Το ατσάλι δένεται στη μεγάλη φωτιά και στο δυνατό ψύχος. Τότε γίνεται δυνατό και τίποτα δεν φοβάται. Έτσι ατσαλώθηκε και η δική μας γενιά και έμαθε να μην παραδίδεται! Νικολάϊ Οστρόφσκι EΠIKOIΝΩΝΙΑ drasistooraiokastro@gmail.com
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2020
Ανοίγει και πάει
Ποιος θα μας σώσει από τους σωτήρες μας; – (Ας φρόντιζαν)
Ο εκάστοτε υπερήρωας είναι πάνω από το νόμο, πάνω από την κριτική, πάνω από τον έλεγχο της κοινωνίας. Αναλαμβάνει να τη σώσει από τον εαυτό της ουσιαστικά, με τίμημα την ελευθερία και την αυτοδιάθεσή της. Κάτι σαν τους ειδικούς, τους Έλληνες avengers της πανδημίας.
«Ακούω συνέχεια την προτροπή των φίλων μου: “Βάλτε την, περιορίστε την!” Αλλά ποιος θα μας φυλάξει από τους ίδιους τους φύλακες;»
Το απόσπασμα αυτό ανήκει στο Ρωμαίο ποιητή Juvenal. Έγινε ευρύτερα γνωστό στην αγγλική εκδοχή Who watches the watchmen από το κόμικ (και την αντίστοιχη ταινία) Watchmen. Μια παρωδία (και έμμεση) κριτική στο φαινόμενο των υπερηρώων, μια κατηγορία ανθρώπων παθιασμένων για εξουσία και έλεγχο, καμουφλαρισμένοι (κυριολεκτικά και μεταφορικά) με το μανδύα του ήρωα. Ποιος όμως προστατεύει την κοινωνία από την πραγματική απειλή, δηλαδή τους αυτοανακυρηχθέντες προστάτες;
Η τέχνη μιμείται τη ζωή και η ζωή την τέχνη σε έναν αέναο κύκλο. Έτσι λοιπόν και στην πραγματικότητα, κυρίως με απαρχή την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, εμφανίζονται διαρκώς (ή κατασκευάζονται καλύτερα) πρότυπα ηρώων. Όχι τόσο για κατανάλωση, αλλά κυρίως για έλεγχο. Ο εκάστοτε υπερήρωας είναι πάνω από το νόμο, πάνω από την κριτική, πάνω από τον έλεγχο της κοινωνίας. Αναλαμβάνει να τη σώσει από τον εαυτό της ουσιαστικά, με τίμημα την ελευθερία και την αυτοδιάθεσή της.
Λιάνα Κανέλλη: «Δεν βαρεθήκατε να σπάτε παρθενιές αυτού του συστήματος;!» (ΒΙΝΤΕΟ)
«Σας έπιασε κομμουνιστική ιδεολογία στην ψηφιοποιημένη φιλελεύθερη κεϋνσιανή εποχή και εκδοχή της στον 21ο αιώνα λόγω πανδημίας; Μας δουλεύετε; Η ύφεση ερχόταν, ήταν ορατή και ήταν και παγκόσμια. Όσο παγκοσμιοποιημένος είναι ο καπιταλισμός και το κεφάλαιο και ο πόλεμος των πολυεθνικών μεταξύ τους.»
Από πότε είναι δίκαιος ο καπιταλισμός για να είναι δίκαιος και ο προϋπολογισμός ενός καπιταλιστικού κράτους, αναρωτήθηκε η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη σχολιάζοντας τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί δίκαιου προϋπολογισμού κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής.
Σημείωσε από τη μια μεριά υπάρχουν επιδοτήσεις στο κεφάλαιο και από την άλλη αύξηση του δημόσιου χρέους. Ανέφερε ακόμα πως τα ειδικά σχολεία δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες πανελλαδικά και καυτηρίασε το γεγονός ότι στην πανδημία δεν γίνονται έλεγχοι για το αν εφαρμόζονται μέτρα προστασίας στους μεγάλους εργασιακούς χώρους.
Σχέδιο επιτροπής Πισσαρίδη: Ανάπτυξη και ανάκαμψη για ποιους;
* Του Νίκου Βουρλάκη
Η έκθεση Πισσαρίδη αποτελεί ένα πολιτικό κείμενο που προσδιορίζει ότι για την ανάκαμψη των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου, για να βγουν οι μεγάλες πολυεθνικές και τα μονοπώλια από την κρίση πρέπει να τους δοθούν και άλλα προνόμια μεταθέτοντας τα βάρη στους συνήθεις ύποπτους εργαζόμενους, αυτοαπασχολουμένους, γενικότερα στα λαϊκά στρώματα. Τα δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης μοιράζονται στους επιχειρηματικούς ομίλους και η φτώχεια μοιράζεται στον λαό. Το σίγουρο είναι ότι οι ειδικοί που συνέταξαν την έκθεση αυτή βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία εν μέσω πανδημίας να επιταχύνουν την εμπορευματοποίηση των λαϊκών αναγκών, όπως Υγεία, Παιδεία, Ασφάλιση κ.ά. Δεν είναι καθόλου τυχαία η δήλωση του πρωθυπουργού ότι η έκθεση Πισσαρίδη δεν είναι ένα πολιτικό κείμενο, άρα πρέπει να μείνει έξω από την πολιτική αντιπαράθεση. Επιθυμεί και μέσω αυτής να κρύψει τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης στη διαχείριση της πανδημίας, αφού η έκθεση τον «καλύπτει» πολιτικά: Η έκθεση θεωρεί «αγκύλωση» την ανάγκη ύπαρξης αποκλειστικού δημόσιου συστήματος Υγείας και ζητά τη «ριζική αναδιάρθρωση με την ενίσχυση των αναπτυξιακών προοπτικών του τομέα Υγείας».
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2020
Η «ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ Δ.Ο.Π.Π.Α.Ω.
Οι εργαζόμενοι του Δ.Ο.Π.Π.Α.Ω., για μια ακόμα φορά καλούνται να περάσουν αυτοί και οι οικογένειές τους πολύ δύσκολα, καθώς είναι απλήρωτοι ήδη για τρεις μήνες και διανύουν τον τέταρτο.
Οι εργαζόμενοι δεν ζητούν τίποτε άλλο, εκτός από το αυτονόητο, την καταβολή των δεδουλευμένων τους. Ο καθένας τους ξέρει τις υποχρεώσεις (πετρέλαιο, ενοίκια, λογαριασμοί, δάνεια κ.α.) που έχει να πληρώσει. Αλλάδυστυχώς, χρόνια τώρα διεκδικούν το αυτονόητο, τον ίδιο τον μισθό τους που δεν δίνεται κανονικά, με βασική την ευθύνη και της εκάστοτε δημοτικής αρχής. Τις περισσότερες φορές η καταβολή των αποδοχών τους γίνονταν καθυστερημένα και με χίλια ζόρια.
ΕΚΘΕΣΗ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΜΕΛΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ - SIPRI
Σε 361 δισ. δολάρια ανήλθαν οι πωλήσεις των 25 μεγαλύτερων πολεμικών βιομηχανιών
Στιγμιότυπο της «Lockheed Martin» που διαφημίζει τα νέα μαχητικά αεροσκάφη «F-35 Lightning II» |
Ετσι, δεν προκαλεί έκπληξη ότι οι αμερικανικές και οι κινεζικές εταιρείες όπλων μοιράστηκαν τη «μερίδα του λέοντος» των πωλήσεων παγκοσμίως το 2019, ενώ η Μέση Ανατολή έκανε την πρώτη της είσοδο στην κατάταξη των 25 μεγαλύτερων εταιρειών εξοπλισμών και στρατιωτικών υπηρεσιών.
Την περασμένη χρονιά, σε αμερικανικές βιομηχανίες όπλων αναλογούσε το 61% των πωλήσεων των 25 μεγαλύτερων εταιρειών του κλάδου παγκοσμίως, μπροστά από την Κίνα, στην οποία αντιστοιχούσε σχεδόν το 16%, σύμφωνα με το SIPRI.
Οι πωλήσεις όπλων και στρατιωτικών υπηρεσιών από τις μεγαλύτερες 25 εταιρείες του κλάδου ανήλθαν σε 361 δισ. δολάρια το 2019, δηλαδή αυξήθηκαν κατά 8,5% σε σχέση με το 2018. Μάλιστα, ο συνολικός τζίρος αυτού του «top 25» είναι ποσό πενταπλάσιο από τον ετήσιο προϋπολογισμό των «ειρηνευτικών» επιχειρήσεων των Ηνωμένων Εθνών, όπως σχολιάζει η έκθεση. Στην πραγματικότητα, οι ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ συνοδεύουν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις με βάση τα συμφέροντα των ισχυρών κρατών ή/και αναπτύσσονται πάνω στα αποκαΐδια του οικονομικού και στρατιωτικού ανταγωνισμού των επιχειρηματικών κολοσσών του κόσμου.
Κρατική βία, αυταρχισμός, καταστολή. Στο DNA της «Δεξιάς» ή της αστικής εξουσίας συνολικά;
Ορισμένα διδάγματα από την Ιστορία...
Οπως π.χ. σε σχετικό άρθρο με τίτλο «Κοινοβουλευτισμός διά ροπάλου» («Εφημερίδα των Συντακτών», 27/9/2020), που μας προέτρεπε να «επιστρέψουμε (...) στις αρχές της δεκαετίας του 1960 για να θυμηθούμε τι μπορεί να σημαίνει η κρατική καταστολή σε συνθήκες αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας από μια δεξιά κυβέρνηση του νόμου και της τάξης».
Ακολούθως, στο άρθρο γίνονταν εκτενείς αναφορές στην «ένταση της καταστολής» από τη μεριά των «νικητών του Εμφυλίου» (εννοώντας τη «δεξιά» πολιτική παράταξη, που τότε εκφραζόταν από την ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή) εναντίον της ΕΔΑ (που το 1958 είχε αναδειχθεί σε αξιωματική αντιπολίτευση) αλλά και της Ενωσης Κέντρου του Γ. Παπανδρέου (που είχε κηρύξει τον περιβόητο «ανένδοτο αγώνα» για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας»): Με απαγορεύσεις συναθροίσεων, με νοθείες και παρεμβάσεις σε σωματεία, με αστυνομοκρατία (φανερή και κρυφή) και καταστολή, με την επιβολή της «εθνικοφροσύνης» και του αντικομμουνισμού κ.ο.κ.
Για να καταλήξει το εν λόγω άρθρο ότι «προς τούτο η Ιστορία είναι διδακτική. Με τη μορφή ενός επαναλαμβανόμενου μοτίβου η ελληνική Δεξιά στη μακρόχρονη διαδρομή της, σε περιόδους κατά τις οποίες αισθάνεται ιδιαιτέρως ισχυρή αλλά και σε περιόδους κρίσης, γρήγορα ανασύρει από την φαρέτρα της την καταστολή ως την προσήκουσα μέθοδο για την περιστολή των κοινωνικών και των πολιτικών δικαιωμάτων και την πειθάρχηση του εκάστοτε "εσωτερικού εχθρού"».
Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2020
«Αλλα λόγια να αγαπιόμαστε» από την ΕΕ στα Ελληνοτουρκικά
Eurokinissi |
Προσερχόμενος χτες το μεσημέρι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο Κυρ. Μητσοτάκης ξεχώρισε ως θέμα της ατζέντας με «ιδιαίτερη σημασία» «την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και τις σχέσεις μας με την Τουρκία». Παρουσιάζοντας ως «διακύβευμα» την «αξιοπιστία της ΕΕ», θύμισε ότι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Οκτώβρη αποφάσισαν πως σε περίπτωση που η Τουρκία συνεχίσει την παραβατική συμπεριφορά θα υπάρχουν «συνέπειες». «Και ορίσαμε από κοινού ότι ημερομηνία λήψης των αποφάσεων θα είναι αυτό το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου. Τώρα, λοιπόν, θα φανεί εάν πραγματικά ως Ευρώπη είμαστε αξιόπιστοι σε αυτά τα οποία εμείς οι ίδιοι έχουμε συμφωνήσει», συμπλήρωσε, αποσιωπώντας τη λεγόμενη στρατηγική συνεργασία ΕΕ - Τουρκίας και τις πολύμορφες σχέσεις - οικονομικές, γεωπολιτικές, στρατιωτικές - που αναπτύσσουν με τη γειτονική χώρα ηγετικά κράτη-μέλη της ΕΕ.
«Δύο κόσμοι χωριστά» και στην πανδημία

Της Γιώτας Ταβουλάρη*
Ολο αυτό το διάστημα που η πανδημία Covid-19 εξελίσσεται, όλο και περισσότερο, πιο γλαφυρά, αποκαλύπτεται η βαρβαρότητα του καπιταλισμού, η «γύμνια» του όσον αφορά την προστασία της υγείας των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο, κλονίζονται η παντοδυναμία και η ιδανική εικόνα που σταθερά επιδιώκει να προβάλλει.
Αυτές τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις του συστήματός της, ως συνήθως, η αστική τάξη τις αντιμετωπίζει με ιδεολογική επίθεση προς τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Ολοι οι μηχανισμοί και τα επιτελεία της, κυβερνήσεις, κόμματα, ΜΜΕ, συνδικαλιστικές δυνάμεις όπως η ΓΣΕΕ στην Ελλάδα, η ETUC στην Ευρώπη και η ITUC σε διεθνές επίπεδο, έχουν διαταχθεί στην προσπάθεια να μας πείσουν ότι ο ιός - ο αποκαλούμενος «αόρατος εχθρός» - μας απειλεί «όλους το ίδιο», ότι «όλοι μαζί» πρέπει να τον πολεμήσουμε, με «πειθαρχία και υπακοή» στις επιταγές της αστικής εξουσίας, που καλύπτονται με τον αντίστοιχο επιστημονικό μανδύα και φυσικά με μπόλικη «ατομική ευθύνη». Να «κάνουμε υπομονή», μέχρι να έρθει το εμβόλιο, για το οποίο οι φαρμακευτικοί κολοσσοί εργάζονται δήθεν με ανιδιοτέλεια και ομοψυχία.
Καμία αναστολή!
Οι χτεσινές νέες συμβολικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία έδωσαν συνέχεια στις πολύμορφες αγωνιστικές παρεμβάσεις υγειονομικών, Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων και Συνδικάτων για άμεσα και ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας του λαού.
Στις πύλες των νοσοκομείων ακούστηκαν ξανά δυνατά κάτω από τις μάσκες τα αιτήματα για πραγματική θωράκιση του δημόσιου συστήματος Υγείας, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και ταυτόχρονη επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας για την αντιμετώπιση της πανδημίας.
Μαχητικά αναδείχθηκαν για μια ακόμα φορά η άθλια κατάσταση στην Υγεία και οι εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης, τις οποίες επιχειρεί να κρύψει «κάτω από το χαλί», με πιο πρόσφατο παράδειγμα την καλλιέργεια κλίματος εφησυχασμού, με την προσδοκία του εμβολιασμού, που θα εξαφανίσει τάχα «με τη μια» την πανδημία.
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2020
Καταγγέλλει πως του επιβλήθηκε πρόστιμο με... «ενοχοποιητικό» στοιχείο τον «Ριζοσπάστη»!
Επιστολή - καταγγελία από εθελοντή αιμοδότη που του επιβλήθηκε πρόστιμο κατά την επιστροφή του από το νοσοκομείο από αστυνομικούς, αν και τηρούσε όλα τα απαραίτητα μέτρα. Όπως καταγγέλλει, «ενοχοποιητικό» στοιχείο ήταν ότι είχε μαζί του τον «Ριζοσπάστη» και μάσκα που έγραφε «και τα καλυμμένα στόματα βγάζουν φωνή».
Ολόκληρη η επιστολή του εθελοντή αιμοδότη που δέχθηκε πρόστιμο, προς τους υπουργούς Υγείας και Προστασίας του Πολίτη:
«Κύριοι υπουργοί,
Στην έκκληση των νοσοκομειακών γιατρών «Να μην αφήσουμε καμία ζωή να χαθεί εξαιτίας της έλλειψης αίματος», ειδικά τώρα στην περίοδο της πανδημίας, ξεκίνησα χτες από το σπίτι μου για το Κρατικό Νίκαιας για να δώσω κι εγώ ένα «χεράκι βοήθειας» στους ήρωες υγειονομικούς, όπως εσείς τους αποκαλείτε.
Εμβόλια...

Της Κάλι Καρά
Φαρμακοβιομηχανίες και καπιταλιστικά κράτη επιδίδονται σε μια κούρσα ανταγωνισμού για το εμβόλιο-εμπόρευμα κατά του κορονοϊού.
Η κούρσα του ανταγωνισμού μεταξύ κρατών και φαρμακευτικών επιχειρηματικών ομίλων για την ανάπτυξη εμβολίου και θεραπείας κατά του νέου κορονοϊού Covid-19 φαινομενικά «τραβάει μπροστά» την επιστήμη. Στην πραγματικότητα, το κυνήγι του κέρδους όχι μόνο δεν αποτελεί «κινητήρια δύναμη» της προόδου, αντίθετα η επιστημονική έρευνα μαζί με τους καρπούς της φρενάρονται σημαντικά.
Οι φαρμακοβιομηχανίες επιδίδονται σε μια κούρσα ανταγωνισμού, αποκρύπτοντας η μια από την άλλη πολύτιμη πληροφόρηση στερώντας την έγκαιρη ανταλλαγή επιστημονικών δεδομένων και την απαραίτητη διεπιστημονική συνεργασία, που θα μπορούσαν να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια και να επιταχύνουν τη διάθεση των εμβολίων.
Ο λογαριασμός

Τα «μεγάλα μαχαίρια» έχουν βγει ξανά στο τραπέζι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που ξεκινάει σήμερα, με βασικό μενού τους «μηχανισμούς» για τη διαχείριση της νέας καπιταλιστικής κρίσης, στην οποία επιδρά καθοριστικά η πανδημία.
Οι μεγάλες «αβεβαιότητες», οι προβλέψεις για ύφεση πάνω από 8% για το 2020, που έρχονται να προστεθούν στην οικονομική επιβράδυνση των προηγούμενων χρόνων, τα ζητήματα επιμερισμού των τεράστιων κρατικών πακέτων ενίσχυσης των επιχειρηματικών ομίλων, αλλά και της πίεσης που αυτά ασκούν στα ελλείμματα και τα χρέη, αποτελούν παράγοντες που οξύνουν τις αντιθέσεις, στο έδαφος της ανισόμετρης ανάπτυξης.
Τις αντιθέσεις αυτές αποτυπώνουν, για παράδειγμα, οι σκυλοκαβγάδες για τον προϋπολογισμό της ΕΕ, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την απειλή άσκησης βέτο από Ουγγαρία και Πολωνία.
Μιντιακός Αυταρχισμός
Eurokinissi |
Θα διαπιστώσει κανείς ότι υπάρχουν κόμματα, με πρώτο και κύριο το εκάστοτε κυβερνητικό, που υπερεκπροσωπούνται, με ποσοστά της τάξης του 60% και 70%, και κόμματα που υποεκπροσωπούνται, με ποσοστά κάτω από αυτά που πήραν στις εκλογές. Υπάρχουν επίσης κόμματα που αν και δεν είναι κυβερνητικά, π.χ. το ΚΙΝΑΛ, απολαμβάνουν μονίμως ευνοϊκής μεταχείρισης, γιατί έχουν το ρόλο του «μπαλαντέρ» και του πιθανού κυβερνητικού εταίρου στο πλαίσιο του αστικού πολιτικού συστήματος.
Πού το πάνε με τη Frontex;
Τον επικίνδυνο ρόλο της Frontex στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία και την αξιοποίηση της παρουσίας στην περιοχή, σε συνδυασμό με τις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, για την προώθηση ευρύτερων σχεδιασμών, που ναρκοθετούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, επιβεβαιώνει ένα διαβαθμισμένο «εσωτερικό σημείωμα», με ημερομηνία 10 Νοέμβρη, σχετικά με την άμεση συνοριακή παρέμβαση (Rapid Border Intervention - RBI) της Frontex στην Ελλάδα το 2020.
Το εμπιστευτικό έγγραφο αφορά τις επιχειρήσεις «RBI Aegean 2020» και «RBI Evros 2020», που «έτρεξαν» το προηγούμενο διάστημα στη χώρα μας, στο όνομα της διαχείρισης του Προσφυγικού - Μεταναστευτικού. Η εμπλοκή της Frontex σε αυτές και σε προηγούμενες επιχειρήσεις, ειδικά μετά την υπογραφή της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας για το Προσφυγικό, έγινε με πρόσκληση της σημερινής και της προηγούμενης κυβέρνησης.
Η Frontex παρουσιάστηκε και συνεχίζει να διαφημίζεται ως «εγγυητής των συνόρων της Ευρώπης», άρα και της Ελλάδας, και ως «ασπίδα» στην τουρκική επιθετικότητα. Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι τελείως διαφορετική...



