Είναι η τρομοκρατία «επαναστατική δράση»;

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ  

 

Είναι η τρομοκρατία «επαναστατική δράση»; Ας παραμερίσουμε, για να απαντήσουν κάποιοι αρμοδιότεροι ημών, αλλά και των κάθε λογής… «Ζορό»:

ΛΕΝΙΝ (σ.σ.: ένας «υποδεέστερος» προφανώς επαναστάτης σε σχέση με τους αυτόκλητους «εκδικητές»…) ξεκαθάριζε από πολύ νωρίς (στο γράμμα του «Προς τον Φ. Κορίτσονερ, 25 του Οκτώβρη 1916») τα εξής, έτσι για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για το ρόλο τέτοιου είδους «τύπων» και για το πώς αξιοποιούνται από το σύστημα: 

«Όσον αφορά την πολιτική εκτίμηση της πράξης, εμείς, φυσικά, παραμένουμε στην παλιά μας άποψη, που έχει επιβεβαιωθεί από την πείρα δεκαετιών, ότι οι ατομικές τρομοκρατικές απόπειρες (…) σαν επαναστατική τακτική, είναι άσκοπες και επιζήμιες. Μόνο το μαζικό κίνημα μπορεί να θεωρηθεί σαν πραγματική πολιτική πάλη», σημείωνε ο Λένιν,

Η «αποφυγή» της κρίσης

«Στις 15 Ιουνίου θα υπάρξει μία συμφωνία η οποία θα καλύπτει το σύνολο των εμπλεκόμενων πλευρών και δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πάμε σε μία κατάσταση κρίσης», δήλωσε χτες σε τηλεοπτική συνέντευξη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος. Η βεβαιότητα της κυβέρνησης πηγάζει προφανώς από την πρόθεσή της να αποδεχτεί τις «λύσεις» που υπάρχουν πάνω στο τραπέζι για τη διευθέτηση του χρέους και οι οποίες οδηγούν όλες σε νέα μέτρα και μνημόνια διαρκείας για το λαό. Προσπαθεί μάλιστα να πλασάρει αυτή την επιλογή της κυβέρνησης, που γίνεται για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ως «λύτρωση» τάχα για το λαό, επαναφέροντας τον μπαμπούλα της κρίσης, στην περίπτωση που δεν τελεσφορήσουν οι διαπραγματεύσεις και δεν εκταμιευτεί η δόση. Ο λαός βέβαια έχει πικρή πείρα για το πού οδήγησε η «αποφυγή της κρίσης» και σε προηγούμενα στάδια των διαπραγματεύσεων: Το ένα μνημόνιο υπογραφόταν μετά το άλλο, η φτώχεια διευρύνεται, μαζί και η εκμετάλλευση, οι μισθοί και οι συντάξεις κατρακυλάνε, η Υγεία από το κακό στο χειρότερο. Το ίδιο θα γίνει και τώρα, όπως άλλωστε δείχνουν τα πανηγύρια του κεφαλαίου για την ολοκλήρωση της δεύτερης «αξιολόγησης» και τα λόγια συναίνεσης των αστικών κόμματων της αντιπολίτευσης προς την κυβέρνηση για την «εθνική υπόθεση» του χρέους. Ηρθε επομένως η ώρα για το λαό «να το πάρει αλλιώς». Τις «λύσεις» τους τις δοκίμασε. Το μόνο που δεν έχει δοκιμάσει είναι η δύναμή του, όταν οργανωμένα την κατευθύνει στους ταξικούς αγώνες και στην πάλη για την ανατροπή του βάρβαρου συστήματος, που ανακυκλώνει μέτρα, εκβιασμούς και φτώχεια.

26/05/1947 Ανοίγει το κολαστήριο της Μακρονήσου

26/05/1947

Ανοίγει το κολαστήριο της Μακρονήσου, ο μεγαλύτερος τόπος μαρτυρίου, φυσικής και ψυχικής εξόντωσης του αστικού κράτους, αλλά και κορυφαίο σύμβολο των αλύγιστων της ταξικής πάλης.

Από τη Μακρόνησο πέρασαν συνολικά πάνω από 100.000 θεωρούμενοι ως «επικίνδυνοι» οπλίτες και αξιωματικοί, καθώς και πολίτες, κομμουνιστές, ΕΑΜίτες ή άνθρωποι που συνδέονταν απλώς με συγγένεια ή υπόνοια με το ΚΚΕ-ΕΑΜ.

‎

Οι «τεκμηριωμένες ανάγκες» του πληθυσμού...

Με παρεμβάσεις τους, υπουργοί και στελέχη της κυβέρνησης καλλιεργούν την αίσθηση ότι κάτι αλλάζει τάχα προς το καλύτερο στην καθημερινότητα του λαού και ότι οι «μεταρρυθμίσεις» τους θα υπηρετήσουν την αναπτυξιακή προοπτική, την κερδοφορία δηλαδή του κεφαλαίου, ταυτόχρονα με την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Μια τέτοια παρέμβαση έκανε ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, στη Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, στη Γενεύη. Τη στιγμή που η κυβέρνηση προχωράει σε αναπροσαρμογές στο σύστημα της Υγείας, με κριτήριο τη λογική «κόστους - οφέλους», που συνθλίβει τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, ο Α. Ξανθός έκανε το μαύρο άσπρο, λέγοντας ανάμεσα σε άλλα: «Η στρατηγική απάντηση στην κρίση των συστημάτων Υγείας, στις ακάλυπτες ανάγκες και στις υγειονομικές ανισότητες, είναι η ενδυνάμωση του δημόσιου συστήματος Υγείας, η έμφαση στην ΠΦΥ και τη Δημόσια Υγεία, η ενίσχυση της κουλτούρας των δικαιωμάτων των ασθενών». Λίγο πιο κάτω, πρόσθεσε: «Η μεταρρύθμιση στην ΠΦΥ δεν είναι "εργαλείο" για τη λιτότητα και τις περικοπές στις δαπάνες Υγείας. Εξασφαλίζει την ελεύθερη πρόσβαση όλων των πολιτών και την εγγυημένη κάλυψη των αναγκών τους, ενώ ταυτόχρονα συνιστά μια πραγματική αλλαγή παραδείγματος στην Υγεία: Από την αρρύθμιστη, ανεξέλεγκτη και αποσπασματική αγορά υπηρεσιών με ευθύνη του πολίτη, στην ολοκληρωμένη και συνεχή φροντίδα με ευθύνη της Πολιτείας».

ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ - Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΣΤΗ ΓΣ ΤΟΥ ΣΒΒΕ

Πλειοδοσία υποσχέσεων στο μεγάλο κεφάλαιο με το λαό στο καναβάτσο

 

 

MotionTeam

Για την ικανότητά τους να υπηρετήσουν αποτελεσματικά τα προτάγματα του εγχώριου κεφαλαίου στην εποχή της ανάκαμψης «ξιφούλκησαν» ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μιλώντας χτες στη συνέλευση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας. Αμφότεροι τάχτηκαν υπέρ του «εξωστρεφούς παραγωγικού μοντέλου», δεσμεύτηκαν για άμεση παρουσίαση «εθνικών σχεδίων» για την ανάπτυξη και κάλεσαν τους επιχειρηματίες να επενδύσουν, διαβεβαιώνοντας ότι έχουν να προσβλέπουν σε κέρδη με δεδομένες τις αντιλαϊκές και φιλοεπιχειρηματικές τους παρεμβάσεις. Ταυτόχρονα, υπέδειξαν στους εργαζόμενους να στρατευτούν στους στόχους του κεφαλαίου, με τον πρωθυπουργό να τους τάζει «δίκαιη μοιρασιά του πλούτου που θα παραχθεί» και τον πρόεδρο της ΝΔ «μερίδιο στα κέρδη της ανάπτυξης»!

 

Ο Αλ. Τσίπρας παρουσίασε έναν απολογισμό των κυβερνητικών πεπραγμένων, κομπάζοντας ότι αυτές είναι που ωθούν την οικονομία σε έξοδο απ' την κρίση.
Σαν τέτοιες παρουσίασε:

Οι Γύπες του Κέρδους

 

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ) 

 

Καθώς ζούμε στην εποχή της θριαμβολογίας των αγορών, (δεν έχουμε παρά να ακούσουμε και να διαβάσουμε Άρη Πορτοσάλτε, Μπάμπη Σκάις Παπαδημητρίου, Πάσχο Μανδραβέλη, Κωνσταντίνο Μπογδάνο ή την κυρία Σώτη για να καταλάβουμε τι σημαίνει φανατισμένη πίστη στις αγορές) και στην ένδεια και στην κενότητα του δημόσιου διαλόγου, οδηγούμαστε στο να εξοβελίσουμε από την ζωή μας την ηθική. 

Πόσο αλήθεια τιμολογεί η «αγορά» την ανθρώπινη ζωή;

Είναι διατεθειμένη η «αγορά» να κοστολογήσει και να πουλήσει αυτό το προϊόν;

Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ανησυχητικά για την δημόσια ζωή ερωτήματα πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε την λογική των αγορών.

ΚΚ Βενεζουέλας: Πρωτοβουλία «για την υπεράσπιση της Μπολιβαριανής Διαδικασίας...για την πραγματοποίηση και τη νίκη μιας πραγματικά σοσιαλιστικής επανάστασης»

Με διαδηλώσεις στήριξης της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο και επίσης συγκεντρώσεις της αντιδραστικής αντιπολίτευσης που συνεχίζει τις βίαιες ενέργειες, κύλησε και η χτεσινή μέρα στην Βενεζουέλα.
Στο Καράκας, παρά την ισχυρή βροχόπτωση, χιλιάδες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας για μια «μεγάλη πορεία για την ειρήνη και την υπεράσπιση της Συντακτικής Συνέλευσης» που έχει προτείνει ο Πρόεδρος. Με δικό του μπλοκ ενάντια στην αντίδραση και τον συμβιβασμό συμμετείχε το ΚΚ Βενεζουέλας.

Βαθύτερη εμπλοκή και κοροϊδία

«Η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να διασφαλίζει πρώτα τις ανθρώπινες ζωές», ανέφερε ο Ν. Κοτζιάς από τη διάσκεψη της Ρόδου. Ο υπ. Εξωτερικών συμπλήρωσε την παραπάνω δήλωση αναφερόμενος στη Συρία και λέγοντας ότι εκεί έκαναν επεμβάσεις «ορισμένες χώρες της Δύσης...». Μάλιστα, παρατήρησε ότι «δεν πρέπει στο μέλλον να επιτρέψουμε εξωγενείς παράγοντες να επεμβαίνουν στην περιοχή μας και να την κάνουν το δοκιμαστήριο ιδεών και πολέμων». Πρόκειται για παρεμβάσεις - μνημεία υποκρισίας. Εγιναν από τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που, πρωτοστατώντας στην αναβάθμιση του ρόλου της ελληνικής άρχουσας τάξης στηρίζει με τα μπούνια την εγκληματική δράση του ΝΑΤΟ στην περιοχή, διεκδικώντας μάλιστα ενεργότερο ρόλο στη ΝΑΤΟική δράση. Επιπλέον, αυτές οι δηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο μιας διάσκεψης, όπου συμμετείχαν μεταξύ άλλων κράτη της ΕΕ και ο Αραβικός Σύνδεσμος. Δηλαδή, δυνάμεις που έχουν σοβαρή ευθύνη για τον κύκλο αίματος και προσφυγιάς που έχει ανοίξει στην ανατολική Μεσόγειο, στη Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική. Αποδεικνύεται δηλαδή ότι όση συστολή λείπει από την κυβέρνηση στην υλοποίηση της βαθύτερης εμπλοκής της χώρας σε επικίνδυνες αντιθέσεις και σχεδιασμούς, άλλη τόση της λείπει και όταν προπαγανδίζει το ...«θεάρεστο» έργο της.

Στέγη της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και του αντικομμουνισμού

Aris Oikonomou

Το αντιδραστικό περιεχόμενο του μουσείου επιβεβαιώνει ότι οι αστοί και η Ευρωένωσή τους έχουν βαθιά επίγνωση ποιος είναι ο πραγματικός τους αντίπαλος...

Το λεγόμενο «Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας» εγκαινιάστηκε πριν από λίγες μέρες, στις 6 Μάη, στις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο των εορτασμών για τη «μέρα της Ευρώπης», έτσι όπως επιχειρεί να καθιερώσει η ΕΕ την 9η Μάη, επιδιώκοντας να «σβήσει» από τη λαϊκή μνήμη τη μέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών. Πρόκειται για το νέο μουσείο της ΕΕ στις Βρυξέλλες, χρηματοδοτούμενο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με χρήματα από τη βαριά φορολογία των λαών, συνολικού κόστους 55,4 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για οργανωμένη ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων για την εξύμνηση του καπιταλισμού και την κατασυκοφάντηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.

Το μουσείο επιχειρεί να ξαναγράψει την Ιστορία, μεταφράζοντάς την στις 24 διαφορετικές γλώσσες της ΕΕ, να διαμορφώσει δήθεν κοινή «ευρωπαϊκή συνείδηση», δηλαδή αποδοχή του καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος και να μπολιάσει με αντικομμουνισμό τους περίπου 250.000 επισκέπτες που στοχεύει να έχει ετησίως.

«Δεν θα επιτρέψομεν την πάλην των τάξεων»!

 

«Δεν θα επιτρέψομεν την πάλην των τάξεων»!

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ 

Στις 24 του Μάη 1976 η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρνει για συζήτηση στη Βουλή τον περιβόητο «Νόμο 330» περί «εργατικών οργανώσεων και συνδικαλιστικών ελευθεριών».

Είναι ένα από τα πιο αντεργατικά νομοθετήματα που γνώρισε ο τόπος. Συνάντησε εξ αρχής την αντίθεση όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης και των εργαζομένων, πλην της κυβερνητικής διοίκησης της ΓΣΕΕ, η οποία περιορίστηκε να υποβάλει ορισμένες δευτερεύουσας σημασίας τροποποιήσεις.

Γερμανία: Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι με «άτυπες μορφές εργασίας»

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι με «άτυπες μορφές εργασίας»

Ξεπέρασαν τα 7,5 εκατομμύρια οι εργαζόμενοι με χαμηλά αμειβόμενη (της τάξης των 450 ευρώ) και βραχυπρόθεσμη εργασία, οι λεγόμενοι mini jobbers, στη Γερμανία, σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών (WSI) του συνδικαλιστικού Ιδρύματος «Χανς Μπόκλερ» για το 2016. Πιο συγκεκριμένα, πάνω από 5 εκατ. εργαζόμενοι απασχολούνται αποκλειστικά σε «μίνι τζομπς» και πάνω από 2,5 εκατ. συμπληρωματικά, επειδή ο μισθός τους από την «κύρια απασχόληση» δεν αρκεί για να ζήσουν. Να σημειωθεί ότι συχνά αυτές οι θέσεις εργασίας είναι χωρίς Ασφάλιση.

Θηλιά στο λαιμό του λαού

 

Πηγή: Associated Press

Αν ένα πράγμα επιβεβαιώνεται από την προχτεσινή συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ, είναι ότι οποιαδήποτε ρύθμιση κι αν αποφασιστεί για το χρέος, θα συνοδεύεται από ένα νέο, σαρωτικό κύμα αντιλαϊκής επίθεσης, χωρίς ημερομηνία λήξης.

Όλα τα σχέδια και οι προτάσεις που έπεσαν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης για τη διευθέτηση του ελληνικού κρατικού χρέους περιέχουν την πρόβλεψη για ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα από τα οποία θα πληρώνονται οι τόκοι, προκειμένου να καταστεί το χρέος «βιώσιμο» μέχρι το 2060!

Μάλιστα, για να συμβεί αυτό, θα πρέπει οι ρυθμοί ανάπτυξης να παραμένουν σταθεροί για 32 ολόκληρα χρόνια (!) από το 2022 και έπειτα, διαφορετικά τα πρωτογενή πλεονάσματα θα πρέπει να αυξηθούν κι άλλο. Κι όλα αυτά μέσα σε συνθήκες γενικευμένης αβεβαιότητας στην παγκόσμια οικονομία, με ανοιχτό το ενδεχόμενο να επιστρέψει η κρίση.

Μια άλλη άποψη για το χρέος

Άνθρακες ο θησαυρός στο χτεσινό Γιούρογκρουπ. Πολύ μέλι αλλά από τηγανίτα τίποτα και πάνε για Ιούνιο τα σπουδαία, μαζί με τον αναπόφευκτο ετεροχρονισμό τής εικόνας τού πρωθυπουργού μας με γραβάτα. Εμείς δεχτήκαμε κατακέφαλα το τέταρτο μνημόνιο αλλά εκείνοι ούτε κουβέντα δεν λένε να κάνουν για το χρέος.

Καθώς, λοιπόν, συνεχίζουμε να τελούμε εν αναμονή και μιας κι εφέτος συμπληρώνεται ακριβώς ένας αιώνας από την Οκτωβριανή Επανάσταση, ας γυρίσουμε πίσω στον χρόνο κι ας πάμε στο 1917 να ακούσουμε τον θείο Βλαδίμηρο, που έχει μερικά ενδιαφέροντα πράγματα να μας πει περί χρέους.

Αγιοπετρούπολη (πριν γίνει Λένινγκραντ), 7/8/1920: Οι αντιπρόσωποι στο δεύτερο συνέδριο της Κομιντέρν.
Διακρίνονται: Λιεβ Κάραγιαν (2ος από αριστερά), Καρλ Ράντεκ (3ος, με το τσιγάρο), Νικολάι Μπουχάριν (5ος),
Μιχαήλ Λασιέβιτς (7ος, με την στολή), Μαξίμ Γκόρκι (9ος, με το παχύ μουστάκι), Λένιν (10ος, μπροστά  από τον Γκόρκι), Σεργκέυ Ζόριν (11ος, με το καπέλλο), Γκριγκόρι Ζινόβιεφ (13ος, με τα χέρια δεμένα πίσω),
Μαρία Ουλυάνοβα (19η) και Άμπραμ Μπελένκυ (δεξιά, με το ανοιχτόχρωμο καπέλλο).

ΕΚΦΑΝΣΕΙΣ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΟΣ

Γιουροβίζιον,survivor, τραμπουκισμοί, ιδεολογικές ψευδαισθήσεις ελευθερίας έχουν απογυμνώσει τη ζωή μας επηρεάζοντας τη σκέψη μας και εμπεδώνοντας συναισθήματα  και αντιλήψεις από τα οποία έχει πολλά να αναμένει ο φασισμός. Και το ερώτημα, γιατί η διερεύνηση των αιτίων όλων αυτών αποφεύγεται, παραμένει αναπάντητο επιμένοντας στην περιγραφή των συμπτωμάτων μιας κατάστασης που μοιάζει να μας οδηγεί αναπόδραστα στη μοιρολατρία και εφησυχασμό.

          Σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως το survivor, σε τραμπουκισμούς φασιστών όπως του Θ. Τζήμερου και Η. Κασιδιάρη, σε λογομαχίες νομιμοποίησης φασιστικού λόγου όπως της Σ. Τριανταφύλλου, σε λεκτικούς εξωραϊσμούς από την τωρινή κυβέρνηση των νέων οικονομικών μέτρων, όπως και από τις προηγούμενες για τα δικά τους αντίστοιχα μέτρα που νομοθετούσαν, αναγνωρίζονται οι ιδεολογικοί μηχανισμοί και οι πολιτικές διεργασίες που προωθούν και διαμορφώνουν καταστάσεις συναίνεσης στον εκφασισμό της κοινωνίας που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. 

«Εθνικά» στοιχήματα...

Τον «εθνικό στόχο» των διευκολύνσεων για το χρέος βάλθηκαν να φιλοτεχνήσουν όλες τις προηγούμενες μέρες τα στελέχη της κυβέρνησης, αλλά και μια σειρά από αστικά επιτελεία, ενόψει και του χτεσινού Γιούρογκρουπ, που θα συζητούσε για το ζήτημα. Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, είναι χαρακτηριστικό το πώς η «Αυγή» απαντάει στην αντιπολιτευτική ρητορεία του προέδρου της ΝΔ, που αυτοπαρουσιάζεται ως «αποφασισμένος μεταρρυθμιστής» σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι «δεν υποστήριξε κανένα από τα μεγάλα εθνικά στοιχήματα που έθεσε η κυβέρνηση τα προηγούμενα δύο χρόνια». Επίσης, έχουν σημασία και τα εύσημα του «Βήματος» στον ΣΥΡΙΖΑ, για το ότι έκανε πράξη την «εθνική συμφιλίωση με την πραγματικότητα» και ότι «πάνω σε αυτή τη σκληρά κερδισμένη εθνική ομοψυχία αναμένεται να χτιστεί μια νέα πορεία προς την ανάπτυξη». Για τι πράγμα μιλάνε; Για «διευκολύνσεις» στην αποπληρωμή των κρατικών χρεών, έτσι ώστε το κεφάλαιο, με τη συνδρομή του αστικού κράτους, να έχει πρόσβαση σε φτηνό δανεισμό. Με τι «αντάλλαγμα»; Το σφαγιασμό του λαού στο διηνεκές για την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, όπως δείχνει και το 4ο μνημόνιο που ψηφίστηκε την περασμένη βδομάδα. Αυτή είναι η ουσία, και καμία «εθνική» υπόθεση δεν υπάρχει, ούτε άλλωστε θα μπορούσε σε μια ταξική κοινωνία. Ούτε, βέβαια, και «εθνική ομοψυχία», όπως βαφτίζουν την απογοήτευση, την ηττοπάθεια και τη λογική του «μονόδρομου» που έσπειρε ο ΣΥΡΙΖΑ στο λαό και στην οποία ποντάρει πολλά η αστική τάξη για την υποταγή του.