «τιτιβίζουν» κάποιοι καλοθελητές οι οποίοι λένε ότι το στρατόπεδο πρέπει να δοθεί προς ενοικίαση γιατί το κράτος δεν μπορεί να το συντηρήσει! Κάτι τέτοιες φωνές, ακόμα και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο του δήμου Κορδελιού – Ευόσμου, έβαλαν «πλάτη» ώστε να ρημάζουν πάνω από την περιφερειακή οδό το στάδιο και το κολυμβητήριο που χτίστηκαν με τα λεφτά του Ελληνικού λαού και εγκαταλείφθηκαν πριν καν ολοκληρωθούν! Για να δούμε τι θα γίνει τελικά με όλους αυτούς που με μεγάλη ευκολία θέλουν ν’ αφήσουν το στρατόπεδο Ζιάκα να νοικιαστεί σε εταιρεία, που αφήνουν το στάδιο και το κολυμβητήριο να ρημάζουν, που θέλουν να αφήσουν να γκρεμιστεί το ΕΑΚ Ευόσμου που έγινε με τα λεφτά του Ελληνικού λαού! Για να δούμε…

Δύο κόσμοι

Μέσα από τον φετινό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς, αναδείχθηκαν για μια ακόμα φορά δύο διαφορετικοί κόσμοι.

Από τη μια, οι χιλιάδες εργαζομένων και λαού που διαδήλωσαν με τις σημαίες του ΠΑΜΕ σε δεκάδες πόλεις όλης της χώρας, στις συγκεντρώσεις των ταξικών συνδικαλιστικών οργανώσεων. Σε συγκεντρώσεις ζωντανές, γεμάτες αγωνιστές όλων των ηλικιών, με μάχες μέσα στους χώρους δουλειάς και σε κάθε χώρο όπου δραστηριοποιούνται.

Από την άλλη, η γύμνια του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, με τις «συγκεντρώσεις» των διοικήσεων ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ και όσων Εργατικών Κέντρων ελέγχουν να μη μαζεύουν παρά λίγες δεκάδες εργατοπατέρες...

Από τη μια, τα αιτήματα και τα συνθήματα του ταξικού κινήματος για ενίσχυση της εργατικής - λαϊκής πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, οι πολύμορφοι αγώνες για ανάκτηση των τεράστιων απωλειών των εργαζομένων, η ανάδειξη της προοπτικής όπου ο εργαζόμενος λαός θα γίνει πραγματικός κύριος του πλούτου που παράγει.

Βάθος

«Ο ρόλος μιας περίκλειστης Ελλάδας, που διαιωνίζει τις εκκρεμότητες και γίνεται μέρος των προβλημάτων της περιοχής, δεν είναι μόνο αντιπαραγωγικός, αλλά και επικίνδυνος για τα ευρύτερα εθνικά μας συμφέροντα. Αντίθετα, η ενεργή στρατηγική πολυδιάστατων συμμαχιών, ειρήνης, συνεργασίας και συνανάπτυξης στην περιοχή, με δραστήρια συμμετοχή στην επίλυση των προβλημάτων της, μπορεί να συμβάλει τόσο στην εδραίωση της ειρήνης και της ασφάλειας όσο και στην αναβάθμιση του διεθνούς ρόλου της χώρας». Την ανάλυση αυτή κάνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης, σε άρθρο του στους «New York Times». Πρόκειται για έναν ύμνο στη μέχρι τώρα ...«εδραίωση της ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, την ώρα που η κυβέρνηση σπέρνει αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις σε όλη τη χώρα και στηρίζει τις κάθε είδους πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή. Και ο λόγος που το κάνει αυτό, είναι για να διασφαλίσει την αναβάθμιση της χώρας σε ενεργειακό και μεταφορικό κόμβο, που σημαίνει νέες κερδοφόρες επενδύσεις για το ελληνικό κεφάλαιο και συμπράξεις με πολυεθνικούς ομίλους σε μεγάλα έργα και υποδομές. Αντίθετα, για το λαό, οι 600 και πλέον μνημονιακοί νόμοι θα συνεχίσουν να υπάρχουν, ενώ ακολουθούν και άλλοι, όπως δείχνουν οι συστάσεις του ΟΟΣΑ. Επομένως, οικονομική ανάκαμψη και ιμπεριαλιστική εμπλοκή πάνε χέρι χέρι για την ελληνική αστική τάξη. Μάλιστα, η τοποθέτηση αυτή του Γ. Δραγασάκη (μαζί με πολλά ακόμα) τιτλοφορείται «Το πλάνο για την Ελλάδα του 2030», δείχνοντας ότι ο αντιλαϊκός σχεδιασμός προχωράει σε βάθος χρόνου και καμιά προσδοκία για «καλύτερες μέρες» δεν πρέπει να έχει ο λαός, αν δεν παλέψει ενάντια σ' αυτόν το σχεδιασμό του κεφαλαίου.

“δικαίωμα στην αυτοάμυνα”, σύμφωνα με ΗΠΑ και ΕΕ, οι μαζικές δολοφονίες Παλαιστίνιων από το Ισραήλ

 

“δικαίωμα στην αυτοάμυνα”, σύμφωνα με ΗΠΑ και ΕΕ, οι μαζικές δολοφονίες Παλαιστίνιων από το Ισραήλ

«Πιστεύουμε πράγματι ότι οι Ισραηλινοί έχουν το δικαίωμα στην αυτοάμυνα», δήλωσε τη Δευτέρα 30-4-2018 ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, σχολιάζοντας με αυτό τον τρόπο τη δολοφονία 47 Παλαιστινίων τον τελευταίο μήνα από τον ισραηλινό στρατό στη Λωρίδα της Γάζας.

Για την ευρωβουλή πάλι, ο αριθμός των δεκάδων εν ψυχρώ δολοφονημένων από τα ισραηλινά πυρά Παλαιστίνιων είναι δικαιολογημένος, αφού «οι ισραηλινές αρχές ανέφεραν ότι οι ένοπλες δυνάμεις τους δέχτηκαν πέτρες και βόμβες μολότοφ και ότι ορισμένοι διαδηλωτές επιχείρησαν να χαλάσουν και να περάσουν το φράχτη για να εισέλθουν στο έδαφος του Ισραήλ» (φυσικά με το «έδαφος του Ισραήλ» εννοούνται τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη).

Συγκοινωνούντα δοχεία

Αν θέλει κανείς να πάρει μια γεύση για το πώς το άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας στους επιχειρηματικούς ομίλους συνδέεται ευθέως όχι μόνο με την υλοποίηση όλων των αντεργατικών μέτρων που διασφαλίζουν ένταση της εκμετάλλευσης, αλλά και με την εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τα επικίνδυνα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στην ομιλία που έκανε την περασμένη Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη ο Αμερικανός πρέσβης, Τζ. Πάιατ, όπου παρουσίασε για μια ακόμα φορά τόσο τα σχέδια των ΗΠΑ για την περιοχή, όσο και τους ρόλους του περιβόητου «μεντεσέ» που επιφυλάσσουν για την Ελλάδα.

***

 

Από την ομιλία θα μπορούσε να ξεχωρίσει κανείς πολλά. Και τον «στρατηγικό στόχο» η ΔΕΘ να σηματοδοτήσει την «επιστροφή» των αμερικανικών επιχειρηματικών ομίλων και «επενδυτών», δίνοντας ως χαρακτηριστικά παραδείγματα του αμερικανικού ενδιαφέροντος, που «είναι υψηλότερο από ποτέ» κατά τη διάρκεια της θητείας του, την πώληση των ναυπηγείων Σύρου στην ONEX, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης («Εχω δει το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης από πρώτο χέρι και γνωρίζω ότι μπορεί να χρησιμεύσει ως στρατηγικό σημείο διέλευσης»), τον τουριστικό κλάδο ή τις περιλάλητες «start-up» (νεοσύστατες) επιχειρήσεις, όπου ψάχνουν «συνέργειες» οι Αμερικανοί, «αξιοποιώντας το ισχυρό ανθρώπινο κεφάλαιο που έχει η Ελλάδα». Αλλά και - με τη βοήθεια της αναβαθμισμένης αμερικανικής αντιπροσωπείας - η ΔΕΘ «να σηματοδοτήσει το τέλος του τρίτου προγράμματος διάσωσης και την ουσιαστική πρόοδο που έχει κάνει η Ελλάδα, για να μεταρρυθμίσει την οικονομία της και να επιστρέψει στη βιώσιμη ανάπτυξη».

Τεχνίτες

«Πενία τέχνας κατεργάζεται», λέει το αρχαίο ρητό και επιβεβαιώνεται πλήρως από τον τρόπο με τον οποίο η ΕΡΤ και η πλειοψηφία των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών κάλυψαν τις χτεσινές Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις. Καθώς λοιπόν στις συγκεντρώσεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού ήταν κυριολεκτικά «τρεις κι ο κούκος», και επομένως τα πλάνα δεν τους έβγαιναν, είπαν να «ντύσουν» τα ρεπορτάζ γι' αυτές τις άμαζες συγκεντρώσεις με πλάνα από τις μαζικές Πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις του ΠΑΜΕ! Κάπως έτσι, άκουγες στην τηλεόραση τον τάδε εργατοπατέρα να πετάει τις κορόνες του και την ίδια ώρα έβλεπες χιλιάδες να διαδηλώνουν με τις σημαίες του ΠΑΜΕ, ενώ στη συγκέντρωση των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΕΚΑ δεν πάτησαν παρά μια χούφτα νοματαίοι, όσο κι αν τα κανάλια προσπαθούσαν να την παρουσιάσουν ως τη «συγκέντρωση των συνδικάτων». Η ΕΡΤ, μάλιστα, το απογείωσε κανονικά, αφού δεν αρκέστηκε στο να μπερδέψει πλάνα και δηλώσεις, όπως οι άλλοι, αλλά παρουσίασε και την κατάθεση στεφάνων από το ΠΑΜΕ στην Καισαριανή ως δραστηριότητα της ΓΣΕΕ! Και όχι μόνο αυτό, αλλά την ώρα που στο απογευματινό δελτίο ειδήσεων μετέδιδε τη δήλωση του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ από το Σύνταγμα, τα πλάνα έδειχναν τους λιγοστούς διαδηλωτές της ΛΑΕ να περιφέρονται στο κέντρο της Αθήνας. Είπαμε, η τέχνη του μοντάζ κάνει θαύματα. Αλλά αυτά που είδαμε χτες στα κανάλια ξεπερνούν και τα καλύτερα έργα επιστημονικής φαντασίας.

Οι «έχιδνες», οι φρεγάτες και η υποναύαρχος

 

02-05-2018

Η ελπίδα ότι από τα ερείπια των γειτόνων μπορεί να βγει κάποιο κέρδος και για τον ελληνικό καπιταλισμό έχει γίνει έμμονη ιδέα που παραμερίζει κάθε λογική και κάθε σκέψη πάνω στο πραγματικό πρόβλημα: την υπεράσπιση δηλαδή της εθνικής επικράτειας.

 

Γιώργος Μαργαρίτης

 

Την προηγούμενη εβδομάδα, στο περιθώριο των πληθωρικών διαβεβαιώσεων ότι η Ελλάδα βγαίνει οσονούπω από την πολύχρονη κρίση, λήφθηκαν τα κατάλληλα αποφασιστικά μέτρα για την υπεράσπιση του πατρώου εδάφους, δηλαδή της εθνικής επικράτειας.

Το πρώτο μέτρο είχε δυσθεώρητη συμβολική σημασία. Το Τμήμα «Σταδιοδρομίας και εξέλιξης»(!) του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ), απένειμε στην Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα τον βαθμό του Υποναυάρχου επί τιμή, τον Πολεμικό Σταυρό Α’ Τάξεως και το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων. Υποθέτουμε ότι, καθώς κλιμακώνονται οι τουρκικές διεκδικήσεις και πλησιάζουν οι εορτασμοί για τα διακόσια χρόνια από την Επανάσταση του 1821, επίκειται η απονομή του βαθμού του ναυάρχου, στρατηγού, ίσως και πτεράρχου σε πλήθη αγωνιστών του εικοσιένα με προσφορά ανάλογη με εκείνη της ηρωικής (ειδικά στην «ειδική» δραστηριότητά της στην άλωση της Τριπολιτσάς…) Μπουμπουλίνας. Ήδη από την επαύριο του 1821, η χώρα είχε δημιουργήσει μια ειδική «παράδοση» που μόνο σε κράτη της Λατινικής Αμερικής συναντιέται. Οι «στρατηγοί» -και πλέον και οι «στρατηγίνες»- ήταν σαφώς περισσότεροι ακόμα και των απλών στρατιωτών. Το ΓΕΕΘΑ ακολουθεί την πεπατημένη επιχειρώντας ίσως να εξορκίσει τον από την ανατολή κίνδυνο τυφλώνοντάς τον με την επιβλητική λάμψη διακριτικών και μεταλλίων. Οπωσδήποτε πρόκειται για εξαιρετικά εφευρετικό σχέδιο.

Το αίμα τους η κόκκινη γραμμή, το όριο που χωρίζει δύο κόσμους

Αποσπάσματα από την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, την Κυριακή στην Καισαριανή

Φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Εδώ στην Καισαριανή, στον ιερό αυτό χώρο, στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς, την Πρωτομαγιά του 1944 γράφτηκε μία από τις πιο λαμπρές και πιο ηρωικές σελίδες στην ιστορία του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος.

Για δύο ολόκληρες ώρες τα πολυβόλα των κατακτητών σκορπούσαν το θάνατο.
Διακόσιοι πρωτοπόροι αγωνιστές, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, για δύο ολόκληρες ώρες πάλευαν με το θάνατο, τραγουδώντας.
 Επεσαν έως τον τελευταίο, με το κεφάλι ψηλά.

Κι ύστερα, ποτάμι το αίμα έτρεχε στους δρόμους της Καισαριανής, καθώς τους μεταφέρανε στο νεκροταφείο με τα φορτηγά του δήμου.
Μια κόκκινη, αιμάτινη γραμμή χάραζε όλη τη διαδρομή.
Αυτή η γραμμή, χαραγμένη με το αίμα και τη θυσία των 200 κομμουνιστών και χιλιάδων άλλων αγωνιστών, ήταν και παραμένει ένα δείγμα γραφής:
Το όριο που ξεχωρίζει δύο διαφορετικούς κόσμους.

Ξεχωρίζει τον κόσμο της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, που γεννά το φασισμό και τον πόλεμο και δεν διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα...
...Και τον κόσμο που παλεύει για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, δίχως πόλεμο και εκμεταλλευτές, δίνοντας ό,τι καλύτερο έχει, ακόμα και τη ζωή του, για να υπερασπίσει τη ζωή, τα δικαιώματα και τη λευτεριά του λαού.

Ως πότε παλικάρια;

 

Πηγή: Eurokinissi

Του Νίκου Γελαδά*

Πρόσφατα ο μεγαλομέτοχος και πρόεδρος της Καλαθοσφαιριστικής Ανώνυμης Εταιρείας «Πανιώνιος» προσέλαβε για προπονητή τέως επώνυμο καλαθοσφαιριστή, τον οποίο ευθύς αμέσως απέλυσε, ύστερα από την μήνιν και απαίτηση των φιλάθλων. Του πρόσαψαν ότι είναι φασιστικής ιδεολογίας και πρακτικής. Ο προπονητής της μιας νυκτός, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα της στάσης των φιλάθλων, μεταξύ άλλων, δήλωσε την επαύριον:

«Τι σημαίνει "δεν δεχόμαστε φασίστες στον Πανιώνιο"; Τι είναι αυτό; Είπαν ότι υποστηρίζω την Χρυσή Αυγή... Φυσικά και είμαι φασίστας! Ο αθλητισμός είναι φασισμός. Κάθε αθλητικός χώρος έχει φασισμό. Οι προπονητές δηλαδή τι είναι; Δημοκράτες; Υπάρχει κανένας αθλητής που ψηφίζει για να παίξει βασικός ή όχι; Κάθε προπονητής και κυρίως οι μεγάλοι, …δεν έχουν δημοκρατικές αρχές. Έτσι είναι, τι να κάνουμε;».

Ψάχνοντας... τις συγκεντρώσεις των εργατοπατέρων

Eurokinissi

«Συγκέντρωση» ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΕΚΑ: Οι εργατοπατέρες φανέρωσαν για μια ακόμα φορά τη «γύμνια» τους...

Μόλις μερικές δεκάδες συνδικαλιστικά στελέχη κατάφεραν να κινητοποιήσουν για άλλη μια Πρωτομαγιάτικη απεργία οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΕΚΑ και οι λοιπές δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού στην Αττική, στη... «συγκέντρωση» που καλούσαν στην πλατεία Κλαυθμώνος.

 Αντίστοιχα, στη Θεσσαλονίκη, ούτε καν ο μηχανισμός του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, οι εκπρόσωποί τους στα σωματεία όπου πλειοψηφούν με νόθους συσχετισμούς, δεν παρευρέθηκαν στην Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου...

Ανάλογη εικόνα παρουσίασαν και στην υπόλοιπη χώρα, οργανώνοντας τις περισσότερες φορές... «μνημόσυνα» σε κλειστό κύκλο, «συνεπείς» με την πρόσφατη προκλητική δήλωση του προέδρου της ΓΣΕΕ ότι «η απεργία έφαγε τα ψωμιά της» ή με τις δηλώσεις που έκανε μόλις προχτές ο πρόεδρος του ΕΚΘ ότι το κίνημα είναι καταδικασμένο...

Την ίδια ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι διαδήλωναν με τις σημαίες του ταξικού κινήματος, οι εργατοπατέρες φανέρωσαν για μια ακόμα φορά τη «γύμνια» τους, την οποία επιχειρούν να κρύψουν πίσω από φιέστες κοινωνικοεταιρισμού, όπως η περιβόητη «μέρα πανεθνικής δράσης» που έχουν εξαγγείλει.

Αντίστοιχο περιεχόμενο, αποπροσανατολισμού και υποταγής στα συμφέροντα των μονοπωλίων, είχαν και οι ομιλίες τους και τα συνθήματά τους στις χτεσινές... «συνάξεις», μιλώντας για «αντίσταση» την ώρα που κάνουν πλάτες στην αντεργατική επίθεση της κυβέρνησης και υπογράφουν το «εθνικό σχέδιο» του κεφαλαίου, ή αναμασώντας συνθήματα για «δημοκρατία, δικαιοσύνη και ισότητα», την ίδια ώρα που και δημόσια πλέον... δίνουν συμβουλές για την «αποτελεσματική λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας», για το σύστημα της ταξικής εκμετάλλευσης που τσακίζει τους εργάτες.

• Συγκέντρωση στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε χτες και στο Μουσείο, από πρωτοβάθμια σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους κ.ά.

Ριζοσπάστης

Μοιρασμένοι ρόλοι

 

Πηγή: Eurokinissi

Με ανυπόκριτο θαυμασμό, το ένα πίσω από το άλλο, τα στελέχη των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, από τον πρόεδρο της Κομισιόν μέχρι τον γγ του ΟΟΣΑ, Α. Γκουρία, που επισκέφτηκαν τις προηγούμενες μέρες την Αθήνα, όπως και οι υπόλοιποι «θεσμοί» στο πρόσφατο Γιούρογκρουπ, δίνουν τα συγχαρητήριά τους στην κυβέρνηση.

Οχι άδικα, αφού, όπως είπε και ο πρωθυπουργός, πρόκειται για κυβέρνηση που έχει αναδειχτεί σε «πρωταθλήτρια» στις «μεταρρυθμίσεις», τις αναδιαρθρώσεις και τα αντιλαϊκά μέτρα που ήρθαν να σαρώσουν κατακτήσεις και δικαιώματα και να «χτίσουν» πάνω στους εκατοντάδες προηγούμενους νόμους τις «επιτυχίες» σε ό,τι αφορά την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων και τη «βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος» για την προσέλκυση επενδύσεων.

Την ίδια ώρα, βέβαια, τόσο τα στελέχη των ιμπεριαλιστικών «θεσμών», των εργοδοτικών οργανώσεων, όσο και τα κυβερνητικά στελέχη δεν σταματάνε να σημειώνουν ότι η ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος δεν είναι το τέλος των μεταρρυθμίσεων, αφού, όπως λένε χαρακτηριστικά, αυτές «δεν τελειώνουν ποτέ».

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2018 Μαζική και μαχητική η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία στη Θεσσαλονίκη

Με συνθήματα όπως «Εργάτη, νέε, το ΠΑΜΕ σε καλεί, σου κήρυξαν τον πόλεμο, πολέμα τους και εσύ», χιλιάδες εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, γυναίκες και νέοι συμμετέχουν στην απεργιακή πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης, τιμώντας αγωνιστικά την Εργατική Πρωτομαγιά.

Νωρίτερα στη συγκέντρωση στο Άγαλμα του Βενιζέλου, μίλησε ο Λεωνίδας Στολτίδης, μέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ και χαιρέτισε ο Γιώργος Ευθυμιάδης, γενικός γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων στην «Coca Cola» και μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΕΠ.

Η ομιλία του Λ. Στολτίδη

Μιλώντας στην πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Άγαλμα Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, ο Λεωνίδας Στολτίδης, μέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ και της Γραμματείας Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ, ανέφερε τα εξής:

«Ταξική Πρωτομαγιά, πρωτοπόρα εργατιά.

Από το Σικάγο μέχρι την πρώτη αιματοβαμμένη Πρωτομαγιά στην Αθήνα το 1924. Από τον ηρωικό Μάη του 1936 της Θεσσαλονίκης μέχρι τη συγκλονιστική θυσία των 200 κομμουνιστών στον τοίχο της Καισαριανής, το 1944. Ημερομηνίες - σταθμοί, ένα μικρό δείγμα του λαϊκού ηρωισμού, που συμπυκνώνουν όλες τις αρετές της εργατικής τάξης και της πρωτοπορίας της.

Η Πρωτομαγιά είναι μέρα που η εργατική τάξη όλου του κόσμου τιμά τους νεκρούς της, όχι μνημονεύοντάς τους, αλλά κάνοντας επιθεώρηση των δυνάμεών της

Οι μεγάλες μάχες, όπως αυτή για την κορυφαία κατάκτηση του 8ωρου, δείχνουν ότι κάθε εργατικό δικαίωμα είναι αποτέλεσμα σκληρών αγώνων και θυσιών. Δείχνουν ότι δεν υπάρχουν "σωτήρες" για τους εργαζόμενους. Δεν υπάρχει μικρή ή μεγάλη κατάκτηση χωρίς ταξική πάλη. Ότι καμιά επιτυχία του εργατικού κινήματος στο έδαφος του καπιταλισμού δεν είναι μόνιμη ή δεδομένη.