Η διαρκής ανάπτυξη συλλογικών δράσεων των συνδικάτων για κάθε ζήτημα που απασχολεί την εργατική – λαϊκή οικογένεια, τους επόμενους μήνες, με πρώτο κοινό αγωνιστικό σταθμό την εκδήλωση – γλέντι του ΠΑΜΕ στις 27 Ιούνη και κορύφωση αυτής της δράσης με την πραγματοποίηση μεγάλου παλλαϊκού συλλαλητηρίου στο οποίο καλούν Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Συνδικάτα, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), συζητήθηκαν στη συνεδρίαση της Γραμματείας του ΠΑΜΕ, την πρώτη μετά την μετά την Πανελλαδική Σύσκεψη στην Καισαριανή.
Εγινε μια σύντομη αποτίμηση της δράσης από την τελευταία συνεδρίαση της Γραμματείας, πριν την Πανελλαδική Σύσκεψη, μέχρι και σήμερα, συζητήθηκαν οι άξονες παρεμβάσεων του επόμενου διαστήματος και τονίστηκε η ανάγκη να αναληφθούν πρωτοβουλίες από τα συνδικάτα που να διακρίνονται από πρωτοτυπία και να διατρέχουν το σύνολο της ζωής των εργαζομένων.
Εισηγητικά ο Γιώργος Πέρρος σημείωσε ότι στο διάστημα μεταξύ των δύο συνεδριάσεων δόθηκαν μια σειρά κρίσιμες μάχες, που αφορούσαν την Πανελλαδική Σύσκεψη, το Συνέδριο της ΓΣΕΕ, την απεργία την Πρωτομαγιάς, την ανάπτυξης, αντιιμπεριαλιστικής δράσης, τη συνέχεια της πάλης για ΣΣΕ και ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Επισήμανε ότι η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ ήταν η μεγαλύτερη σύσκεψη εργατικών σωματείων που έχει γίνει ποτέ. Η επιτυχία της αποτυπώνει τη σταθερή και επίμονη δουλειά που γίνεται μέσα στους χώρους δουλειάς, στους κλάδους, στα σωματεία και επιβεβαίωσε ότι υπάρχει μια πλατύτερη εργατική δύναμη που αναζητά αγωνιστική διέξοδο. Ταυτόχρονα ανέδειξε την ανάγκη βελτίωσης λειτουργίας των συνδικάτων ώστε κάθε μάχη να γίνεται αφορμή για οργάνωση, μαζικοποίηση, συζήτηση, ένταξη νέων εργαζομένων στη δράση.
Ο απόηχος της Σύσκεψης, σημείωσε, φαίνεται να επέδρασε στις μάχες που ακολούθησαν και έδωσε ώθηση στη διαπάλη για το τι κίνημα χρειάζεται σήμερα, κίνημα οργανωμένο, ταξικά προσανατολισμένο, σε σύγκρουση με τη γραμμή της συναίνεσης, του κοινωνικού εταιρισμού και της αναμονής. Από αυτή τη σκοπιά, η Πανελλαδική Σύσκεψη λειτούργησε και ως σημαντικός σταθμός προετοιμασίας για το Συνέδριο της ΓΣΕΕ γιατί βοήθησε να προβληθούν πιο καθαρά οι δύο γραμμές μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, από τη μία η γραμμή της οργάνωσης, της σύγκρουσης, της διεκδίκησης, από την άλλη η γραμμή της υποταγής, της νοθείας, της διαπραγμάτευσης μέσα στα όρια των συμφερόντων του κεφαλαίου.
Επίσης θετικά αποτιμήθηκαν οι απεργιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς ενώ σημειώθηκε ότι η Πρωτομαγιά δεν είναι μόνο η μέρα της απεργίας αλλά πρέπει να πλαισιώνεται από δράσεις που εμπνέουν, διαπαιδαγωγούν, βαθαίνουν τους δεσμούς των εργαζομένων με τα σωματεία τους.
Ως άξονες παρέμβασης του επόμενου διαστήματος αναφέρθηκαν:
Η πάλη ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Η πάλη ενάντια στην ακρίβεια και τη συρρίκνωση του εισοδήματος, με αιχμή τις Συλλογικές Συμβάσεις και τις αυξήσεις στους μισθούς. Χρειάζεται, τονίστηκε, να δυναμώσει η διεκδίκηση για σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, απέναντι στην αποπροσανατολιστική συζήτηση για την τετραήμερη εργασία, που αξιοποιείται για μεγαλύτερη ευελιξία και ένταση της εκμετάλλευσης. Να αξιοποιούνται και να αναδεικνύονται δράσεις όπως η άμεση απεργιακή απάντηση των οικοδόμων στα Γιάννενα, μετά το νέο θανατηφόρο εργοδοτικό έγκλημα, οι 24ωρες απεργιακές μάχες στις 24 Ιούνη των οικοδόμων και στο Επισιτισμό-Τουρισμό κ.ά. ως κρίκοι του κοινού αγώνα που βάζει μπροστά τις ανάγκες των εργαζομένων, απέναντι στα κέρδη, στον πόλεμο και στην πολιτική που θυσιάζει τη ζωή μας.
Υπογραμμίστηκε ότι απαιτείται σταθερό μέτωπο για την Υγεία και Ασφάλεια, και πως η απάντηση στα εργατικά «ατυχήματα» να μην περιορίζεται μόνο στην καταγγελία αλλά να πραγματοποιούνται κινητοποιήσεις για μέτρα προστασίας.
Πρέπει υπάρχει σταθερή στήριξη στην ανάπτυξης δράσης των επιχειρησιακών σωματείων για τη διεκδίκηση ΣΣΕ και να υπογραμμιστεί ότι οι ΣΣΕ δεν είναι υπόθεση μιας «καλής διαπραγμάτευσης», κάποιων ειδικών αλλά είναι είναι υπόθεση οργάνωσης και ταξικής πάλης. Μόνο έτσι η διαπραγμάτευση αποκτά δύναμη. Αλλιώς γίνεται άλλοθι για συμβάσεις κομμένες και ραμμένες στα όρια της κερδοφορίας και ανταγωνιστικότητας των ομίλων.
Ενας ακόμα άξονας παρέμβασης είναι η μάχη ενάντια στην επιχειρούμενη άρση της μονιμότητας των εργαζομένων στο Δημόσιο μέσω της Συνταγματικής Αναθεώρησης αλλά και η διεκδίκηση μονιμοποίησης όλων των συμβασιούχων.
Ως τέταρτος άξονος αναδείχθηκε η ανάγκη της διαρκούς λειτουργίας και δράσης των συνδικάτων με συγκεκριμένο πρόγραμμα και σχέδιο την καλοκαιρινή περίοδο. Να οργανωθούν γιορτές για παιδιά, εκδηλώσεις αλληλεγγύης, εκδρομές, θερινά σινεμά, πολιτιστικές δραστηριότητες μπορούν να γίνουν μέρος της παρέμβασης του σωματείου στη ζωή της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Το σωματείο να δείχνει έγνοια για το παιδί, την οικογένεια, την εκπαίδευση, τον ελεύθερο χρόνο, την ξεκούραση, να γίνεται σημείο αναφοράς στη ζωή των εργαζομένων.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιας δράσης είναι το φεστιβάλ που έκανε πρόσφατο με Συνδικάτο Τηλεπικοινωνιών – Πληροφορικής Αττικής με τη συμμετοχή χιλιάδων εργαζομένων με τις οικογένειές τους, οι συναυλίες και οι πρωτοβουλίες στο Περιστέρι για την επαναπόκτηση σπιτιού λαϊκής οικογένειας, το τουρνουά ποδοσφαίρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, με αντιπολεμικό περιεχόμενο.
Tονίστηκε ότι σε αυτή τη κατεύθυνση πρέπει να προετοιμαστεί η εκδήλωση -γλέντι του ΠΑΜΕ στις 27 Ιούνη, στο Άλσος Νέας Σμύρνης όπου θα ξεδιπλωθούν πολύμορφες δράσεις, συναυλία, συζήτηση για τα ΒΑΕ κ.ά.
Κορύφωση των δράσεων θα αποτελεί μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων και Συνδικάτων στη ΔΕΘ το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, με αιχμή το σύνθημα: «Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία. Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους».
Υπογραμμίστηκε ότι από τώρα πρέπει να δοθεί μάχη για την επιτυχία του, μέσα από κάθε μορφή συλλογικής διαδικασίας προκειμένου να αναδείξει την οργανωμένη πάλη της εργατικής τάξης ως τη μόνη δύναμη που μπορεί να αντιπαρατεθεί στη στρατηγική του κεφαλαίου και την αντιλαϊκή πολιτική.
Για αυτό απαιτείται άμεσα να καταστρωθούν συγκεκριμένα σχέδια δράσης στους χώρους δουλειάς και στις εργατικές – λαϊκές γειτονιές με στόχο να φτάσουν στη Θεσσαλονίκη μέσα από συλλογικές αποφάσεις, με ζωντανή συζήτηση, ενεργή συμμετοχή των εργαζομένων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου