Εκβιασμοί...σταθερότητας

 

Μηνύματα έστειλε η Γκιλφόιλ με όσα διέρρευσαν από το σουαρέ στην αμερικάνικη πρεσβεία, με παρόντα τον υπουργό Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου. Τώρα η κυβέρνηση σκίζει τα ρούχα της ότι οι προειδοποιήσεις «αλά Ρουμανία» δεν αφορούν την Ελλάδα και ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις «βρίσκονται στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο». Τι είπε η Αμερικανίδα πρέσβης; Οτι στη Ρουμανία, με παρέμβαση των ΗΠΑ έπεσε η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση λίγο μετά τις εκλογές, επειδή ήταν ενάντια στην αγορά του (ακριβότερου) LNG που εξάγουν οι ΗΠΑ μέσω του Κάθετου Διαδρόμου. Κι ότι όπως έγινε εκεί, «μπορούμε να το κάνουμε σε οποιαδήποτε χώρα θέλουμε, ακόμη και εδώ»... Οσο κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση να παραμορφώσει την πραγματικότητα, η Γκιλφόιλ είπε φόρα παρτίδα ότι οι ΗΠΑ δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτα προκειμένου να κατοχυρώσουν την «ενεργειακή κυριαρχία» τους και να υπερασπιστούν την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, που κινδυνεύει από τους ανταγωνιστές τους. Τη στιγμή που απειλούν με στρατιωτική κατάληψη τη «σύμμαχο» Γροιλανδία, μπουκάρουν στη Βενεζουέλα, βάζουν μπουρλότο στις σχέσεις με την ΕΕ, θα διστάσουν να παρέμβουν για να εξασφαλίσουν μια πιο βολική για τα συμφέροντά τους κυβέρνηση σε κάποια ΝΑΤΟική χώρα;

Συνηθισμένος από τέτοια ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός... Ομως η σημερινή εποχή δεν έχει σχέση με καμιά προηγούμενη και το διακύβευμα είναι τεράστιο για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, που είναι μανιασμένο «θηρίο στο κλουβί». Το γεγονός εξάλλου ότι η κυβέρνηση αντιμετώπισε «χλιαρά» τις διαρροές, χωρίς στην πραγματικότητα να τις διαψεύσει, δείχνει ότι μάλλον την βολεύουν κιόλας: Από τη μια θωρακίζει εκβιαστικά το αφήγημα της «σταθερότητας» με την ίδια στο τιμόνι, αφού είναι «ψυχή και σώμα» δοσμένη στον αμερικάνικο ενεργειακό (και όχι μόνο) σχεδιασμό, επειδή αυτό υπηρετεί την αστική τάξη και την αναβάθμιση της χώρας σε κόμβο του αμερικάνικου LNG. Από την άλλη, κατευθύνει τις αμερικάνικες προειδοποιήσεις εκεί που πραγματικά απευθύνονται, δηλαδή στον λαό. Σ' αυτόν κουνάνε το δάκτυλο να κάτσει στ' αβγά του και να μην αμφισβητεί τη «σταθερότητα» στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου, γιατί θα μπει σε περιπέτειες. Αλλη μια απόδειξη ότι η «σταθερότητα» της εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους είναι αυτή που πρέπει να γκρεμίσει με την πάλη του ο λαός, για να αποκρούσει εκβιασμούς και την καταστροφή που τον σπρώχνουν το κεφάλαιο, τα κόμματα και οι σύμμαχοί του.

Προστασία

Ως «μεγαλύτερη προστασία για τους οφειλέτες» διαφημίζει η κυβέρνηση το νέο πλαίσιο για τους servicers. Βάζει προθεσμίες στις απαντήσεις, όρια στις προκαταβολές, πρόστιμα και υποχρεωτική πρόταση ρύθμισης πριν από τον πλειστηριασμό. Μόνο που ο πλειστηριασμός μένει εκεί, στο τέλος της διαδρομής, ως ο ισχυρότερος εκβιασμός στον οφειλέτη που δεν μπορεί να πληρώσει. Αυτό είναι το πραγματικό όριο της κυβερνητικής «προστασίας». Το χρέος παραμένει κερδοφόρο εμπόρευμα, τα funds διατηρούν τις απαιτήσεις τους, οι servicers τις διαχειρίζονται και τις εισπράττουν και όταν τα νούμερα δεν βγαίνουν, η λαϊκή κατοικία βγαίνει στο σφυρί. Οι νέοι κανόνες δεν ξηλώνουν αυτόν τον μηχανισμό. Τον κάνουν πιο «τακτοποιημένο» για να διασφαλίσουν ότι οι δόσεις θα καταβάλλονται και οι εισπράξεις θα συνεχίζονται από αυτά που δεν έχει να δώσει η λαϊκή οικογένεια. Γι' αυτό η ουσιαστική προστασία δεν μετριέται με το πόσους μήνες νωρίτερα θα έρθει η πρόταση του servicer. Μετριέται με το αν θα μπει φραγμός στους πλειστηριασμούς και στις εξώσεις για τη λαϊκή κατοικία, αν θα ανακουφιστούν πραγματικά τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Αυτή η προστασία δεν χαρίζεται από όσους έστησαν τον μηχανισμό και υπηρετούν την κερδοφορία των τραπεζών και των άλλων ομίλων που μαζεύονται σαν τα κοράκια πάνω από τη λαϊκή στέγη. Κερδίζεται με οργάνωση και αγώνα, με το «κανένας μόνος απέναντι στον πλειστηριασμό», σε σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, τα κόμματα και την ΕΕ που την υπηρετούν.

Εμείς

Η Τεχνητή Νοημοσύνη πρέπει να λειτουργεί «με τον τρόπο που όλοι εμείς σκοπεύουμε», έλεγε ο επικεφαλής της «Anthropic» μετά τη σύσκεψη του Τραμπ με τα αφεντικά των τεχνολογικών κολοσσών στον Λευκό Οίκο. Ποιοι «εμείς»; Η απάντηση δόθηκε εκεί, στο ίδιο τραπέζι. Οι όμιλοι που ελέγχουν μοντέλα, τσιπ, δεδομένα και τεράστιες υποδομές συμφώνησαν σε «αυτορύθμιση», με τον Τραμπ να εξηγεί γιατί μπορεί κανείς να τους εμπιστεύεται: Επειδή είναι «εξαιρετικοί άνθρωποι». Και δίπλα σ' αυτά, το πραγματικό μέτρο της ...«υπεύθυνης» ανάπτυξης. Οι ΗΠΑ «δεν μπορούν να χάσουν από την Κίνα», αφού «όποιος κερδίσει» στην ΤΝ «θα κερδίσει». Να λοιπόν ποιοι γράφουν τους «κανόνες» και μέσα σε ποιο πλαίσιο. Οι ίδιοι επιχειρηματικοί όμιλοι που ανταγωνίζονται για αγορές και κέρδη, μαζί με το κράτος τους που παλεύει για την πρωτοκαθεδρία απέναντι στους ανταγωνιστές του. Απέναντι σ' αυτό το «εμείς» υπάρχουν οι εργαζόμενοι που παράγουν τον πλούτο και τη γνώση και έχουν κάθε συμφέρον να παλέψουν ενάντια στην εξουσία των μονοπωλίων, που βάζει και την ΤΝ στην υπηρεσία του κέρδους και των ανταγωνισμών τους. Για να γίνουν οι τεράστιες δυνατότητές της δύναμη για λιγότερο εργάσιμο χρόνο, καλύτερες συνθήκες δουλειάς και διευρυμένη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Για να αποφασίζουν αυτοί που παράγουν και όχι αυτοί που κερδίζουν.

Ριζοσπάστης