Αγορές και ηθική

Υπάρχουν μερικά πράγματα που δεν μπορεί να τα αγοράσει το χρήμα, αλλά στις μέρες μας δεν είναι και πολλά. Σήμερα, σχεδόν τα πάντα είναι προς πώληση. Μερικά παραδείγματα:

• Αναβάθμιση κελιού: 82 δολάρια τη νύχτα. Στη Σάντα Άνα της Καλιφόρνιας, και σε μερικές ακόμη πόλεις, όσοι δεν έχουν καταδικαστεί για βίαια εγκλήματα μπορούν να πληρώσουν για μια καλύτερη διαμονή - ένα καθαρό και ήσυχο κελί, μακριά από τα κελιά των κρατουμένων που δεν πληρώνουν.
• Πρόσβαση στη λωρίδα που προορίζεται για οχήματα υψηλής πληρότητας, παρόλο που οδηγείτε μόνος: 8 δολάρια τις ώρες αιχμής. Η Μινεάπολη και άλλες πόλεις προσπαθούν να μειώσουν την κυκλοφοριακή συμφόρηση επιτρέποντας σε όσους οδηγούν μόνοι να χρησιμοποιούν τη λωρίδα που προορίζεται για οχήματα υψηλής πληρότητας [car pool]. Το αντίτιμο εξαρτάται από την ώρα.
• Οι υπηρεσίες μιας ινδής φέρουσας μητέρας: 6.250 δολάρια. Ζευγάρια στη Δύση, που αναζητούν φέρουσες μητέρες, καταφεύγουν όλο και συχνότερα στην Ινδία, όπου αυτή η πρακτική είναι νόμιμη, και η τιμή κάτω από το 1/3 της τρέχουσας τιμής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
• Το δικαίωμα μετανάστευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες: 500.000 δολάρια. Ξένοι που επενδύουν 500.000 δολάρια και δημιουργούν τουλάχιστον δέκα θέσεις απασχόλησης σε μια περιοχή με υψηλή ανεργία δικαιούνται πράσινη κάρτα που τους εξασφαλίζει μόνιμη διαμονή.
• Το δικαίωμα κυνηγιού ενός μαύρου ρινόκερου, που αποτελεί προστατευόμενο είδος: 150.000 δολάρια. Η Νότια Αφρική επιτρέπει στους κτηματίες να πουλούν σε κυνηγούς το δικαίωμα να σκοτώσουν έναν περιορισμένο αριθμό ρινόκερων. Έτσι, οι κτηματίες αποκτούν ένα κίνητρο για να εκτρέφουν και να προστατεύουν τα είδη που κινδυνεύουν να εκλείψουν.

 

 

Στράτευση στα 18, σύνταξη στα 100 ευρώ

Γράφει ο 2310net //

Κάθε φορά που κάτι καινούριο, ριζοσπαστικά αντιλαϊκό πρόκειται να έρθει ως νέο μέτρο, η διαδικασία είναι η εξής: το πετάει ένας λαγός, το πιάνουν οι πολιτικοί εκφραστές της τάδε ή της δείνα θέσης, «ρίχνουν το τουίτερ» τα έμμισθα και μη τρόλς, το διαψεύδουν οι κυβερνώντες, το ξαναδιαψεύδουν, αρχίζουν να επιχειρηματολογούν για αυτό και μετά το διαπραγματεύονται μέχρι να το ψηφίσουν.

Κάπως έτσι δεν γίνεται κάθε φορά με το νέο μνημόνιο ή με τα νέα μέτρα; Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να γνωρίζουμε ποια μέτρα θα παρθούν το επόμενο διάστημα μετρώντας τις αμέτρητες κυβερνητικές δηλώσεις για το ποιά μέτρα δεν θα παρθούν. Ό,τι διαψεύδεται τελικά εφαρμόζεται.

Η κοινή συνισταμένη

Παρακολουθώντας χτες τις ομιλίες του Αλ. Τσίπρα και του Κυρ. Μητσοτάκη στις κοινοβουλευτικές τους ομάδες, προκύπτει το εξής συμπέρασμα: Ο μεν Τσίπρας καταγγέλλει τη ΝΔ ότι, με τη στάση της απέναντι στη διαπραγμάτευση και την απαξίωση της κυβέρνησης, έχει στόχο να φέρει πιο κοντά το 4ο μνημόνιο. 

Επομένως, ο λαός έχει να επιλέξει ανάμεσα στα βάρβαρα μέτρα που διασφαλίζουν το κλείσιμο της «αξιολόγησης» και σ' ένα 4ο μνημόνιο, στην περίπτωση που αυτή αποτύχει, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το σκέλος της διευθέτησης του χρέους. Από την άλλη, ο πρόεδρος της ΝΔ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι καθυστερεί τη διαπραγμάτευση και μ' αυτόν τον τρόπο δυσκολεύει την πορεία της οικονομίας προς την ανάκαμψη, καθώς απομακρύνεται χρονικά η ένταξη στο πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης, που είναι «ανάσα» για το κεφάλαιο, όπως και η διευθέτηση του χρέους. 

 

Πού συγκλίνουν οι δύο απόψεις; Στην «ανάγκη» να προχωρήσει γρήγορα και να ολοκληρωθεί η «αξιολόγηση», με ό,τι σημαίνει αυτό για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, που υποβάλλονται σε θυσίες δίχως τέλος και φορτώνονται με παλιά και νέα μέτρα. 

Επομένως, μέσα από τις διαφορές και τις διαφωνίες τους, αναγκαίες για να υπηρετείται καλύτερα η κυβερνητική εναλλαγή και η χειραγώγηση του λαού, κοινή συνισταμένη τους είναι να προχωρήσουν απρόσκοπτα και χωρίς καθυστερήσεις τα μέτρα που απαιτεί η ανάκαμψη της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Σκεπτόμενος επαναστάτης...

Σκεπτόμενος επαναστάτης...

 

Αναρτήθηκε από Κοσμάς Λεοντιάδης

Απο http://kmarxism.blogspot.gr/ 

Με περιφερειακές συσκέψεις προετοιμάζουμε το πανελλαδικό συλλαλητήριο

Σε τροχιά προετοιμασίας του πανελλαδικού συλλαλητηρίου στην Αθήνα, στις 15 Δεκέμβρη, κινούνται οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις ΙΚΑ, ΕΛΤΑ, Δημοσίου, ΟΣΕ, OAEE, ΝΑΤ και ΠΟΣΕ - ΟΑΕΕ.

«Ξεσηκωμός - Οργάνωση - Αγώνας. Να προασπίσουμε τα δικαιώματά μας, ό,τι με τις θυσίες και τον αγώνα μιας ζωής πληρώσαμε. Να προασπίσουμε το δικαίωμά μας στη ζωή, ανατρέποντας με την πάλη μας τις αντεργατικές - αντιλαϊκές πολιτικές που μας τσακίζουν»: Αυτό είναι το κάλεσμα που απευθύνουν στους συνταξιούχους όλης της χώρας, για να πάρουν μέρος στη συγκέντρωση, στις 5 μ.μ., στα Προπύλαια, και στην πορεία με προορισμό το Μέγαρο Μαξίμου.

 

 

Τι δείχνουν οι εκλογές στις ΗΠΑ;

Γράφει ο Τζωρτζ Μεχραμπιάν //

Η εκλογική νίκη του Donald Trump έχει γίνει η αιτία για ένα μεγάλο πανικό σε στρώματα της μεσαίας τάξης στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Πολλοί στην “αριστερά” αντιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών ως μια μετατόπιση της εργατικής τάξης, ειδικά των λευκών εργαζόμενων προς την άκρα δεξιά. Το περιγράφουν ως μια ψήφος για το ρατσισμό, για τον εθνικισμό, για την προκατάληψη κατά των γυναικών και για τον πόλεμο. Δεν είναι έτσι.
Τα αποτελέσματα των εκλογών δεν ήταν έκπληξη για δεκάδες εκατομμύρια εργαζόμενων και αγροτών στις ΗΠΑ. Γιατί; Παρά τα 8 χρόνια οικονομικής ανάκαμψης από το χαμηλότερο σημείο που άγγιξε το κραχ το 2008, οι συνθήκες ζωής για δεκάδες εκατομμύρια εργαζόμενων δεν έχουν βελτιωθεί. Η ανεργία εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλή σε πολλές βιομηχανικές περιοχές της χώρας όπως και η υποαπασχόληση σε άλλες περιοχές. Το ίδιο εξακολουθούν να υφίστανται οι μη ασφαλείς συνθήκες εργασίας, η επιτάχυνση της παραγωγής, το υψηλό κόστος της υγειονομικής περίθαλψης και της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, τα δυσβάσταχτα κόστη κατοικίας, δολοφονίες από την αστυνομία και το μεγαλύτερο ποσοστό φυλακισμένων στον κόσμο και οι συνεχείς πόλεμοι του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ για πάνω από 15 χρόνια. Τα αποτελέσματα των εκλογών είναι μια αντανάκλαση των επιπτώσεων των ετών της οικονομικής κρίσης στους εργαζόμενους και στους αγρότες και των πολέμων που διεξάγει η χώρα στο εξωτερικό, χωρίς να φαίνεται φως στο τούνελ.

Στις στάχτες των εργατικών δικαιωμάτων

Σταθερή στις απόψεις των τμημάτων της αστικής τάξης που εκπροσωπεί, η «Καθημερινή» έγραφε στο χτεσινό της φύλλο: «Καμία ελληνική επιχείρηση δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις περίφημες "ομαδικές" απολύσεις. (...) Το μείζον ενδιαφέρον στα Εργασιακά αφορά τις νέες επενδύσεις, των νέων επιχειρηματιών, στα νέα επιχειρηματικά σχήματα που πρέπει να δημιουργηθούν από τις στάχτες των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Αν δεν είναι σε θέση να κατανοήσει αυτή την προοπτική η κυβέρνηση, καλύτερα να τα παρατήσει εδώ και τώρα». Και αν μη τι άλλο, η διατύπωση αυτή, πέρα από υποδείξεις στην κυβέρνηση και πέρα απ' την προσπάθεια να «απαξιώσει» τα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα που έρχονται με τη δεύτερη «αξιολόγηση», συμπυκνώνει με αρκετή ακρίβεια το πού θα βασιστεί η προσδοκώμενη καπιταλιστική ανάκαμψη. 

Πάνω στις στάχτες των εργατικών δικαιωμάτων...

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

Κάλεσμα στο Πανελλαδικό Συλλαλητήριο που θα γίνει στην Αθήνα στις 15 Δεκέμβρη

Να μη λείψει κανείς από το Πανελλαδικό Συλλαλητήριο των συνταξιούχων που θα γίνει στις 15 Δεκέμβρη στις 5 το απόγευμα, στην Αθήνα στα Προπύλαια και στην πορεία στο Μέγαρο Μαξίμου καλούν ο Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις (ΙΚΑ - ΕΛΤΑ - Δημοσίου - ΟΣΕ - OAEE - ΝΑΤ - ΠΟΣΕ - ΟΑΕΕ).
«Ξεσηκωμός, οργάνωση, αγώνας, να προασπίσουμε τα δικαιώματα μας, ότι με θυσίες και αγώνα μιας ζωής πληρώσαμε. Να προασπίσουμε το δικαίωμα μας στη ζωή ανατρέποντας με την πάλη μας τις αντεργατικές, αντιλαϊκές πολιτικές που μας τσακίζουν», τονίζουν στο κάλεσμά τους οι Συνταξιουχικές Οργανώσεις.
Ολόκληρο το κάλεσμα είναι το εξής:

«Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας με γενικό πανελλαδικό ξεσηκωμό, με αποφασιστική, αδιάκοπη δράση, οργάνωση και πάλη. Όλοι και όλες στον αγώνα καμιά ανοχή στα αντιασφαλιστικά - αντεργατικά μέτρα τις κυβέρνησης. Όχι στον εφησυχασμό, την αδιαφορία, την απογοήτευση. 

Οργάνωση, μαζικός ξεσηκωμός παντού.

Σε άλλο... level

Οσο πιο γρήγορα «τρέχει» η κυβέρνηση τους στόχους του κεφαλαίου για κλείσιμο της δεύτερης «αξιολόγησης», με όλο τον αντεργατικό κόλαφο που αυτή περιλαμβάνει, όπως το χτύπημα στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, οι υπο-κατώτεροι μισθοί, η απελευθέρωση απολύσεων κ.ο.κ., τόσο μεγαλύτερη - και πιο κωμική - γίνεται και η εξαπάτηση προς το μέρος του λαού. 

Ετσι, μετά την παραμύθα της «δίκαιης» καπιταλιστικής ανάπτυξης, τώρα η κυβέρνηση, αν τουλάχιστον βασιστεί κανείς στα όσα είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην «Αυγή της Κυριακής», πουλάει και «δίκαιη» καπιταλιστική συσσώρευση! Είπε ο Δ. Τζανακόπουλος: «Η ανάπτυξη σε κάθε περίπτωση, σε μία οικονομία όπως η ελληνική, που έχει υποστεί αλλεπάλληλα χρόνια ύφεσης, θα έρθει. Το θέμα είναι το πρόσημό της, το αν θα στηριχθεί στη συντριβή της εργασίας ή στην προσπάθεια να έχουμε τόνωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, σταθερές και αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας. `

Η, για να το πω διαφορετικά, αν ο νέος κύκλος κεφαλαιακής συσσώρευσης θα μειώσει περαιτέρω το μερίδιο των μισθών στο συνολικό ΑΕΠ ή αν θα υπάρξει αυξητική τάση του, δηλαδή αναδιανομή υπέρ των δυνάμεων της εργασίας». 

 Πραγματικά, η εξαπάτηση - που φτάνει να βαφτίζει την καπιταλιστική συσσώρευση, που εξ ορισμού προϋποθέτει ένταση της εκμετάλλευσης και μόνιμα αντεργατικά μέτρα, ελπίδα του λαού - έχει φτάσει... σε άλλο επίπεδο.

Αμερικανιές…

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟΝ ΕΝΙΚΟ

  Μετά το ξέπλυμα της πολιτικής των Μνημονίων, της τρόικας, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, μετά το ξέπλυμα της πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ την οποία η παρούσα κυβέρνηση συνεχίζει να εφαρμόζει με το εξόχως «αριστερό» επιχείρημα ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική», ο κ.Τσίπρας φρόντισε κατά την επίσκεψη του Μπάρακ Ομπάμα να διεκπεραιώσει και το ξέπλυμα της πολιτικής του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

    Η εικόνα της πρώτη φορά «Αριστεράς» να απαγορεύει διαδηλώσεις και μαζί με τους Γλίξμπουργκ να χειροκροτεί στο πρόσωπο του Ομπάμα τη συμβολή των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη… δημοκρατία - και τούτα παραμονή του Πολυτεχνείου – μιλούν από μόνα τους.

    Ακούσαμε λοιπόν τον («αριστερό» πάντα…) Έλληνα πρωθυπουργό να απευθύνεται στον απερχόμενο Αμερικανό πρόεδρο δηλώνοντας ότι με τη θητεία του «άλλαξε η εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών σε ολόκληρο τον κόσμο». Περίεργη προσέγγιση αν σκεφτεί κανείς ότι κατά την θητεία Ομπάμα αυξήθηκε κατά κοντά 1 τρισ. δολάρια (!) από την προηγούμενη θητεία Μπους το ποσό που παραχωρήθηκε από το αμερικανικό κράτος στο στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα για να διεξάγει τις «απελευθερωτικές» επιχειρήσεις του ανά τον κόσμο. 

Το έργο το έχουμε ξαναδεί

Η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους εκπροσώπους της ΕΕ και του ΔΝΤ βρίσκεται σε εξέλιξη, με ζητούμενο τη συμφωνία, ώστε να κλείσει η δεύτερη «αξιολόγηση». Η κυβέρνηση επιχειρεί να φτιάξει την εικόνα της «σκληρής διαπραγμάτευσης» απέναντι σε όσα απαιτεί κυρίως το ΔΝΤ σε σχέση με τις ομαδικές απολύσεις, ενώ οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της παρουσιάζουν ως «σκληρούς» και «αμετακίνητους» τους δανειστές.

Επειδή αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί, μπορούμε να μαντέψουμε εύκολα και τη συνέχεια. Τελικά, η συμφωνία είναι πιθανό να κλείσει κάπου ...«στη μέση», με δεδομένη την αποφασιστικότητα κυβέρνησης - «κουαρτέτου» να ολοκληρωθεί έγκαιρα η αξιολόγηση. Στην πραγματικότητα, παίζεται το γνωστό παιχνίδι με το γάιδαρο του Χότζα, έτσι ώστε να εμφανιστεί σαν «επιτυχία» της σκληρής διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης το έτσι κι αλλιώς αντιλαϊκό αποτέλεσμα.

Είσαι, αυτό που θέλει η εξουσία να είσαι...

Αναρτήθηκε από : Κοσμάς Λεοντιάδης

Πηγή  Ταξίδια του νου...

Επόμενη στάση 4ο μνημόνιο – Mind the gap

Πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεν υπάρχει καμία προοπτική διεξόδου για τους εργαζόμενους από το καθεστώς των καπιταλιστικών μνημονίων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συναινεί και δεν υποκύπτει , φέρνοντας στην χώρα 4ο μνημόνιο με αντάλλαγμα μέτρα διαχείρισης του δημοσίου χρέους. Πρόκειται για εκτέλεση συμβολαίου η οποία πραγματοποιείται σε χρόνο ενεστώτα,ενώ έχει ως απαράβατη προϋπόθεση την εκχώρηση της ζωής των εργαζόμενων στον οικονομικό σχεδιασμό εγχώριων και ξένων κεφαλαίων που προετοιμάζονται και καραδοκούν εδώ και καιρό, για αυτό που τώρα συμβαίνει.

Δεν υπάρχει περίπτωση να αποφασισθεί οποιαδήποτε ελάφρυνση του χρέους, κάθε είδους και μορφής, χωρίς την επιβολή νέων μέτρων. Περαιτέρω, οποιαδήποτε λύση για το δημόσιο χρέος δεν σημαίνει οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά, τίποτε θετικό για τον κόσμο της εργασίας. Ακριβώς γιατί, όρος για να δρομολογηθεί οποιαδήποτε λύση είναι η διάλυση και των τελευταίων ψηγμάτων εργασιακών δικαιωμάτων που έχουν απομείνει μετά από τρία μνημόνια, ενώ οι ομαδικές απολύσεις, η εξαφάνιση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, η κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία και η ολοκληρωτική επικράτηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης δεν συνιστούν παρά τα πρόσφατα ανταλλάγματα που δίνει η κυβέρνηση στους δανειστές για να παραμείνει στην εξουσία.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΒΔΟΜΑΔΑΣ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 

 

Τα αντιλαϊκά τους διλήμματα και η διέξοδος για το λαό

 

 

Σε ρυθμούς ...Ομπάμα κύλησε ολόκληρη η προηγούμενη βδομάδα. Οχι βέβαια εξαιτίας της πολιτικής, ρητορικής και επικοινωνιακής δεινότητας του απερχόμενου Προέδρου των ΗΠΑ, για την οποία γράφτηκαν σελίδες επί σελίδων στον αστικό Τύπο και εκατοντάδες ώρες καταναλώθηκαν στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, αλλά για τη μεγάλη γκάμα των θεμάτων που άνοιξε αυτή η τελευταία επίσκεψη του Ομπάμα στην Ευρώπη με τη σημερινή του ιδιότητα.

 

Το γεωπολιτικό ενδιαφέρον που έχει η Ελλάδα για τις ΗΠΑ, ως μέλος του ΝΑΤΟ σ' αυτή την ευαίσθητη για τα συμφέροντά τους περιοχή, είναι φυσικά αδιαμφισβήτητο. Οπως αυτονόητο είναι και το ενδιαφέρον της Αμερικής για την οικονομική και πολιτική σταθερότητα της Ελλάδας, ως χώρας - μέλους της ΕΕ και της Ευρωζώνης, του μεγαλύτερου οικονομικού εταίρου των ΗΠΑ και ταυτόχρονα ανταγωνιστή.

Αυτοί οι δυο παράγοντες καθόρισαν εν πολλοίς την ατζέντα των συνομιλιών που είχε ο Αμερικανός Πρόεδρος με την κυβέρνηση στην Ελλάδα, σε συνθήκες όξυνσης των ανταγωνισμών ανάμεσα σε ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Βλέποντας επομένως τα πράγματα από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, όλα τα παραπάνω κάθε άλλο παρά δικαιολογούν το ντελίριο για την επίσκεψη Ομπάμα, την αποθέωση του ηγέτη της πρώτης ιμπεριαλιστικής δύναμης στον κόσμο και κατά συνέπεια τον εξωραϊσμό της πολιτικής του ιμπεριαλισμού, που σε ειρήνη και πόλεμο σκορπάει φτώχεια, δυστυχία, προσφυγιά και καταστροφή.
Εξίσου επικίνδυνο και παραλυτικό είναι όμως και το κλίμα προσδοκιών και εφησυχασμού που προσπαθούν να καλλιεργήσουν στο λαό, αξιοποιώντας την επίσκεψη Ομπάμα, ότι η στήριξη των ΗΠΑ στην αντιπαράθεση για την ελάφρυνση του κρατικού χρέους είναι το «δυνατό χαρτί» της κυβέρνησης στο κυνήγι της οικονομικής ανάκαμψης, από την οποία ούτως ή άλλως, τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν τίποτα να περιμένουν.

Οτι η γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας, ανταγωνιστικά προς τη «σύμμαχο» Τουρκία, με βαθύτερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς, ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, δείχνει την έξοδο από την κρίση και ότι δεν υπάρχει δεύτερη επιλογή για το λαό, από το να τιμά στο ακέραιο τη συμμαχία με τον «καλό» ιμπεριαλιστή, απέναντι στον «κακό», για να μπορεί να απολαμβάνει «σταθερότητα».

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, Από τα «ημερολόγια μοτοσικλέτας» στις κορφές της Σιέρα Μαέστρα και στις καρδιές των ανυπόταχτων όλου του κόσμου

Γράφει ο Οικοδόμος //

Όταν ο Ερνέστο Γκεβάρα ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική οι περισσότερες από τις ιδέες που αφομοίωσε ως επαναστάτης απουσίαζαν από το οπλοστάσιο των ιδανικών του. Σχεδίαζε να κάνει καριέρα ως γιατρός ερευνητής και να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον άνθρωπο και όπως οι νέοι της ηλικίας του  ονειρευόταν να πετύχει.

Τον Δεκέμβρη του 1951 είναι ήδη 23 χρονών όταν με τον 29χρονο φίλο του Αλμπέρτο Γκρανάδο, που ήταν βιοχημικός με ειδίκευση στη λεπρολογία, ξεκινάνε με μια μοτοσικλέτα ένα μακρύ ταξίδι για να γνωρίσουν τη Λατινική Αμερική· από το Μπουένος Άιρες της Αργεντινής καταλήγουν στο Καράκας της Βενεζουέλας, όπου οι δρόμοι τους χωρίζουν.

Ταξιδεύοντας σε χώρες της Λατινικής Αμερικής ο Ερνέστο Γκεβάρα έρχεται  σε επαφή με ανθρώπους που ζουν παραπεταμένοι, φτωχοί, πεινασμένοι, με ελλιπή ή καθόλου περίθαλψη και στοιχειώδη δικαιώματα, δίπλα σε κάποιους άλλους, λίγους, που απολαμβάνουν τη χλιδή. Και τότε «…άρχισα να βλέπω ότι υπήρχε κάτι που μου φαινόταν τότε σχεδόν εξίσου σημαντικό με την καριέρα μου ή με τη συμβολή μου στην ιατρική επιστήμη και αυτό ήταν να βοηθήσω εκείνους τους ανθρώπους».