
Με
την ψήφιση του νομοσχεδίου, για το ταμείο ξεπουλήματος της δημόσιας
περιουσίας, τον «κόφτη» των μισθών και των συντάξεων και τα «κόκκινα
δάνεια», και με την διαφαινόμενη συμφωνία στο Eurogroup της
24ης Μαϊου για την «αξιολόγηση» και την εκταμίευση της επόμενης
δανειακής δόσης, κλείνει ένας ακόμη κύκλος της «μνημονιακής περιόδου», η
οποία όμως αναμένεται να διαρκέσει πολλά χρόνια ακόμη, με τη μια, ή την
άλλη μορφή.
Το κύριο
χαρακτηριστικό αυτού, του τωρινού κύκλου, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ
στο τιμόνι, ήταν η προσπάθεια να σαρωθούν από το τραπέζι και τα
τελευταία ψίχουλα που είχαν απομείνει στο εισόδημα και τα δικαιώματα των
μισθωτών και των μικρομεσαίων στρωμάτων, σε συνδυασμό με τη δημιουργία
των προϋποθέσεων για τη συνέχιση αυτής της πολιτικής στο διηνεκές, με
την απόλυτη προστασία των δικαιωμάτων των δανειστών και την αντίστοιχη
παροχή εγγυήσεων από την πλευρά του ελληνικού κράτους.
Η «βρώμικη δουλιά»
Ουσιαστικά, ο κύκλος
για τον οποίο συζητούμε άνοιξε με το δημοψήφισμα της 9ης Ιουλίου 2015
και τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015.
Στον κύκλο αυτό η
ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε συμφωνία με τους δανειστές και τις ευλογίες της
οικονομικής ολιγαρχίας αναλαμβάνει να κάνει την «βρώμικη δουλειά»,
δηλαδή την ολοκλήρωση του «μνημονιακού σχεδίου». Το έπαθλο θα είναι, στο
τέλος αυτής της περιόδου, να έχει γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ο ένας εκ των δύο
πόλων, του διπολικού συστήματος που παραλαμβάνει τη σκυτάλη από το
εξουθενωμένο σύστημα του δικομματισμού. Φυσικά, ο άλλος πόλος θα είναι η
Νέα Δημοκρατία, μιας και το ΠΑΣΟΚ «εξαερώθηκε».













