Μεθοδολογικά μιλώντας

Γράφει ο 2310net // Στο ατέχνως

Ρε παιδιά, πραγματικά, σας ορκίζομαι έχω χάσει τη μπάλα και δεν θυμάμαι σε ποιο μνημόνιο βρισκόμαστε τώρα.

Δεν μπορώ να παρακολουθήσω πια την αλληλουχία γεγονότων. Και ομολογώ τα έχω μπερδέψει. Είχαμε το 1^ο Μνημόνιο, το 2^ο, κάποια μεσοπρόθεσμα (δεν θυμάμαι πόσα), το PSI, την ανακεφαλαιοποίηση, πρόσφατα το 3^ο και πάμε για 4^ο; Το μόνο που θυμάμαι είναι το μνημόνιο διαρκείας που έτσι κι αλλιώς υφίσταται στην Ε.Ε.

Συνεπώς το θέμα είναι μεθοδολογικό. Είναι διαλεκτική της ποσότητας και της ποιότητας.

Στην πόση αντιλαϊκότητα μιλάμε για μνημόνιο και όχι απλά για μέτρα; Αρκεί ένα, μόνο ένα βαρύ και επώδυνο μέτρο για να μιλήσουμε για μνημόνιο ή πρέπει να υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από μέτρα;

Ολοζώντανες μνήμες της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης

Εντυπωσιακή η εκδήλωση εγκαινίων του Μουσείου. Δεκάδες πολύτιμα εκθέματα διηγούνται τον αγώνα και τις θυσίες του λαού της Καισαριανής. Προκλητικός ο ΣΥΡΙΖΑ δεν απόφυγε την απρέπεια και τις αθλιότητες 

 

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ • Ημεροδρόμος

Μέσα στο μαρτυρικό χώρο του Σκοπευτηρίου, δίπλα στο ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ, υπάρχει πλέον το Μουσείο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, στη Καισαριανή.

 

Εκατοντάδες κάτοικοι της Καισαριανής και από τις Ανατολικές Συνοικίες, παραβρέθηκαν, την Δευτέρα 9 Μάη, Μέρα Μνήμης της μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, στα εγκαίνια του Μουσείου.  ΕΑΜίτες, ΕΛΑΣίτες και ΕΠΟΝίτες αγωνιστές της Αντίστασης, μαχητές του ΔΣΕ, που βρίσκονται στη ζωή, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους, ο λαός της περιοχής, με ιδιαίτερη συγκίνηση είδαν ένα λαϊκό αίτημα 70 χρόνων, να υλοποιείται. Αξιοποιώντας το κτίριο, τα εκθέματα, τη ζώσα λαϊκή μνήμη, ο αγώνας για τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης, ο αγώνας για την υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας απέναντι σε κάθε προσπάθεια παραχάραξής της, συνεχίζεται από καλύτερες θέσεις.

Σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο της Καισαριανής παραβρέθηκε στα εγκαίνια, με επικεφαλής τον κομμουνιστή Δήμαρχο Ηλία Σταμέλο, αντιπροσωπεία του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Χαϊδαρίου με επικεφαλής τον Δήμαρχο  Μιχάλη Σελέκο. Οι Δήμοι Χαϊδαρίου και Καισαριανής συνδιοργάνωσαν φέτος τις τετραήμερες εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, με αφορμή την συμπλήρωση 72 χρόνων από την Πρωτομαγιά του 1944.

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας με τον 

Δήμαρχο Καισαριανής Ηλία Σταμέλο, στην πρώτη ξενάγηση στο Μουσείο. Στη μέση η αντιδήμαρχος Παιδείας – Πολιτισμού – Αθλητισμού και Νέας Γενιάς της Καισαριανής Κανέλλα Γεωργοπούλου παρουσιάζει τα εκθέματα. (Φωτό από τον Ριζοσπάστη)

Παραβρέθηκε επίσης πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον ΓΓ Δημήτρη Κουτσούμπα και αντιπροσωπεία του Κεντρικού Συμβούλιου της ΚΝΕ με επικεφαλής τον Γραμματέα του ΚΣ, Νίκο Αμπατιέλο.
Παρόντες ήταν ο Πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Χρήστος Τζιτζιλώνης, αντιπροσωπείες Παραρτημάτων της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ο Αντιπρόεδρος της ΠΕΚΑΜ Λάζαρος Κυρίτσης.

Παραβρέθηκαν επίσης ο Αντιπεριφερειάρχης Αττικής και πρώην Δήμαρχος Καισαριανής, Σπύρος Τζόκας,, ο βουλευτής της Ενωσης Κεντρώων Γιώργος Καρράς, και ο Παναγιώτης Σκούτας, διευθυντής του γραφείου του υπουργού Επικρατείας.

Ο Λοβέρδος, η Ευγονική και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης

 Η ναζιστική ευγονική ήταν η πρακτική εφαρμογή κοινωνικών πολιτικών της ναζιστικής Γερμανίας, που τοποθέτησαν στο κέντρο της ναζιστικής ιδεολογίας τη βελτίωση της Άρυας φυλής ή της γερμανικής "Ubermenschen" κυρίαρχης φυλής. 

Στοχοποιήθηκαν άνθρωποι, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν "ζωές ανάξιες της ζωής" (Γερμανικά: Lebensunwertes Leben), που περιλαμβάνουν, εκτός των άλλων, ποινικούς εγκληματίες, "εκφυλισμένους", αντιφρονούντες, αδύναμους διανοητικά ή σωματικά, ομοφυλόφιλους, αέργους, παράφρονες, φορείς αφροδισίων νοσημάτων, πόρνες κτλ, για να αποβληθούν από την αλυσίδα της κληρονομικότητας.

Περισσότερα από 400.000 άτομα στειρώθηκαν παρά τη θέλησή τους, ενώ 275.000 θανατώθηκαν στο πλαίσιο του Προγράμματος T4, γνωστού προγράμματος ευθανασίας των "ανάξιων ζωής". Το πρόγραμμα Τ4 τερματίστηκε το 1941 λόγω της γενικευμένης διαμαρτυρίας από παράγοντες της υψηλής κοινωνίας της Γερμανίας και παράγοντες της Εκκλησίας. Η θανάτωση όμως αυτών των κατηγοριών ανθρώπων δεν σταμάτησε εκεί. Οι "ανάξιοι ζωής" μεταφέρονταν πια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για να παράγουν μέχρι να εξαντληθούν και να καταλήξουν στους θαλάμους αερίων.

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης οι πόρνες και οι φορείς αφροδισίων νοσημάτων κατατάσσονταν μαζί με τους ομοφυλόφιλους στην κατώτατη βαθμίδα του στρατοπέδου. Κάτω από τους Εβραίους και τους κομμουνιστές. Στον πάτο του ανθρώπινου βούρκου.

Διαβάζουμε στο βιβλίο "Μιλένα από την Πράγα" της Μαργκαρέτε Μπούμπερ Νόυμαν για το στρατόπεδο Ράβενσμπρυκ:

"Οι γυναίκες που έφεραν αφροδίσια νοσήματα ζούσαν στο απόλυτο περιθώριο της ανθρώπινης ζωής. Η φρουρά τους συμπεριφέρονταν σαν σκουπίδια και πολλές συγκρατούμενές τους τις θεωρούσαν βρώμικες και διεφθαρμένες."

Αυταπάτες;

«Γίνεται μια προσπάθεια να δημιουργήσετε την εντύπωση ότι δεν λέμε την αλήθεια, προφανώς γιατί συγκρίνετε την προεκλογική περίοδο του 2015, όταν ζητήσαμε εντολή για σκληρή διαπραγμάτευση. Μπορείτε να μας κατηγορήσετε για αυταπάτες, όχι ότι δεν τηρήσαμε την εντολή και είπαμε ψέματα». Μεταξύ άλλων, με αυτό το ...επιχείρημα προσπάθησε ο Αλ. Τσίπρας να αντικρούσει κατηγορίες της αντιπολίτευσης, διαμορφώνοντας και άλλοθι για την κυβέρνησή του, μιλώντας την Κυριακή στη Βουλή, κατά τη διαδικασία ψήφισης του ασφαλιστικού και φορολογικού νομοσχεδίου.

Για μια ακόμα φορά είπε ψέματα. Αυταπάτες μπορεί να έτρεφαν όσοι ακολούθησαν τον ΣΥΡΙΖΑ, όσοι τον στήριξαν και τον ψήφισαν. Αυταπάτες που τους καλλιέργησε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, για τη δυνατότητα φιλολαϊκής διαχείρισης ενός συστήματος έως το μεδούλι αντιλαϊκού, για τη δυνατότητα φιλολαϊκής μετάλλαξης της ευρωενωσιακής λυκοσυμμαχίας, για τη δυνατότητα να ικανοποιηθούν ταυτόχρονα και τα συμφέροντα του κεφαλαίου και του λαού. Ο ίδιος όμως ο ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του, ήξεραν πολύ καλά ότι η πολιτική στήριξης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, ο στόχος της ανάκαμψης προϋποθέτει αντιλαϊκή επίθεση διαρκείας. Αυτό που επιχείρησαν και επιχειρούν είναι να περάσουν αυτήν την πολιτική με όσο το δυνατό μικρότερες εργατικές - λαϊκές αντιδράσεις. Γι' αυτό, άλλωστε, στηρίχθηκαν και στηρίζονται από το κεφάλαιο και τους διεθνείς συμμάχους του.

Η παραπέρα απελευθέρωση των απολύσεων πατάει σε στέρεο έδαφος

Η κυβέρνηση έρχεται να ολοκληρώσει τα βήματα που έκαναν οι προηγούμενοι, για λογαριασμό του κεφαλαίου

Απολυμένοι των «Τσιμέντων Χαλκίδας» διαδηλώνουν ενάντια στις μεθοδεύσεις κυβέρνησης και πολυεθνικής

Στα τέλη Μάη αναμένεται να συνεδριάσει, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η αποκαλούμενη Επιτροπή «Ανεξάρτητων» Εμπειρογνωμόνων, με στόχο να προτείνει - ουσιαστικά να «νομιμοποιήσει» - νέες αντιδραστικές αλλαγές στην εργατική νομοθεσία. Στην Επιτροπή συμμετέχουν έξι ξένοι καθηγητές πανεπιστημίων, ο διευθυντής του τμήματος ερευνών της Κεντρικής Τράπεζας της Ισπανίας και ο Ελληνας καθηγητής Εργατικού Δικαίου Ιωάννης Κουκιάδης, πρώην ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Η Επιτροπή προέκυψε από το τρίτο μνημόνιο που ψήφισαν όλοι μαζί, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - ΝΔ - Ποτάμι - ΠΑΣΟΚ. Θυμίζουμε ότι μία από τις δεσμεύσεις του μνημονίου είναι η κυβέρνηση να δρομολογήσει «διαδικασία διαβούλευσης με επικεφαλής μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, με σκοπό την επανεξέταση ορισμένων υφιστάμενων πλαισίων της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ομαδικών απολύσεων, της συλλογικής δράσης και των συλλογικών διαπραγματεύσεων».

Σύμφωνα με το ίδιο κείμενο, «οι ελληνικές αρχές έχουν δεσμευτεί να ακολουθήσουν τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ στους θεσμούς της αγοράς εργασίας και να ενισχύσουν τον εποικοδομητικό διάλογο μεταξύ των κοινωνικών εταίρων». Οπου οι εργαζόμενοι ακούν για «βέλτιστες πρακτικές», πρέπει να κουμπώνονται, γιατί αυτό σημαίνει ό,τι καλύτερο για τα μονοπώλια και άρα ό,τι χειρότερο για την εργατική τάξη.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από τη δήλωση της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης τον Ιούλη του 2015, στην οποία περιέχονταν μέρος των κατευθύνσεων που αργότερα συμπεριλήφθηκαν στο τρίτο μνημόνιο και έγιναν νόμος του κράτους (4344/2015).

Η δήλωση έλεγε καθαρά ότι η κυβέρνηση πρέπει να «πραγματοποιήσει αυστηρή αναθεώρηση και εκσυγχρονισμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων, της συνδικαλιστικής δράσης και, σε εναρμόνιση με τη σχετική οδηγία της ΕΕ και τη βέλτιστη πρακτική, των ομαδικών απολύσεων, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και την προσέγγιση που συμφωνήθηκε με τους Θεσμούς.

Στο πλαίσιο αυτής της αναθεώρησης, οι πολιτικές της αγοράς εργασίας θα πρέπει να εναρμονισθούν με διεθνείς και ευρωπαϊκές βέλτιστες πρακτικές και θα πρέπει να αποφευχθεί επιστροφή σε πολιτικές του παρελθόντος που δεν είναι συμβατές με τους στόχους της προώθησης μιας ανάπτυξης βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς». Δηλαδή, από την πλευρά της κυβέρνησης και των θεσμών, κλείνει κάθε δρόμος για την ανάκτηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι στο άμεσο παρελθόν και προαναγγέλλονται νέες ανατροπές σε σχέση και με το σημερινό άθλιο καθεστώς.

Οι σκλάβοι δεν έχουν να χάσουν τίποτα εκτός από τις αλυσίδες τους

 

Οι σκλάβοι δεν έχουν να χάσουν τίποτα εκτός από τις αλυσίδες τους

Από Οικοδόμος στο Μαι 11, 2016  

 

Γράφει ο ΠΑΡΑ-ΛΟΓΟΣ // Στο Ατέχνως

ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ μέρες, ο Ιρλανδός ευρωβουλευτής, Λουκ «Μινγκ» Φλάναγκαν, υπέγραφε -μπροστά στην κάμερα- δεσμευτικά συμβόλαια μυστικότητας ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στα έγγραφα της ΤΤΙP. Την ίδια ώρα, ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας, Ζ. Γκάμπριελ, ανακοίνωνε στους βουλευτές της  ομοσπονδιακής Βουλής ότι, τα ντοκουμέντα της Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης Εμπορίου και Επενδύσεων (ΤΤΙΡ) είναι προσβάσιμα για τους ενδιαφερόμενους βουλευτές, αλλά δεν επιτρέπεται να κρατήσουν -αυτολεξεί- σημειώσεις ή και να μεταδώσουν με οποιοδήποτε τρόπο αυτά που ανέγνωσαν.

ΘΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙ κάποιος, γιατί τόση μυστικοπάθεια, και προς τι οι μαφιόζικες πρακτικές που επιβάλλουν «ΟΜΕΡΤΑ»; Η απάντηση είναι απλή. Όταν μιλάμε για την ΤΤΙΡ, μιλάμε για την μετουσίωση  του οράματος του Φρίντμαν και της Σχολής του Σικάγο. Η Διατλαντική συμφωνία εξασφαλίζει, δια παντός, τα κέρδη του κεφαλαίου· ανεμπόδιστα, ανεξέλεγκτα, ανενδοίαστα· καταβαραθρώνοντας την ίδια στιγμή τα δικαιώματα, τις κατακτήσεις και τις ελευθερίες των πολιτών.

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ στην επανάσταση των καπιταλιστών! Όλα για το κέρδος, τίποτα για το λαό. Μια αυτοκρατορία ζωντανεύει, η ΡΑΧ ΑΜΑRICANA, που χρόνια «ζέσταινε τις μηχανές της», αποκτά υπόσταση με στρατηλάτη το γκοβέρνο της Ε.Ε. Οριοθετεί την επικράτεια της… Ο κόσμος δικός μας! Πρώτα οι εταιρείες μετά οι λαοί.

Ας περάσουμε, όμως, στο προκείμενο.

Επί της ουσίας, λοιπόν:

ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΠΑΤΡΑΣ - ΕΓΓΡΑΦΕΣ - ΘΕΣΕΙΣ - ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ !!!

 

 
Υπεγράφη το μεσημέρι της Τρίτης στο Δημαρχείο, μεταξύ Δήμου Πατρέων και Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, συμφωνία παραχώρησης των κοινοχρήστων ποδηλάτων, στο πλαίσιο υλοποίησης του ευρωπαϊκού έργου GIFTZ, τα οποία εντάσσονται σε ένα, ενιαίο σύστημα κοινόχρηστων ποδηλάτων της πόλης μας.
 
Στη συνέχεια, ο Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης, ο Αντιδήμαρχος Πολεοδομικού Σχεδιασμού Παύλος Στάμος, ο Αντιπεριφερειάρχης Γιώργος Αγγελόπουλος και ο Πρόεδρος της Αναπτυξιακής Εταιρείας της Περιφέρειας Τρύφωνας Φωτόπουλος, μετέβησαν στο σταθμό των κοινοχρήστων ποδηλάτων στην πλατεία Γεωργίου, όπου ενημερώθηκαν και παρακολούθησαν την έναρξη λειτουργίας του συστήματος.

 
 
Ο Δήμαρχος Πατρέων δήλωσε:
 
«Λειτουργούν από σήμερα τα κοινόχρηστα ποδήλατα με στόχο να αποτελέσουν ένα εναλλακτικό μέσο κυκλοφορίας στο κέντρο της πόλης μας.
 
Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να στηρίξουμε και να προωθήσουμε το ποδήλατο, γιατί η μαζική χρήση του μπορεί να αποτελέσει απάντηση στα οξυμένα προβλήματα κυκλοφοριακής συμφόρησης.
Το ποδήλατο ως μέσο μετακίνησης και εύκολης πρόσβασης, φιλικό στο περιβάλλον και τον άνθρωπο, πρέπει να έχει πλεονεκτική θέση, να προβληθεί και να αποτελεί προτεραιότητα.

Εκκλησία και φασισμός (3)

Γράφει ο Cogito ergo sum

Εκκλησία και φασισμός (3)
 

Με δεδομένη την αντίληψη που περιγράψαμε στο προηγούμενο σημείωμά μας, είναι απόλυτα λογικό ότι, κατά την διάρκεια του εμφυλίου, η εκκλησία βλέπει τις εθνικές ένοπλες δυνάμεις ως την νομιμότητα που αγωνίζεται κατά της ανομίας τού Δημοκρατικού Στρατού. Μάλιστα δε, δεν διστάζει να ντύσει αυτή την νομιμότητα με θρησκευτικό μανδύα. Στις ευχετήριες επιστολές που απευθύνει επανειλημμένα προς τους στρατιώτες, ο Δαμασκηνός είναι σαφής: "ως άλλος νέος Ιωσήφ, με τον Χριστόν και την Ελλάδα εις τα στήθη σας, οδηγείσθε από τον Θεόν δια να σώσετε την θρησκείαν και την πατρίδα μας από την αγριότητα και την κακουργίαν του νέου αντιχρίστου Ηρώδου". Και, βεβαίως, με την δύναμη του θεού, η νίκη τους είναι κάτι παραπάνω από σίγουρη, διότι έτσι θα οδηγήσουν "την χριστιανικήν μας πατρίδα, όπως άλλοτε ο Ιωσήφ τον Χριστόν και την Μητέρα Του, εις την Ναζαρέτ της ειρήνης".
Όσο κυλάει ο εμφύλιος, τόσο η αντικομμουνιστική θέση της εκκλησίας γίνεται σαφέστερη. Σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές εγκυκλίους, η ημέρα της τελικής νίκης του έθνους θα είναι "ημέρα της ειρήνης και της εθνικής ευτυχίας", που θα μας οδηγήσει σε μια εποχή "προκοπής και δικαιοσύνης" κατά την οποία "θα διορθωθούν τα λανθασμένα, θα αμειφθούν οι άξιοι και θα συγχωρηθούν όσοι, παραπλανηθέντες, απέκοψαν εαυτούς του σώματος της Εκκλησίας και του Έθνους, εάν ειλικρινώς μετανοήσουν και επιστρέψουν εις τον Χριστόν και εις την Ελλάδα". Είναι πλέον σαφές ότι για την εκκλησία υπάρχει αιτιώδης συνάφεια των ιδιοτήτων "χριστιανός" και "έλληνας", ιδιότητες εξ ολοκλήρου ασύμβατες προς την ιδιότητα "κομμουνιστής".

Μακρόνησος. Ο αρχιμανδρίτης Στυλιανός Κορνάρος (μετέπειτα επίσκοπος Νικοπόλεως και Πρεβέζης) "νουθετεί" τους
κρατούμενους. Δίπλα του ο διαβόητος για την ωμότητά του διοικητής της Μακρονήσου Παναγιώτης Σκαλούμπακας.

Το πιο μελανό σημείο σ' αυτή την εκκλησιαστική θέση είναι ότι εκείνη την εποχή τέθηκε και το θέμα του συλλήβδην αφορισμού των κομμουνιστών! Κι επειδή, όπως είπαμε, η Εκκλησία της Ελλάδος είχε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των πάμπολλων απλών παπάδων που κάθε άλλο παρά τήρησαν εχθρική στάση προς το ΕΑΜ, κλήθηκε να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά η Εκκλησία της... Κύπρου! Το 1946, ο μητροπολίτης Πάφου και τοποτηρητής τής αρχιεπισκοπής Κύπρου (μιας και τότε, ελέω άγγλων, δεν υπήρχε άλλος μητροπολίτης στο νησί) Λεόντιος Λεοντίου υπέβαλε επίσημο ερώτημα στον ειδικό επί του Κανονικού Δικαίου καθηγητή Αμίλκα Αλιβιζάτο "άν επιτρέπηται εις την Εκκλησίαν Κύπρου, όπως αφορίση το Κομμουνιστικόν Κόμμα, ή προβή εις καταδίκην τού Κομμουνισμού δια κανονικής αποφάσεως, εξαπολύουσα και σχετικήν Εγκύκλιον" (σ.σ.: προσοχή στο "εξαπολύουσα"!). Προς τιμή του, ο Αλιβιζάτος απάντησε αρνητικά: "αφορισμός αορίστως και κατ’ αγνώστων είναι αδύνατον να επιβληθή, άρα επιβολή της ποινής του αφορισμού γενικώς και αορίστως κατά του Κομμουνιστικού Κόμματος δεν χωρεί" ενώ "ουδέ και καθ’ ωρισμένων τυχόν αυτού οπαδών αορίστως και ομαδικώς δύναται να επιβληθή η ποινή του αφορισμού".
Αν, όμως, το ζήτημα του αφορισμού έκλεισε εν τη γενέσει του, η εκκλησία συνέχισε να κάνει ό,τι μπορούσε προκειμένου να συνασπίσει τους "υγιώς σκεπτόμενους" έλληνες κατά των κομμουνιστών. Προεξάρχουσα θέση σ' αυτή την "εθνική προσπάθεια" έχουν τα Τάγματα Εθνοφυλακής Αμύνης, τα διαβόητα Τ.Ε.Α., τα οποία αντικατέστησαν τα Τάγματα Ασφαλείας, προς το χειρότερο και το αγριώτερο. Το 1964, σε ομιλία του προς τους άνδρες των ΤΕΑ Φιλιατών, ο επίσκοπος Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου Τίτος Ματθαιάκης δεν διστάζει να αποκαλέσει τους ΤΕΑτζήδες σχεδόν ιεραπόστολους: "Δεν ομοιάζετε προς άλλους οπλίτας. Σεις είσθε πρωτοπόροι. Σεις διακρίνεσθε, διότι διαμένετε ως ιεραπόστολοι του έθνους μας, εις αυτά τα ακριτικά χωρία της επαρχίας Φιλιατών, που ευρίσκεται μέσα εις την προκάλυψιν. Και η Εκκλησία, η Μητρόπολίς μας, στα πρόσωπά σας ατενίζει διαρκώς τους συμπαραστάτας, τους υπερμάχους αγωνιστάς των ιδεωδών του Σωτήρος ημών Χριστού".
Κατά την διάρκεια του εμφυλίου αλλά και αργότερα, πέρασαν από το κολαστήριο της Μακρονήσου ως "διαφωτισταί" πολλοί αρχιμανδρίτες, οι οποίοι αργότερα εξαργύρωσαν την εθνικοφροσύνη τους με κάποιον επισκοπικό θρόνο. Ήδη έχουμε αναφερθεί στον Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο Λενή αλλά μπορούμε πλάι του να προσθέσουμε μερικούς ακόμη, όπως τον Πατρών (πρώην Ζιχνών και Νευροκοπίου) Νικόδημο Βαλληνδρά, τον Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Αγαθόνικο Φιλιππότη, τον Νικοπόλεως και Πρεβέζης Στυλιανό Κορνάρο (στενό φίλο τού επί χούντας διοικητή της ΚΥΠ Δημήτρη Ρουφογάλη), τον Λευκάδος και Ιθάκης Νικηφόρο Δεδούση κλπ. Την ίδια εξέλιξη είχαν και άλλοι αρχιμανδρίτες, οι οποίοι υπηρέτησαν την εθνικοφροσύνη σε άλλα "ευαγή ιδρύματα", όπως π.χ. ο Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Τιμόθεος Ματθαιάκης, ο οποίος είχε αναλάβει να "αναμορφώσει" τα "συμμοριτόπαιδα" στο κολαστήριο της Λέρου. Υπολογίζεται ότι 18 τέτοιοι "εθνικόφρονες" αρχιμανδρίτες ανταμείφθηκαν με επισκοπικό θρόνο για τις υπηρεσίες που πρόσφεραν.
Από την εποχή της κατοχής, κυρίως δε μετά τον εμφύλιο, απομακρύνθηκαν -είτε με το καλό είτε με το άγριο- από τις μητροπόλεις τους όσοι επίσκοποι τόλμησαν να συμπαθήσουν το ΕΑΜ, όπως ο Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ Αποστολίδης, ο Ηλείας Αντώνιος Πολίτης, ο Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Ιωακείμ Στρουμπής, ο Χαλκίδος Γρηγόριος Πλειαθός και ο Μηθύμνης Διονύσιος Μηνάς. Αντίθετα, όσοι τήρησαν είτε ανοιχτά γερμανόφιλη είτε απλώς "εθνικόφρονα" στάση, δεν αντιμετώπισαν κανένα απολύτως πρόβλημα. Παραδείγματα πάμπολλα: ο Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας καί Μήλου Φιλάρετος Ιωαννίδης, ο Ρόδου Απόστολος Τρύφωνος, ο Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας Ισίδωρος Αηδονόπουλος, ο Μυτιλήνης Ιάκωβος Νικολάου-Γκιγκίλας, ο Αιτωλίας και Ακαρνανίας Ιερόθεος Παρασκευόπουλος (αξέχαστη η ευχή του "να είναι πάντα νικηφόρα τα γερμανικά στρατεύματα" ενώ ο Θέμος Κορνάρος τον κατήγγειλε ως βασανιστή ζώων), ο Σιδηροκάστρου Βασίλειος Μαγκριώτης, ο Φθιώτιδος Αμβρόσιος Νικολαΐδης, ο Σερρών και Νιγρίτης Κωνσταντίνος Μεγγρέλης, ο Παροναξίας και Θήρας Χερουβείμ Άννινος, ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σπυρίδων Βλάχος (μάρτυρας υπεράσπισης του Τσολάκογλου) και άλλοι ων ουκ έστι αριθμός, αρκετοί των οποίων κατηγορήθηκαν μεν ως δωσίλογοι αλλά αθωώθηκαν.

Ο Σερβίων και Κοζάνης Ιωακείμ Αποστολίδης φωτογραφίζεται με την "κυβέρνηση του βουνού".
Από αριστερά: Κ. Γαβριηλίδης, Στ. Χατζήμπεης, Άγγ. Αγγελόπουλος, Εμ. Μάντακας, Γ. Σιάντος,
Π. Κόκκαλης, Αλ. Σβώλος, επίσκοπος Ιωακείμ, Ευρ. Μπακιρτζής, Ηλ. Τσιριμώκος, Ν. Ασκούτσης.

Από την καταγγελία του σοσιαλισμού, στην υπεράσπισή του

 

Σαν σήμερα, πριν από δέκα ακριβώς χρόνια, πέθαινε ο Αλεξάντερ Ζινόβιεφ (που δεν πρέπει να συγχέεται με το Γκριγκόρι Ζινόβιεφ), με την εντυπωσιακή και πολυκύμαντη πολιτική διαδρομή. Ποιος ήταν όμως ο Α. Ζινόβιεφ;

Ένας από τους πιο γνωστούς σύγχρονους Ρώσους συγγραφείς, κοινωνιολόγους, μαθηματικούς και φιλοσόφους. Ο “δρόμος” της ζωής του κινήθηκε από την απόρριψη του σοβιετικού συστήματος και τη διαγραφή του από το ΚΚΣΕ το 1976 και τη φυγή του από την ΕΣΣΔ το 1978, έως την πλήρη αναστροφή των απόψεων του, μετά από μια εικοσαετία, κάτι που στην καπιταλιστική Ρωσία τον κατέταξε μεταξύ των φανατικότερων οπαδών του σοβιετικού συστήματος, στο χώρο της ρωσικής διανόησης. Είναι ίσως ο μόνος από τους επιφανείς σοβιετικούς “αντιφρονούντες” της περιόδου του “ψυχρού πολέμου” που μετάνιωσε πλήρως για την αντισοβιετική στάση του και μάλιστα ζήτησε επίσημα συγνώμη για αυτήν από το ρωσικό λαό. 

  Ασφαλιστικό: Μας είπαν ψέματα πολλά

Γράφει ο Cogito ergo sum //Στο Ατέχνως

Σιούφας, Σπράος, Γιαννίτσης, Ρέππας, Πετραλιά, Λοβέρδος… Ολόκληρος συρφετός από κάλφες που γίνανε μάστορες στην πλάτη την δική μας. Για το καλό μας, βέβαια! Γιατί εμείς οι ρεμπεσκέδες φταίμε που ο διάολος πήρε και σήκωσε τα ασφαλιστικά μας ταμεία. Εμείς τα κάναμε σκατά κι αυτοί θυσιάστηκαν για να μας σώσουν. Αυτό ήταν το βασικό σημείο συμφωνίας όλων τους, πασόκων και νεοδημοκρατών.

Και τώρα… Κατρούγκαλος. Αυτός διαφοροποιείται ελαφρώς, καθ’ ότι αριστερός (ή, μάλλον, κομμουνιστής, κατά δήλωσή του). Ο Κατρούγκαλος αποφεύγει να μας πει κατάμουτρα ότι εμείς φταίμε αλλά αποφεύγει και να μας πει ποιος φταίει. 

Διότι, διάβολε, κάποιος πρέπει να φταίει! Εν πάση περιπτώσει, κι αυτός θυσιάζεται για να μας σώσει. Και, βεβαίως, συμφωνεί προς τους προηγούμενους ότι το κόστος αυτής της σωτηρίας θα το πληρώσουμε εμείς. Είτε φταίμε είτε όχι.

Αυτά είναι γνωστά και δεν με πολυδαιμονίζουν. Εκείνο που με δαιμονίζει είναι να ακούω πολλούς γύρω μου να συμφωνούν με τους παραπάνω «σωτήρες». Θα μου πείτε ότι το πόπολο «φτιάχνεται» χάρη στην προπαγάνδα των ΜΜΕ. Ε, αρκετά! Κάποια στιγμή πρέπει να ξυπνήσει κι αυτό το πόπολο, επί τέλους!

Μας είπαν ότι το σύστημα θέλει διόρθωση γιατί είναι άδικο. Δεν μπορεί -λένε- άλλος να παίρνει σύνταξη 1.500 ευρώ κι άλλος 400. Άντε να συμφωνήσουμε μαζί τους. Γιατί, όμως, η εξάλειψη των ανισοτήτων πρέπει να γίνει με εξίσωση προς τα κάτω; Αν κάποιοι εργαζόμενοι κατάφεραν με τους αγώνες τους να πετύχουν κάτι παραπάνω, το δίκαιο είναι να επεκταθεί το κατακτημένο δικαίωμα και στους άλλους εργαζόμενους, όχι να καταργηθεί κι απ’ αυτούς που το κατέκτησαν. 

Δικαιοσύνη, λοιπόν, είναι να ανεβεί η σύνταξη των 400 στα 1.500 κι όχι να καταποντιστούν όλες οι συντάξεις σε επίπεδα χαρτζηλικιού.

Αυταπατεώνες και αυταπατημένοι ... πάντα θα πάσχουν απο ... Pasokification

     "Στις σημερινές δύσκολες συνθήκες, αριστερό & προοδευτικό είναι να ματώνεις για να δημιουργήσεις & όχι να φαντασιώνεσαι μια ιδεατή κοινωνία." Αυτό το είπε ο πρωθυπουργός Τσίπρας στο twitter. 

 

   # Συμπέρασμα: Στις δύσκολες συνθήκες ... απαγορεύονται οι φαντασιώσεις. Δεν είναι ... αριστερό !!! Την ιδεατή κοινωνία ... θα την σκέφτεσαι όταν δεν υπάρχουν δυσκολίες !!! Οχι όταν υπάρχουν προβλήματα ... οχι όταν ο καπιταλισμός τα φτύνει !!! Την ιδεατή κοινωνία ... θα την βρούμε αργότερα ... αφού σώσουμε τον καπιταλισμό ντέ.
 

  # Την "φιλοσοφία" του Τσίπρα ... ένας μόνο την έχει καταννοήσει σε όλο της το βάθος. Ο Κατρούγκαλος ... ο "και εγώ προσωπικά κομμουνιστής είμαι" ... αλλά σε δύσκολες συνθήκες ... ξέρετε 
  

 # Στις δύσκολες συνθήκες ο αριστερός και ο προοδευτικός ... πρέπει να ματώνει !!! Καλά αυτό το ξέρουμε. Πάντα έτσι γίνεται. Τα προβλήματα αρχίζουν ... όταν αυτό στο λέει (και στο ζητάει) ... ένας που έχει πάψει να μιλάει σε ένα αριστεροχώρι ... ένας που μιλάει σε ευρύτερα ακροατήρια !!! Δηλαδή ?? 
   

 # Μιλάει παιδί μου το παλληκάρι ... "μιλάει" και σε άλλα ακροατήρια. Εκτός απ΄το λαό ... "μιλάει" και στ΄αφεντικά. Εν τω μεταξύ εσύ αριστερέ (και εσύ λαέ) ... συνέχισε να ματώνεις ... όσο το παλληκάρι "μιλάει" !!! Κοιτάξτε τι ωραία έπιασε το νόημα μια ψυχή στο twitter ...

 

9 Μάη 1945

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

9η Μαΐου: όχι «Ημέρα της Ευρώπης», αλλά ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών

 Τον Γενάρη του 1927 ο υψηλός καλεσμένος της Ρώμης απευθυνόταν στον Μουσολίνι με τα παρακάτω λόγια:

  

  «...Το κίνημά σας πρόσφερε υπηρεσία σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ο μεγάλος φόβος που διακατείχε τον δημοκρατικό ηγέτη ή ηγέτη της εργατικής τάξης ήταν η πιθανότητα να υπονομευτεί ή να υπερθεματιστεί από κάποιον πιο ακραίο από αυτόν. Φαίνεται ότι μια συνεχής μετακίνηση προς τα αριστερά, ένα είδος αναπόφευκτης διολίσθησης στην άβυσσο, ήταν το χαρακτηριστικό όλων των επαναστάσεων.

   

 Η Ιταλία έδειξε ότι υπάρχει ένας τρόπος να παλέψεις τις ανατρεπτικές δυνάμεις, ένας τρόπος που μπορεί να κινητοποιήσει την πλειοψηφία του κόσμου, η οποία κατάλληλα καθοδηγούμενη, μπορεί να εκτιμήσει και να θελήσει να υπερασπίσει την τιμή και τη σταθερότητα των πολιτισμένων κοινωνιών.

   

 Η Ιταλία παρείχε το απαραίτητο αντίδοτο στο ρώσικο δηλητήριο. Από δω και στο εξής, κανένα μεγάλο έθνος δεν θα μείνει χωρίς το έσχατο μέσο προστασίας απέναντι στην ανάπτυξη καρκινωμάτων…

   Αν ήμουν Ιταλός θα ήμουν με όλη την καρδιά μαζί σας, από την αρχή μέχρι το τέλος, στη θριαμβευτική σας μάχη ενάντια στις βάρβαρες ορέξεις και τα πάθη του Λενινισμού.

   Το κίνημα σας έχει προσφέρει μια υπηρεσία σε όλο τον κόσμο. Έχει δώσει σε όλο τον κόσμο το απαραίτητο αντίδοτο στο Ρωσικό δηλητήριο...» (Tom Behan, “Arditi del Popolo: Η ιστορία της πρώτης αντιφασιστικής οργάνωσης”, εκδόσεις Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο).

    Ο ένθερμος οπαδός του Μουσολίνι, ο λάτρης του φασισμού, ο άνθρωπος που «με όλη του την καρδιά» τασσόταν στο πλευρό των μελανοχιτώνων έναντι των κομμουνιστών και της Σοβιετικής Ένωσης, δεν ήταν άλλος από τον Μέγα Θησαυροφύλακα. Ήταν ο υπουργός Οικονομικών εκείνη την εποχή της Βρετανίας, ο… Ουίνστον Τσώρτσιλ.

***

    Τον Γενάρη του 1934, ένα χρόνο μετά την κατάληψη από τους Ναζί της εξουσίας στη Γερμανία, το ευυπόληπτο ακροατήριο χειροκροτούσε με άφατο θαυμασμό το άκουσμα των παρακάτω λόγων:

   «Ο Εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σσ: του κομμουνισμού δόγματος) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο.

    Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σε σύντροφό μας» (Πρακτικά Δικών Νυρεμβέργης, Ντοκουμέντο D-392)

   Ο λάτρης του ναζισμού, εκείνος που στις 26 Γενάρη 1934 ενώπιον των ενθουσιασμένων συναδέλφων του εξυμνούσε τον Χίτλερ, που αναγόρευε τον ναζισμό σε προστάτη του έθνους γιατί μετέτρεψε τον εργάτη σε «σύντροφό μας», που επιδαψίλευε δάφνες στον Χίτλερ διότι «απελευθέρωσε» τον εργάτη από την «μέγγενη» του κομμουνιστικού δόγματος και τον μετέτρεψε σε «πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας», δεν ήταν άλλος από τον μεγιστάνα Κρουπ. Τον πρόεδρο του Συνδέσμου της Γερμανικής Βιομηχανίας…

ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ 9η ΤΟΥ ΜΑΗ

            ΄Ισως δεν είναι τυχαίο ότι η ημέρα αυτή ακολουθεί την επέτειο  της ζωής, την ημέρα της μητέρας. Επιβεβαιώνοντας ότι η ζωή  συνεχίστηκε, γιατί υπήρξε η συντριβή της φασιστικής υποδούλωσης.

Στις αρχές Απρίλη 1945, τα σοβιετικά στρατεύματα άρχισαν τη μαζική τους επίθεση κατά του Βερολίνου.       Την πρώτη ημέρα της επίθεσης, 40.000 πυροβόλα έριξαν 1.250.000 οβίδες. Λίγες εβδομάδες μετά, σοβιετικοί στρατιώτες ύψωσαν την κόκκινη σημαία στο κτίριο του Ράϊχσταγκ και στις 30 Απριλίου, ο Χίτλερ αυτοκτόνησε. Δύο ημέρες πριν, ο Μουσολίνι είχε εκτελεστεί από ιταλούς κομμουνιστές. Το βράδυ της 8^ης προς 9^η του Μάη, το ναζιστικό τέρας παραδόθηκε στους συμμάχους άνευ όρων.

          

  Η μέρα αυτή ήταν, είναι και θα είναι ημέρα μνήμης και τιμής της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών. Η Νίκη αυτή φέρει τη σφραγίδα των λαών που αντιστάθηκαν, κυρίως του Εργατικού κράτους της ΕΣΣΔ και του Κόκκινου Στρατού της, με την ηγεσία του Ι. Στάλιν. Από την άλλη, οι φασισμός-ναζισμός φέρουν τη σφραγίδα του καπιταλισμού που τους ανέδειξε και τους επέβαλε για τα συμφέροντά του, ανεξάρτητα του ότι η κατάσταση κατάληξε ανεξέλεγκτη. Οι λαοί όμως πλήρωσαν το αιματηρό τίμημα και όχι οι πλουτοκράτες.

       

     Η Ε.Ε., ως συμμαχία υπό την ηγεμονία του γερμανικού κεφαλαίου, είναι ο πρωτεργάτης στην εκστρατεία σπίλωσης του σοσιαλισμού, παραχάραξης της Ιστορίας. Επέλεξε την 9^η Μάη για να γιορτάζει την ίδρυσή της (!)  Για να συγκαλύψει τι έγινε τότε, για να μην αποτελεί αυτή η ημέρα πηγή διδαγμάτων για τους λαούς της Ευρώπης και του Κόσμου. Για  να αποκρύψει τις ευθύνες των καπιταλιστών για τον πόλεμο, όχι μόνο των μονοπωλίων του άξονα Γερμανίας - Ιταλίας - Ιαπωνίας αλλά και της  Γαλλίας, Βρετανίας και ΗΠΑ. Αυτών, που με πολλά μέσα ενίσχυσαν τους Χίτλερ- Μουσολίνι - Γιαπωνέζους στρατοκράτες. Το έκαναν και  για τη  κερδοσκοπία  τους αλλά κυρίως για να χρησιμοποιήσουν τους δικτάτορες ενάντια στη Σ.Ε. και το εργατικό κίνημα. Μετά τον πόλεμο, εξακολούθησαν να στηρίζουν τους Φράνκο-Σαλαζάρ-Χιροχίτο.

Θα καταγραφείτε στην Ιστορία ως «σφαγείς» των δικαιωμάτων του λαού (VIDEO)

ΒΟΥΛΗ

Κυριακή 08/05/2016

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΦΙΛΗΣ

Θα καταγραφείτε στην Ιστορία ως «σφαγείς» των δικαιωμάτων του λαού (VIDEO)

Την εγκληματική πολιτική της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που τσακίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων, ως συνέχεια της πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων γιατί έτσι εξυπηρετείται το μεγάλο κεφάλαιο και τα συμφέροντά του, κατήγγειλε ο Θανάσης Παφίλης κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νόμου - λαιμητόμου για το Ασφαλιστικό.
Ξεκινώντας την ομιλία του χαιρέτισε εκ μέρους του ΚΚΕ τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες, συνταξιούχους, νέους και γυναίκες που διαδηλώνουν για τρίτη συνεχή μέρα στην Αθήνα και ολόκληρη τη χώρα, αποδεικνύοντας ότι η κυβέρνηση δεν αιφνιδίασε το λαό με την εισαγωγή του νομοσχεδίου στη Βουλή μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Μερικές μητέρες που δε γιορτάζουν σήμερα

Παγκόσμια ημέρα της μητέρας σήμερα και είπαμε στο μπλογκ να κάνουμε ένα κάπως διαφορετικό αφιέρωμα. Είπαμε να ασχοληθούμε με μερικές μητέρες που μάλλον δε γιορτάζουν σήμερα. Κάποιες μητέρες που θα μπορούσαν να ήταν οι δικές μας μητέρες αν είχαν την “ατυχία” να γεννηθούν μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, μερικά χρόνια μετά, αλλά και μερικές που ζουν την καταπίεση και την αβεβαιότητα στις μέρες μας και στον τόπο μας.
Θα μπορούσαν ας πούμε, οι μητέρες μας να είχαν γεννηθεί στο Αφγανιστάν, σαν κι αυτή τη γυναίκα που έχασε το γιο της σε μια σειρά εκρήξεων στη Herat.



Θα μπορούσε η μητέρα μας να ήταν μια Κούρδη που θα έχανε το παιδί της, από ένα αιμοσταγές καθεστώς, που έχει βαλθεί να σβήσει αυτή και το λαό της από το χάρτη.



Ή θα μπορούσε η μητέρα μας να μας γεννούσε μέσα σε μια σκηνή, σε έναν ξεχασμένο τόπο κάπου στην Ελλάδα, ενώ περίμενε να ανοίξουν τα σύνορα για τους πρόσφυγες, όπως προστάζει ακόμα και αυτό το χιλιομπαλωμένο και κατακρεουργημένο, διεθνές δίκαιο.