Η Δεναξά ξεμπροστιάζει τα ναζιστοειδή – Μαρία μου, σ’ ευχαριστούμε!

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ  

 

Η Μαρία Δεναξά είναι μια εξαιρετική δημοσιογράφος. Είναι ένα κόσμημα για το σινάφι μας. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Η Μαρία είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος. Από εκείνους που έχουν φωνή. Που βγαίνουν «μπροστά». Που δεν τα «διπλώνουν».

Η Δεναξά θα μπορούσε να κάνει ότι «δεν βλέπει». Το κάνουν πολλοί στο χώρο. Θα μπορούσε «να κοιτάει τη δουλίτσα της». Το κάνουν πολλοί στο χώρο. Θα μπορούσε να μην μιλάει.

Και προβεβλημένη δημοσιογράφος είναι, και όμορφη και γλυκιά στους τρόπους, γιατί λοιπόν να «μπλέκεται» και να «στοχοποιείται»;  

Το πραγματικό πλεονέκτημα

Η εκμετάλλευση των «πλεονεκτημάτων της χώρας, με προεξάρχουσα τη στρατηγική γεωγραφική της θέση, με επενδύσεις και ανάπτυξη των ενεργειακών υποδομών» συζητήθηκε χτες, κατά τη συνάντηση του Αλ. Τσίπρα με τον επίτροπο Ενέργειας της ΕΕ. Μάλιστα, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, αναγνωρίστηκε ο κεντρικός ρόλος της Ελλάδας ως «ενεργειακού κόμβου» της ΕΕ και της ευρύτερης περιοχής. Σε αυτήν την κατεύθυνση εκφράστηκε η στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε επενδυτικά σχέδια της κυβέρνησης και στην αξιοποίηση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων. Η ειρωνεία είναι ότι την ίδια στιγμή που η Ελλάδα μετατρέπεται σε «ενεργειακό κόμβο», η θέρμανση... μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας για χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά, ενώ πραγματικός εφιάλτης έχουν γίνει οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος. Μάλιστα, οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε μονοπωλιακούς ομίλους για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων και αγωγών Ενέργειας, ενέχουν τον κίνδυνο να μετατρέψουν αυτά τα «πλεονεκτήματα» σε πηγή συμφορών για τους λαούς της περιοχής. Οσες αυταπάτες κι αν προσπαθήσει λοιπόν να σπείρει η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της, με τέτοια παχιά λόγια, η πραγματικότητα που ζει η εργατική τάξη είναι εδώ και τη διαψεύδει κατηγορηματικά. Ταυτόχρονα, η ίδια πραγματικότητα δείχνει και τη διέξοδο για το λαό, που δεν είναι άλλη από το να παλέψει για να ξεφορτωθεί τους επιχειρηματικούς ομίλους, που έχουν την εξουσία και λυμαίνονται τον πλούτο που του ανήκει. Κι αυτό θα είναι το πραγματικό του πλεονέκτημα...

«ΜΕΡΙΚΗ ΑΝΕΡΓΙΑ» «Αποτελεσματικό εργαλείο» για την «ανθεκτικότητα» των κερδών του κεφαλαίου

Αποκαλυπτική απάντηση της Κομισιόν σε Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για τις ομαδικές απολύσεις και τη γενίκευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων

Κόντρα στη «μερική ανεργία» και όλες τις μορφές «ευελιξίας» για τη θωράκιση των καπιταλιστικών κερδών, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα παλεύει για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους

Τη «μερική ανεργία», ως μια «νέα» μορφή υποαπασχόλησης, σερβίρει για «φάρμακο» στους απολυμένους εργάτες, και μάλιστα ως «ομαλή προσαρμογή της αγοράς εργασίας», η Κομισιόν, δίπλα στις τόσες μορφές «ευελιξίας» που προωθεί συστηματικά σε όλα τα κράτη - μέλη της η ΕΕ.Επιβεβαιώνοντας μάλιστα ότι στόχος της παραπέρα ενίσχυσης της εργασιακής «ευελιξίας» είναι η θωράκιση των κερδών και της ανταγωνιστικότητας του ευρωενωσιακού κεφαλαίου, η Κομισιόν σε απάντησή της σε σχετική Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, χαρακτηρίζει ανοιχτά τη «μερική ανεργία» «αποτελεσματικό εργαλείο» για «να βελτιωθεί η οικονομική ανθεκτικότητα»...

Ενίσχυση της δουλειάς - λάστιχο, «βάσει των αναγκών των επιχειρήσεων»

Το «νέο φρούτο» της «μερικής ανεργίας», που αποτελεί και αυτό άλλο ένα εργαλείο στην προσπάθεια του κεφαλαίου να εκμεταλλεύεται με ακόμα πιο λυμένα χέρια τους εργάτες όσο και όποτε θέλει, περιλήφθηκε στο πόρισμα της «επιτροπής εμπειρογνωμόνων» που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είχε συστήσει από κοινού με τα ευρωενωσιακά όργανα, προκειμένου να γνωμοδοτήσει για τα Εργασιακά, ενόψει του νέου γύρου αντεργατικής επίθεσης στο πλαίσιο της δεύτερης «αξιολόγησης».

Βαθύτερες διεργασίες

Από την προχτεσινή εκλογή του νέου προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με τη συνεργασία ανάμεσα στο ΕΛΚ και τους Φιλελεύθερους, αυτό που έμεινε είναι η «επικράτηση» εκπροσώπων του ΕΚΛ στην ηγεσία όλων των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ και συγκεκριμένα στην Κομισιόν, στην προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και εσχάτως του Ευρωκοινοβουλίου. Εκείνο που πέρασε στα «ψιλά», είναι το περιεχόμενο της συμφωνίας που έκαναν μεταξύ τους οι δυο ευρωπαϊκές πολιτικές ομάδες, προκειμένου να καταλήξουν στην εκλογή του Ιταλού Αντόνιο Ταγιάνι. Συγκεκριμένα, η συμφωνία τους αφορά μια «συμμαχία ιδεών για να αλλάξουμε την ΕΕ» και προβλέπει την προώθηση μέτρων όπως η συγκρότηση ευρωπαϊκής ακτοφυλακής, η «νέα διακυβέρνηση» για να βγει η ΕΕ από την κρίση, η δημιουργία «ευρωπαϊκής αμυντικής δύναμης» και μιας ευρωπαϊκής μυστικής υπηρεσίας για την τρομοκρατία. Είναι φανερό ότι σ' αυτή τη συμφωνία αντανακλώνται ευρύτερες διεργασίες στο πολιτικό σύστημα της ΕΕ, καθώς αναθερμαίνεται η συζήτηση και η αντιπαράθεση πάνω σε συγκρουόμενα σχέδια για την αναμόρφωση της Ευρωένωσης. Στις εξελίξεις αυτές δρα καταλυτικά και η επικράτηση Τραμπ στις ΗΠΑ, κάνοντας ακόμα πιο σύνθετη την κατάσταση, από την οποία πάντως τίποτα δεν έχουν να περιμένουν οι λαοί.

Δάνεια με το στανιό, με ρήτρα… υποτέλειας!

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

 

Στις 19 Ιανουαρίου του 1928 η Ελλάδα υποχρεώνεται, ύστερα από συμφωνία, να αναγνωρίσει ότι όφειλε στις ΗΠΑ 18.127.000 δολάρια από τις πιστώσεις που είχαν παραχωρηθεί από αυτές και τους τόκους τους.

Ηταν μια ακόμη ληστρική συμφωνία, μια λεόντειος συμφωνία, που έδενε χειροπόδαρα τη χώρα και την παρέδιδε στους πιστωτές της. Το μέγεθος της ληστείας αποκαλύπτεται από το γεγονός ότι το δάνειο που είχε πάρει από τις ΗΠΑ ήταν 5,5 εκατομμυρίων δολαρίων και το τελικό ποσό που θα πλήρωνε ήταν κατά 330% μεγαλύτερο!

Πρόκειται για την πρώτη μεγάλης κλίμακας έφοδο του αμερικανικού κεφαλαίου στην Ελλάδα, αφού μέχρι τότε κυριαρχούσε το αγγλικό και το γαλλικό κεφάλαιο. Εξάλλου, όπως είναι γνωστό, από το 1898 είχε επιβληθεί στην Ελλάδα καθεστώς «Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου», με το οποίο δινόταν η δυνατότητα στους μεγάλους πιστωτές της (Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ) να ελέγχουν τα έσοδα και τα έξοδα του κράτους, όπως και να καθορίζουν τον τρόπο πληρωμής των χρεών και των δανείων της.

Εφημερίδα «Πρωία» της 1ης Φεβρουαρίου 1928

ΑΣΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

Και παραπάνω από τετρακόσια πρόσωπα της Επιστήμης, Πολιτισμού και Τέχνης έβαλαν την υπογραφή τους σε κείμενο στήριξης. του συγκροτήματος του ΔΟΛ, καλώντας «Κυβέρνηση και όλη την Αντιπολίτευση, τις Τράπεζες και τη Δικαιοσύνη να δείξουν την επιβαλλόμενη ευαισθησία απέναντι σε έναν ιστορικό Δημοσιογραφικό Οργανισμό και να στηρίξουν - για όσον χρόνο απαιτεί η ρύθμιση των χρεών και των όποιων εκκρεμοτήτων» τη συνέχιση των εκδόσεων των εφημερίδων και περιοδικών, της λειτουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού και των ιστοσελίδων του. 

 

Σύμφωνα πάλι  με ανακοίνωση του ΔΟΛ, ο πρόεδρος του Δ.Σ. της «Αυγής» Βασίλης Μουλόπουλος απεδέχθη πρόταση της διοίκησης «να συμβάλει στην επίλυση των διαρθρωτικών και οικονομικών προβλημάτων» του οργανισμού. Ενώ από τη μεριά της αξιωματικής αντιπολίτευσης  καταγγέλθηκαν οι μεθοδεύσεις εκ μέρους της κυβέρνησης για έλεγχο των ΜΜΕ, γιατί ακριβώς υπερασπίζεται όπως διακηρύττει  τον πλουραλισμό και πολυφωνία της δημοκρατίας. 

 

               Κι όλα αυτά μοιάζουν με προσπάθειες για να προκληθεί κάποια αξιόλογη αναζωπύρωση της προβληματικής για την κρίση του τύπου, ενώ φαίνεται πως οι ανακατατάξεις στο χώρο των ΜΜΕ είναι ο ώριμος καρπός μιας πορείας που ολοκληρώνεται μέσα στην γενική λαϊκή αδιαφορία, σαν συνέπεια των προβλημάτων της κυρίαρχης τάξης  που η κρίση αποκάλυψε. Γιατί  τι άλλο έκαναν τα ΜΜΕ όλα αυτά τα χρόνια  παρά να επωμίζονται ενεργά τη διαμόρφωση μιας ευρείας συναίνεσης αστικής τάξης και διανοουμένων γύρω από στρατηγικούς και τακτικούς στόχους; 

Να μη βρίσκουν τόπο να σταθούν

 

Σκίτσο του Ι. Βάη 

Η νέα ρατσιστική επίθεση της Χρυσής Αυγής, προχτές στο σχολείο του Περάματος, επιβεβαιώνει για πολλοστή φορά τον ναζιστικό εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης και προκαλεί τη λαϊκή κατακραυγή.
Οι ναζιστές έβαλαν στο στόχαστρο παιδιά - θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και επιτέθηκαν τραμπουκίζοντας γονείς και εκπαιδευτικούς που αντιστάθηκαν στο ρατσιστικό τους δηλητήριο.

Διπλά προκλητικό είναι το γεγονός ότι επικεφαλής της επίθεσης ήταν υπόδικος χρυσαυγίτης βουλευτής, που κατηγορείται για εμπλοκή στις δολοφονικές επιθέσεις της ναζιστικής οργάνωσης στο Πέραμα και το Κερατσίνι.
Οπως στην περίπτωση των επιθέσεων σε πρόσφυγες και μετανάστες στα νησιά, έτσι και τώρα στα σχολεία, οι ναζιστές δρουν στο έδαφος που δημιουργούν η πολιτική εγκλωβισμού χιλιάδων κατατρεγμένων από τις πατρίδες τους, η διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος από την κυβέρνηση και την ΕΕ, με κριτήριο τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Στοχοποιούν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως υπαίτιους για τα οξυμένα προβλήματα που ζει η εργατική - λαϊκή οικογένεια, εξαιτίας της αντιλαϊκής πολιτικής, που συνθλίβει τις σύγχρονες ανάγκες και στηρίζει τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, την πραγματική αιτία της προσφυγιάς.

Οσο κι αν η κυβέρνηση καταδικάζει τις επιθέσεις των τραμπούκων της Χρυσής Αυγής σε γονείς και εκπαιδευτικούς, έχει ευθύνη για το γεγονός ότι δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες ζουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας κάτω από άθλιες συνθήκες, χωρίς τη δυνατότητα να μετακινηθούν στις χώρες που επιθυμούν.
Ανάμεσά τους και πάνω από 20.000 προσφυγόπουλα, για τα οποία καθυστέρησε σημαντικά η ένταξή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία, αφήνοντας τα περισσότερα στην τύχη τους και στο έλεος των ΜΚΟ.

Ακόμα και τώρα, που ξεκινάει η φοίτηση αυτών των παιδιών στα σχολεία, η κυβέρνηση δεν εξαντλεί τα μέτρα που θα μπορούσαν να ακυρώσουν την προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να παρέμβει για να χύσει το ρατσιστικό της δηλητήριο, αξιοποιώντας γι' αυτόν το σκοπό και τις αντιδράσεις ορισμένων γονέων, που αναπαράγουν το ρατσιστικό παραλήρημα, είτε συνειδητά είτε από φόβο είτε από άγνοια.

Ακόμα και μετά την προχτεσινή επίθεση στο Πέραμα, στελέχη της κυβέρνησης παίζουν με τις λέξεις, όπως ο γγ του υπουργείου Παιδείας, ο οποίος χαρακτήρισε σε δηλώσεις του «εξωσχολικούς» τους χρυσαυγίτες! Οπως είπε, η κυβέρνηση «έχει την υποχρέωση να θωρακίσει τις εκπαιδευτικές διαδικασίες από παρεμβάσεις εξωσχολικών, όποιοι κι αν είναι αυτοί» και «δεν έχει δοθεί σε κανέναν εξωσχολικό άδεια εισόδου στα σχολεία»!

Με τέτοιες εκφράσεις, και μάλιστα από τα πιο επίσημα χείλη, κρύβεται ο εγκληματικός χαρακτήρας της Χρυσής Αυγής, που είναι παράγωγο της φασιστικής - ναζιστικής της ιδεολογίας. Γι' αυτό δεν έχει καμία θέση μέσα στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, πουθενά.

Τον τρόπο για την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής τον έδειξαν οι εργάτες των δεκάδων σωματείων του Πειραιά, που άμεσα όρθωσαν ανάστημα, καταδικάζοντας την επίθεση και απευθύνοντας κάλεσμα απομόνωσης της ναζιστικής οργάνωσης, αποκαλύπτοντας το ρόλο της ως μπράβου του συστήματος, που οργανώνει επιθέσεις σε βάρος πρωτοπόρων εργατών και δε διστάζει ακόμα και να δολοφονήσει όποιον στέκεται απέναντι.

Το δρόμο για να μη βρίσκει τόπο να σταθεί η Χρυσή Αυγή τον δείχνουν και οι δεκάδες φορείς των εργαζομένων και των γονιών, στους οποίους πρωτοστατούν οι κομμουνιστές, οι κομμουνιστές δήμαρχοι, που την ίδια ώρα ανοίγουν την αγκαλιά τους για τα προσφυγόπουλα, οργανώνουν το καλωσόρισμά τους στα σχολεία, δείχνουν την αλληλεγγύη τους με κάθε τρόπο στους βασανισμένους αυτούς ανθρώπους, καταδικάζοντας τον πραγματικό ένοχο, το σύστημα τούτο που έχει για τσιράκι του τους χρυσαυγίτες.

Αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας», Ριζοσπάστης, Πέμπτη 19 Γενάρη 2017.

902gr

Μπερτλ Μπερτλς: Εξόριστοι στο Αιγαίο

Ανάφη.Εξόριστοι έτοιμοι για την υποδοχή καραβιού

 

Από το εξαιρετικό ιστολόγιο ιστορίας και πολιτισμού  ofisofi.

Ο Αυστραλός δημοσιογράφος και συγγραφέας Μπερτ Μπερτλς προτείνει στη σύντροφό του Ντόρα να συναντηθούν στην Ελλάδα. Είχε να τη δει τρία χρόνια καθώς εκείνη « είχε φύγει  από την Αυστραλία με δυο φίλες της πάνω σε μια σκούνα δέκα μέτρων με στόχο μια θαλασσινή περιπλάνηση στην Παπούα, στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, στη Μαλαισία, στη Σιγκαπούρη. Στη διάρκεια των τριών αυτών χρόνων, η Ντόρα είχε επισκεφτεί επίσης την Ιαπωνία, την Κίνα και διάφορες ευρωπαϊκές χώρες ( χώρες που αγνοούσα, εφόσον δεν είχα ταξιδέψει ποτέ εκτός Αυστραλίας) και τώρα ερχόταν από το Λονδίνο για να με συναντήσει».  Στην πρότασή του απαντά: « Εντάξει, στον Παρθενώνα με το ηλιοβασίλεμα» Η συνάντηση στον Παρθενώνα ξεφεύγει από τα συνηθισμένα ρομαντικά πλαίσια και η ματιά του Μπερτλς μας προϊδεάζει για το διαφορετικό ύφος και περιεχόμενο  της αφήγησής του.
« Οι περισσότεροι άνθρωποι που έρχονται σε αυτή τη χώρα αισθάνονται καθήκον τους να επισκέπτονται τον Παρθενώνα σαν να είναι Διαμαρτυρόμενοι ιερείς , είχε πει κάποτε η Ντόρα. Είχαμε μιλήσει και μ’ έναν άλλο νεαρό που τον είχε βρει θαυμάσιο. Τον είχε επισκεφτεί κάποτε και αισθανόταν ότι είχε κάνει το καθήκον του απέναντι στην Ελλάδα, έχοντας δει ένα θαύμα μοναδικό. Εμείς πάντως δεν εκτιμήσαμε ιδιαίτερα αυτό το αφηγηματικό σκεπτικό για τον Παρθενώνα, λες και ήταν άσχετο με την ιστορία της χώρας και με τη ζωή των ανθρώπων της. Θεωρούσαμε την Αφηρημένη Ομορφιά χίμαιρα, έτσι τουλάχιστον πίστευα εγώ. Για μένα τα πράγματα είναι όμορφα ή όχι, ανάλογα με τη σχέση τους. Εκείνο που βρήκαμε διαφωτιστικό σχετικά με τον Παρθενώνα ήταν το γεγονός ότι, το 1687, οι Τούρκοι είχαν αποθηκεύσει εκεί το μπαρούτι τους και οι Ενετοί το είχαν ανατινάξει. Κατά την ανατίναξη το κτίσμα καταστράφηκε με αποτέλεσμα να χαθούν τριακόσιες ζωές. « Να λοιπόν τι συμβαίνει στην αφηρημένη ομορφιά, όταν συγκρούονται ανταγωνιστικοί ιμπεριαλισμοί» σκέφτηκα όταν το πληροφορηθήκαμε.
Τέλος Αυγούστου – αρχές Σεπτεμβρίου του 1935 οι Μπερτλς έρχονται για διακοπές στην Αθήνα και αυτό το ταξίδι έγινε η αφορμή για να γνωρίσουν την πραγματική Ελλάδα, τον τόπο, τους ανθρώπους, την καθημερινότητα και την πολιτική πραγματικότητα. Οι πρώτες τους μέρες στην Αθήνα σημαδεύονται από πυροβολισμούς που « στην πραγματικότητα ήταν τα προεόρτια του πραξικοπήματος μέσω του οποίου καταργήθηκε το δημοκρατικό πολίτευμα και αποκαταστάθηκε η μοναρχία, μόνο που εμείς δε γνωρίζαμε ακόμα τίποτε»  Περιπλανιέται στην Αθήνα του μεσοπολέμου και μεταφέρει τις εντυπώσεις του για ό,τι συναντά μπροστά του, ανθρώπους, καταστήματα, καφενεία, τρόφιμα, ποτά, ενδυμασία όλα σχολιασμένα υπό το πρίσμα μιας διαφορετικής κουλτούρας αλλά και της αριστερής ιδεολογίας.
« Παρ’ όλα αυτά, στην αρχή και ως ένα σημείο, η ιδέα των διακοπών μας προστάτευε από τη φορτισμένη ατμόσφαιρα της ελληνικής πολιτικής. Έπειτα από οκτώ ολόκληρα χρόνια απασχόλησης σε μια καθημερινή  εφημερίδα, από τα είκοσι έξι ως τα τριάντα τέσσερα μου χρόνια, αισθανόμουν μια σχετική ανακούφιση  που ήμουν απελευθερωμένος από τις βιαιότητες, την πολιτική, τα ναυάγια και τις εξεγέρσεις. Είχαμε δυο τρία χρόνια μπροστά μας για να περιπλανηθούμε στον κόσμο χωρίς να γράψουμε λέξη, εκτός κι αν το θέλαμε πραγματικά. Γιατί λοιπόν εγώ τρωγόμουν να μάθω οτιδήποτε συνέβαινε; Είχα πια μπουχτίσει απ’ όλα αυτά και κατέκρινα τον εαυτό μου. Δεν θα μπορούσε δηλαδή κάποιος να ρίξει απλώς μια ματιά στα μέρη που τον ενδιέφεραν και κατόπιν να συνεχίσει; Προσπαθήσαμε να το κάνουμε, αλλά σιγά σιγά μάθαμε ότι τα ταξίδια πρέπει να έχουν αντικειμενικούς στόχους. Εφόσον είχαμε έρθει στην Ελλάδα με μοναδικό σκοπό την αναψυχή μας, δεν σκοπεύαμε να μείνουμε περισσότερο  από δυο τρεις μήνες, καθώς όμως αρχίσαμε να ενδιαφερόμαστε για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο ελληνικός λαός και μεγάλωνε το ενδιαφέρον μας για την πολιτική κατάσταση, παρατείναμε την επίσκεψή μας, παραμένοντας σχεδόν για ένα χρόνο. Κατά συνέπεια, ό,τι θα μπορούσε να θεωρηθεί ως κάτι παραπάνω από απολαυστικές διακοπές, εξελίχτηκε σε μια πνευματική περιπέτεια. Για το σκοπό, επισκεφτήκαμε νησιά που δεν θα είχαμε σκεφτεί να επισκεφτούμε ποτέ, νησιά που δεν αναφέρονταν στους τουριστικούς χάρτες μας και συναντήσαμε ανθρώπους που τώρα πια γνωρίζουμε ότι θα ήταν τραγωδία αν δεν συναντούσαμε.»

Πρώτη έκδοση στο Λονδίνο το 1938

ΧΡΥΣΟΠΟΡΔΗΤΕΣ

Φωνάζει και καταδικάζει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού την χθεσινή επίθεση των φασιστοειδών σε παιδιά γονείς και δασκάλους στο Πέραμα και από την άλλη κάνει πως φωνάζει και το αστικό κράτος με τα συστηματικά ΜΜΕ και μάλιστα δηλώνουν για άλλη μια φορά πως εξεπλάγησαν ! Ποιο αστικό κράτος φωνάζει ; Αυτό που τον ερχόμενο Φλεβάρη οδηγεί τον Δήμαρχο Πάτρας Πελετίδη στα δικαστήρια γιατί δεν έδωσε τα στοιχεία που ζητούσαν για το πόσα παιδιά μεταναστών φιλοξενούνται στους παιδικούς σταθμούς του δήμου, προκειμένου τα φασιστοειδή να τα χρησιμοποιήσουν για να χύσουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο!
Ποιο αστικό κράτος και ποιοι υπηρέτες του φωνάζουν ;

Αυτό που έχει αφήσει δολοφόνους φασίστες και υπόδικους να κυκλοφορούν ελεύθεροι !
Ναι ! Αυτοί κάνουν από χθες πως εξεπλάγησαν από την επίθεση των φασιστοειδών στο σχολείο ! Ποιον δουλεύετε ρε υποκριτές ;
Δεν έχετε καταλάβει ακόμα πως οι μασκες σας έπεσαν από καιρό ; Δεν έχετε καταλάβει πως ο λαός σας έχει πάρει πρέφα πως με την στάση σας εσείς δίνεται το πράσινο φως στα φασιστοειδή να κάνουν οτι κάνουν ; Δικό σας μαντρόσκυλο είναι ρε τσιράκια της αστικής τάξης ο φασισμός και μια το δένεται μια το λυνεται όπως σας βολεύει για να 'χετε δεμένο χειροπόδαρα τον λαό και να τον οδηγείτε στον όλεθρο ! Ένα δεν έχετε καταλάβει! Αυτός ο λαός τον φασισμό τον έστειλε μια φορά στο καναβάτσο αλλά έκανε το λάθος ν' αφήσει την μήτρα που τον γεννά ζωντανή ! Την δεύτερη φορά θα σας στείλει και τους δυο στα αζήτητα ! Ζυγώνει η ώρα που θα μιλήσει ο λαός και να δω τότε που θα κρυφτείτε !

Αναρτήθηκε από http://laikhexousia.blogspot.gr Γκεόργκυ Ζούκωφ

Εκβιασμοί και ψεύτικες προσδοκίες

Με αφορμή τις συνεντεύξεις Τραμπ σε ευρωπαϊκά Μέσα, που επιβεβαιώνουν ότι τα μαχαίρια των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών έχουν βγει για τα καλά από το ζωνάρι, γράφτηκε χτες σε εφημερίδα ότι «σ' έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, η τύχη μιας χώρας, ιδιαίτερα όταν είναι πολύ μικρή, όπως η δική μας, εξαρτάται πάντοτε από αυτά που διαδραματίζονται διεθνώς και κυρίως από αυτά που καθορίζουν τις σχέσεις ανάμεσα στους ισχυρούς». Επομένως, σύμφωνα με την ίδια άποψη, «δεν είμαστε εμείς οι οποίοι έχουμε την απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα. Εμείς οφείλουμε να μελετάμε τις εξελίξεις σε βάθος, να τις σταθμίζουμε και να πορευόμαστε ανάλογα με το πώς υπηρετείται κάθε φορά το συμφέρον της χώρας μας. Και αυτό είναι ευθύνη ολόκληρου του πολιτικού κόσμου. Καιροσκοπισμοί και μικροπολιτικά συμφέροντα δεν χωράνε». Πάνω σε υπαρκτά ζητήματα, όπως είναι η αβεβαιότητα στην παγκόσμια οικονομία και οι αντιθέσεις που οξύνονται στο έδαφός τους, με αντανάκλαση και στα ζητήματα που αφορούν την Ελλάδα, γίνεται προσπάθεια να σταλεί το μήνυμα στο λαό να «κάτσει στ' αυγά του» και να προσφέρει «συναίνεση» για τους «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου, «μη μας βρει κανένα χειρότερο». Αυτά τα εκβιαστικά διλήμματα και οι φοβέρες, όπως και οι ψεύτικες προσδοκίες, πρέπει να επιστραφούν ως απαράδεκτα...

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ TOY ΚΚΕ

Καταψηφίζει τους υποψηφίους για τη θέση του προέδρου στο Κοινοβούλιο που υπηρετούν τη στρατηγική των μονοπωλίων

 

 

Νέος πρόεδρος εκλέγεται σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Την πρόθεσή της να καταψηφίσει τους υποψηφίους για τη θέση εκφράζει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ.

Αναλυτικά η ανακοίνωσή της: 

«Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταψηφίζει τους υποψήφιους για τη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου γιατί τόσο ίδιοι, οι πολιτικές ομάδες τους στο Ευρωκοινοβούλιο όσο και τα κόμματά τους, παρά τις μεταξύ τους διαφορές και αποχρώσεις, υπηρετούν την αντιλαϊκή στρατηγική των μονοπωλίων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αστικών κυβερνήσεων στα κράτη-μέλη της. 

Είναι εδώ...

«Η ανάπτυξη της ελληνικής Οικονομίας είναι γεγονός, δεν είναι πρόβλεψη», είπε ο υπουργός Οικονομίας, Δ. Παπαδημητρίου, μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ και επικαλούμενος μια σειρά από στοιχεία, που σύμφωνα με τον ίδιο «καταγράφουν ένα πολύ φιλικό περιβάλλον για επενδύσεις», ανάμεσα στα οποία και τα «χρηματοδοτικά εργαλεία», βλέπε το νέο ζεστό χρήμα στο κεφάλαιο μέσω της ΕΕ, την ΕΤΕπ, τα ΕΣΠΑ, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων κ.ο.κ. Μάλιστα, ο υπουργός προσπάθησε να καλλιεργήσει, με τη σειρά του, νέες ψεύτικες προσδοκίες στο λαό, λέγοντας πως «η οικονομική ανάπτυξη τόσο το 2017 όσο και το 2018 θα μειώσει περαιτέρω την ανεργία». Το ερώτημα, βέβαια, για τους εργαζόμενους δεν είναι τόσο το αν είναι εδώ ή στο δρόμο η αναιμική και ευάλωτη στις διεθνείς εξελίξεις καπιταλιστική ανάκαμψη της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας, αλλά κυρίως για ποιον αυτή θα είναι. Κι ως προς αυτό δεν χωράει και μεγάλη αμφιβολία: Την ώρα που το κεφάλαιο θα μπουκώνει νέα προνόμια και ζεστό χρήμα σαν αυτά που περιέγραψε ο υπουργός, στις δουλειές θα «σπάνε κόκαλα» τα δουλεμπορικά, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τα 8μηνα, η εκ περιτροπής εργασία, που, ανάμεσα στ' άλλα, κρύβουν την ανεργία που έτσι κι αλλιώς θα παραμένει σε μεγάλα ποσοστά, συνολικά η δουλειά με τσακισμένα δικαιώματα. Απ' αυτήν την άποψη, η «ανάπτυξη» είναι ήδη εδώ...

«Ανακύκλωση»...

 

 

Οι ανακατατάξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα, εγχώριο και διεθνές, γίνονται έτσι κι αλλιώς όλα αυτά τα χρόνια πάνω στη βάση των εξελίξεων στην καπιταλιστική οικονομία, των δυσκολιών που έχει το κεφάλαιο να ανακάμψει από την καπιταλιστική κρίση και να περάσει σε φάση ορμητικής ανάκαμψης των κερδών του, των αντίστοιχων προβλημάτων για τις μορφές που πρέπει να πάρει η χειραγώγηση των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων, αλλά και γενικά των αντιφάσεων και αδιεξόδων που αναπαράγει ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής.
Το ανακάτεμα της σούπας στο επίπεδο του «πολιτικού προσωπικού», που, από κυβερνητικές θέσεις, ή ως εφεδρεία θα αξιοποιείται για τη διαχείριση αυτών των υποθέσεων του κεφαλαίου, δεν θα μπορούσε απ' αυτήν την άποψη να φέρνει στην επιφάνεια τίποτα το νέο, παρά τη φιλότιμη προσπάθεια των κάθε λογής υπερασπιστών του συστήματος να παρουσιάζουν την ίδια ξαναζεσταμένη σούπα με «μεγάλους τίτλους» περί ανανέωσης, νέας αρχής, επανεκκίνησης κ.ο.κ.
Οι εξελίξεις στην εγχώρια σοσιαλδημοκρατία είναι από αυτήν την άποψη αρκετά αποκαλυπτικές. Πέρα από την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ ως βασικού πυλώνα και με την ένταξη παλιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα κινούνται οι διεργασίες για συγκρότηση «πόλων» που θα παίξουν ρόλο σε νέα κυβερνητικά σχήματα μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ.

Σκέψεις με αφορμή την ανακοίνωση της Ν.Ε Ημαθίας του ΣΥΡΙΖΑ για τα γεγονότα στα εγκαίνια των γραφείων της Χρυσής Αυγής στη Βέροια

                    Φωτο αρχείου: Καμμένος, Δρίτσας, Αϊβαλιώτου, ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ   

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Με αφορμή τη σχετική ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ Ημαθίας  για τα γεγονότα που έγιναν για τα εγκαίνια των γραφείων της «Χρυσής Αυγής» στη Βέροια ας μας επιτραπούν ορισμένα πολιτικά σχόλια γενικότερου χαρακτήρα:

1. Να συμφωνήσουμε με το  γεγονός ότι  «καταδικάζει τις ενέργειες των αστυνομικών δυνάμεων και την άσκοπη και υπερβολική χρήση δακρυγόνων..» και ζητά έρευνα από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη . Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι και στα χρόνια διακυβέρνησης από ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είχαμε σε διάφορες περιπτώσεις παρόμοιες «συμπεριφορές» από αστυνομικές δυνάμεις  καθώς και  παρόμοιες ανακοινώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Οι πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργείου δεν θα πρέπει να μετατοπίζονται «προς τα κάτω». Ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι κάθε είδους αντιλαϊκή πολιτική συνοδεύεται αργά ή γρήγορα από τον αυταρχισμό.

Las Patronas

Επειδή δεν βλάφτει να αισθανόμαστε κάπου-κάπου λίγη πραγματική ανθρωπιά, σήμερα λέω να ταξιδέψουμε. Να πάμε μέχρι το Μεξικό. Όχι κάπου κοσμοπολίτικα αλλά στην μέση του πουθενά, σε μια γωνιά τής επαρχίας Βερακρούζ, ξεχασμένη από θεούς κι ανθρώπους. Κάπου εκεί βρίσκεται ένα φτωχοχώρι με το -πολύ κοινό αλλά περήφανο- όνομα La Patrona. Η Προστάτιδα.

Σ' αυτό το χωριό, λοιπόν, στις 14 Φεβρουαρίου 1995, η Μπερνάρντα Ρομέρο Βάσκεζ με την αδελφή της Ρόζα κατέβηκαν στην αγορά για να προμηθευτούν τρόφιμα για την οικογένειά τους. Για να μη χρησιμοποιούμε σχήματα λόγου, ας πούμε ότι πήγαν στο μαγαζί του χωριού και πήραν ψωμί και γάλα για το σπίτι τους.

Καθώς οι δυο αδελφές επέστρεφαν φορτωμένες, χρειάστηκε να σταθούν για λίγο δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές και να περιμένουν να περάσει το μακρύ τραίνο που ερχόταν από τον Νότο, κουβαλώντας σαλβαδοριανούς, νικαραγουανούς και ονδουρέζους μετανάστες, οι οποίοι κατευθύνονταν προς τα βόρεια σύνορα της χώρας, απ' όπου θα προσπαθούσαν να περάσουν στις ΗΠΑ. Δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε το ίδιο πράγμα αλλά αυτή την σημαδιακιά μέρα οι δυο γυναίκες είδαν έναν από τους εξαθλιωμένους επιβάτες να τις κοιτάζει και να φωνάζει Madre, tengo hambre... Μάνα, πεινάω... Πριν καλά-καλά καταλάβουν τι έλεγε ο άγνωστος, ακούστηκαν οι ίδιες φωνές από το επόμενο βαγόνι... και από το μεθεπόμενο... Στο τέταρτο βαγόνι, η Μπερνάρντα πέταξε ένα καρβέλι ψωμί. Στο πέμπτο, η Ρόζα πέταξε ένα ψωμί κι ένα γάλα... Μέχρι να περάσει το τραίνο, οι δυο αδελφές είχαν μείνει με αδειανές σακκούλες στα χέρια.