Δευτέρα 6 Νοεμβρίου 2017

Καθοριστικός ο ρόλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας στην ανάπτυξη του μαζικού Αθλητισμού


Με αφορμή τα 100χρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης, ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει το αφιέρωμα στις κατακτήσεις του σοσιαλισμού στον τομέα της άθλησης και της Φυσικής Αγωγής

Σημαντική ήταν η συμβολή της Κομσομόλ στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας, το 1980
Σημαντική ήταν η συμβολή της Κομσομόλ στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας, το 1980
Στο προηγούμενο δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη» για τον Αθλητισμό στην ΕΣΣΔ, έγινε ιδιαίτερη αναφορά και παρουσιάστηκε η δομή του συστήματος που αφορούσε στην άθληση και τη Φυσική Αγωγή του λαού της χώρας. Μέσω αυτής αναδείχθηκε η σημασία του κεντρικού σχεδιασμού και στην άθληση, ώστε αυτή να υπηρετεί την ολόπλευρη αρμονική ανάπτυξη των σωματικών και πνευματικών ικανοτήτων του ανθρώπου. Εργαζόμενοι, υπάλληλοι, νεολαία, μαθητές, σπουδαστές, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας είχαν πλήρη πρόσβαση και κυρίως ενεργό ρόλο στην άθληση.
 Στο σημερινό δημοσίευμα, θα αναφερθούμε ειδικά στο ρόλο της νεολαίας στον τομέα της άθλησης και της Φυσικής Αγωγής. Ενας ρόλος που δεν εξαντλούνταν στη μαζική συμμετοχή, αλλά υπήρξε ενεργός και βασικός πυλώνας στη λειτουργία του συστήματος που στο επίκεντρο είχε τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, όχι το κέρδος και την εκμετάλλευση της ανάγκης για άθληση.

Ο Βασίλης Τσιάρτας πήρε θέση και για την ελληνική σημαία,




  λέγοντας πως πρέπει να την κρατάνε μονάχα Έλληνες και αυτό δεν είναι υπό διαπραγμάτευση.

Ευαγγέλιο


Για ένα «νέο παραγωγικό μοντέλο», που έχει ανάγκη τις ιδιωτικές επενδύσεις για να δημιουργηθούν «περισσότερες και καλύτερες δουλειές πλήρους μισθωτής απασχόλησης» κάνει λόγο ο ΣΕΒ. Περιγράφοντας ορισμένες πλευρές αυτού του «νέου παραγωγικού μοντέλου», οι βιομήχανοι αναφέρουν σε εβδομαδιαίο δελτίο τους: «Οσον αφορά στο ύψος των αμοιβών, η Ελλάδα, με 10,2 δολάρια την ώρα, προσφέρει στον εργαζόμενο υψηλότερες αμοιβές από χώρες όπως η Τουρκία (5,6 δολάρια/ώρα), το Μεξικό (4 δολάρια/ώρα), η Χιλή (6,5 δολάρια/ώρα), η Ρωσία (4,1 δολάρια/ώρα), το Ισραήλ (8,5 δολάρια/ώρα), η Κορέα (9,6 δολάρια/ώρα), και από τις ευρωπαϊκές χώρες, η Πορτογαλία (8,6 δολάρια/ώρα), η Πολωνία (7,2 δολάρια/ώρα), η Τσεχία (8,5 δολάρια/ώρα), η Σλοβακία (8,3 δολάρια/ώρα), η Ουγγαρία (7,3 δολάρια/ώρα), κ.λπ., με την υψηλότερα αμειβόμενη εργασία να είναι στην Ολλανδία (29,2 δολάρια/ώρα)». Πέρα από τη μεγάλη σχετικότητα που έχουν αυτές οι συγκρίσεις, εκείνο που «φωνάζει» στην ανάλυση του ΣΕΒ, είναι ότι το έδαφος για επενδύσεις στρώνεται πρώτα απ' όλα με την παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης. Θυμίζουμε ότι πρόσφατα ο υπουργός Οικονομίας παρουσίαζε σαν «κράχτη» για επενδύσεις στην Ελλάδα, το γεγονός ότι το 2008 το «εργατικό κόστος» έφτανε στο 65,5% της ΕΕ και το 2016 «ήταν μόνο το 47,7%». Κι όλα αυτά με τους νόμους της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που έχουν για ευαγγέλιο τις «αναλύσεις» των βιομηχάνων και προπάντων την κερδοφορία τους...

06/11/1917 Παραμονές της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης,


 Ο Β. Ι. Λένιν απευθύνει «Γράμμα προς τα μέλη της ΚΕ», στο οποίο τονίζει μεταξύ άλλων:

 

«Σύντροφοι!

Γράφω αυτές τις γραμμές στις 24 [σ.σ. 24 Οκτωβρίου με το παλιό ημερολόγιο – 6 Νοεμβρίου με το νέο] το βράδυ. Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Είναι ολοκάθαρο ότι πραγματικά τώρα πια κάθε καθυστέρηση της εξέγερσης ισοδυναμεί με θάνατο.

Με όλες μου τις δυνάμεις θέλω να πείσω τους συντρόφους ότι τώρα όλα κρέμονται από μια τρίχα, ότι στην ημερήσια διάταξη μπαίνουν ζητήματα που δε λύνονται με συσκέψεις, ούτε με συνέδρια (έστω και με συνέδρια των Σοβιέτ), αλλά αποκλειστικά από τους λαούς, από την πάλη των οπλισμένων μαζών.

Η... φυματική σαρανταποδαρούσα




Της Κάλι Καρά

Όσο και αν υψώσουν τους τόνους στους καυγάδες στη Βουλή, όσα «άπλυτα» και αν προσπαθήσουν να βγάλουν στη φόρα, δεν μπορούν να κρύψουν ότι δουλειά και του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ είναι να διευκολύνουν την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων που απαιτεί αντεργατικά μέτρα και θυσίες δίχως τέλος για το λαό, με μνημόνια, μεταρρυθμίσεις και μέτρα που οι πρώην ψήφισαν και οι νυν διατηρούν, διότι «το κράτος έχει συνέχεια». Δεν κρύβουν άλλωστε, ότι και τα δύο αυτά αστικά κόμματα και όχι μόνο, εναρμονίζονται πλήρως με τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017

10 Μέρες που Συγκλόνισαν τον Κόσμο



 

10 Μέρες που Συγκλόνισαν τον Κόσμο

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //
Φίλε, τους τάφους που σκάβουμε τους λένε χαρακώματα. Τις παγίδες που στήνουμε τις λένε οδοφράγματα. Τη φύτρα όμως που σπέρνουμε την λέμε επανάσταση. Στ΄ όνομα αυτού του καινούργιου που γεννιέται, χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες πέθαναν στις φυλακές, στις εξορίες, στα παγωμένα ορυχεία της Σιβηρίας.

Το ρεγάλο, το μουστάκι κι ένα ράσο φλάμπουρο…




 
«Σκληρή ανάρτηση από ιερέα στην Κρήτη για την επίθεση στον 11χρονο Αμίρ» ο τίτλος.

Αυτή είναι η ανάρτηση:

«Φρόντισε να ξυρίζεις συχνά το “μουστάκι” του φασίστα που φυτρώνει μέσα σου. Να πλένεις την κουκούλα του ρουφιάνου που διψά να στείλει την ζωή στο απόσπασμα. Κρύψε τις πέτρες που κουβαλάς στις τσέπες σου, γιατί βαραίνουν την ψυχή σου. Τσάκισε τον φασίστα που ζει μέσα σου, το φοβισμένο αυτό ανθρωπάκι που δεν αντέχει το διαφορετικό γιατί τρέμει τον εαυτό του. Και μάθε επιτέλους ότι Χριστός και φασισμός δεν περπάτησαν ποτέ χέρι χέρι, γιατί τους χωρίζει ένας σταυρός. Ο ένας σταυρώθηκε, ο άλλος σταυρώνει…»  Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος

Απάντηση στη συντονισμένη επίθεση


Το πανό του ΠΑΜΕ που αναρτήθηκε στην πρόσοψη του Υπ. Εργασ. στις 2/11Το πανό του ΠΑΜΕ που αναρτήθηκε στην πρόσοψη του Υπ. Εργασ. στις 2/11


Την ώρα που το ΠΑΜΕ έκανε τη συμβολική κατάληψη προχτές στο υπουργείο Εργασίας, ο ΣΕΒ με το εβδομαδιαίο δελτίο του επαναλάμβανε, για μια ακόμα φορά, τα «θέλω» των βιομηχάνων εκθειάζοντας τις αντεργατικές ανατροπές της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Οι βιομήχανοι προκλητικά ανακοίνωσαν ότι το μέλλον των εργαζομένων είναι η δουλειά - λάστιχο και οι εξευτελιστικοί μισθοί, καλώντας τους να παραιτηθούν από τις διεκδικήσεις τους, στο όνομα της ενίσχυσης της «ανταγωνιστικότητας». Η πρόκλησή τους απογειώθηκε με τη σαφή απειλή εκ μέρους τους ότι «χωρίς τη μερική απασχόληση και τη μείωση του κατώτατου μισθού καθώς και τη μεγαλύτερη ευελιξία στον καθορισμό των μισθών σε επιχειρησιακό επίπεδο, η ανεργία θα ήταν σήμερα σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα...».

Προσοχή στις... αμοιβάδες!



Η ενσωμάτωση της Χρυσής Αυγής στο σώμα της ελληνικής σύγχρονης κοινωνίας επισπεύδεται με ταχύτητες ευθέως ανάλογες της ανόδου ακροδεξιών και ναζιστοειδών μορφωμάτων στην υπόλοιπη Ευρώπη, παρά και πέραν της καταγραφής των δυνάμεών της στις δημοσκοπήσεις. Σ' αυτές μπορεί να φαίνεται μια τάση πτωτική ως σταθερή, σε συνδικάτα και επαγγελματικές ενώσεις το μόρφωμα μπορεί να δυσκολεύεται να συγκροτηθεί και να εξασφαλίσει παρουσία, αλλά στα πραγματικά και διαδικτυακά πεζοδρόμια, στη λεγόμενη κοινή γνώμη αντίληψης της πραγματικότητας, τα χρυσαυγίδια αμοιβαδοποιούνται επικίνδυνα. Στα δε σώματα ασφαλείας, στον ευρύτερο χώρο της Δικαιοσύνης, εξακολουθούν να απολαμβάνουν μιας ιδιότυπης ασυλίας που καλύπτεται πίσω απ' το δόγμα «έχουμε σοβαρότερα θέματα να επιλύσουμε».

Σάββατο 4 Νοεμβρίου 2017

Οκτωβριανή Επανάσταση: Τα «Νέα»… ξαναγράφουν την Ιστορία



 

Οκτωβριανή Επανάσταση: Τα «Νέα»… ξαναγράφουν την Ιστορία


Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Με ένθετο αφιερωμένο στην συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση κυκλοφορεί αυτό το σαββατοκύριακο η εφημερίδα «Τα Νέα». Δεν χρειάζεται να εντρυφήσει και πολύ κάποιος στις σελίδες του ένθετου προκειμένου να αντιληφθεί την προσπάθεια διαστρέβλωσης των ιστορικών γεγονότων. Από το εξώφυλλο κιόλας, η εφημερίδα φροντίζει να ενημερώσει τον αναγνώστη για το ιδεολογικό πλαίσιο εντός του οποίου γίνεται το… «αφιέρωμα»: «Πως η εξέγερση των μπολσεβίκων με σκοπό την πραγματοποίηση του ιδεώδους της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης οδήγησε στο μονοκομματικό κράτος και τα γκουλάγκ». 

ΓΕΡΜΑΝΙΑ : Η «επιτυχία» για το κεφάλαιο πατάει και θα πατήσει σε νέες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις


Συστάσεις τεχνοκρατών για συντάξεις μετά τα 67 χρόνια και ενίσχυση των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών

Φτώχεια και δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα είναι το μέλλον για εκατομμύρια εργαζόμενους στη Γερμανία
2010 by Uwe Aranas
Φτώχεια και δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα είναι το μέλλον για εκατομμύρια εργαζόμενους στη Γερμανία
«Αυτή τη στιγμή ζούμε στη Γερμανία σε μια τόσο καλή οικονομική κατάσταση, που η πολιτική πρέπει να σκεφτεί πέρα από το σήμερα και να μην "επαναπαύεται στις δάφνες της"»... Με αυτά τα λόγια, Γερμανοί οικονομολόγοι και άλλοι επιστήμονες προτάσσουν την ανάγκη για «επείγουσες μεταρρυθμίσεις» στο όνομα της μεγάλης «επιτυχίας» και κερδοφορίας των γερμανικών ομίλων, η οποία πρέπει να συνεχιστεί.
 Αυτή είναι και η «αγωνία» των κομμάτων που εδώ και δυο βδομάδες διαπραγματεύονται για το σχηματισμό κυβέρνησης:
 Χριστιανοδημοκράτες / Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU), φιλελεύθεροι (FDP) και Πράσινοι. Παρά τις όποιες επιμέρους διαφορές, ανάλογα και με ποια ιδιαίτερα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι προσδεδεμένο το κάθε κόμμα, οι απώτεροι στόχοι παραμένουν κοινοί: Πώς θα ενισχυθεί η γερμανική καπιταλιστική οικονομία στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ανταγωνισμό, πώς θα διατηρηθούν και θα τονωθούν οι ρυθμοί ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια. Τα αντιλαϊκά μέτρα που μεγαλώνουν το βαθμό εκμετάλλευσης και βυθίζουν στη φτώχεια εκατομμύρια Γερμανούς και αλλοδαπούς εργαζόμενους θεωρούνται δεδομένα.

Με αφορμή μία «γελοιογραφία»



 

Με αφορμή μία «γελοιογραφία»

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //
Τα 100 χρόνια από την Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, που άλλαξε την πορεία της ανθρωπότητας «στοιχειώνει» του εχθρούς της, τους ποικιλώνυμους εκπροσώπους του παλιού και σάπιου καπιταλιστικού κόσμου. Στον κοινό αντικομουνιστικό αγώνα κάποιοι έχουν θέσει και το σκιτσογραφικό τους, αδιαμφισβήτητο ταλέντο.

Αφορμή για το παρακάτω σχόλιο το σκίτσο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (29/10) γνωστού γελοιογράφου.

Ως εδώ!


Τη μια μέρα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παίζει το χαρτί του «Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης» και του «κοινωνικού μερίσματος». Την επομένη, προβάλλει τις ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και τις ρυθμίσεις για τους δανειολήπτες του ΟΕΚ. Είναι προφανές ότι επιχειρούν να φιλοτεχνήσουν από κοινού με τους προπαγανδιστικούς τους μηχανισμούς ένα φιλολαϊκό προσωπείο, να παρουσιάσουν ως διέξοδο από τη μισοζωή τα μέτρα διαχείρισης και ανακύκλωσης της φτώχειας. Την ίδια ώρα, βέβαια, οι μηχανές της αντιλαϊκής πολιτικής δουλεύουν «στο φουλ», για να υπηρετήσουν την ανάκαμψη των κερδών και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, ρίχνοντας ολοένα και περισσότερους από τα λαϊκά στρώματα στο «πηγάδι» της σχετικής και απόλυτης φτώχειας. Για να έρθουν μεθαύριο να τους πουν ότι η λύση βρίσκεται στο «κοινωνικό μέρισμα», που κι αυτό προήλθε από την καταλήστευση του λαού και τις περικοπές σε βάρος του. Κάπως έτσι ξεδιπλώνεται το «αφήγημα» της κυβέρνησης για την «καθαρή έξοδο» στις αγορές και στο ...ξέφωτο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, που είναι ένας ατελείωτος κύκλος από αντιλαϊκά μέτρα, ένταση της εκμετάλλευσης, διαχείριση της φτώχειας, κοροϊδία και χειραγώγηση του λαού. Μόνο η πάλη του λαού σε σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου και των κομμάτων του μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος. Και τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ την Πέμπτη είναι μια καλή ευκαιρία να ακουστεί μαζικά και αποφασιστικά το «ως εδώ και μη παρέκει!».

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Νέο θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα»



ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Νέο θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα»


ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ 
 
Αλλος ένας εργάτης άφησε την τελευταία του πνοή στα κάτεργα των εργοδοτών: Πρόκειται για 50χρονο εργαζόμενο σε λατομείο στο Δρυμό Θεσσαλονίκης που λειτουργεί για λογαριασμό γνωστής επιχείρησης παρασκευής μπετόν, ο οποίος σκοτώθηκε πέφτοντας από μεγάλο ύψος. Τον 50χρονο βρήκε νεκρό, το απόγευμα της Τρίτης, ένας συνάδελφός του.
 
Το νέο θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα» ανεβάζει τον αριθμό των νεκρών εργατών σε τουλάχιστον 26 τους τελευταίους 3,5 μήνες, κι αυτό σύμφωνα μόνο με όσα «ατυχήματα» έχει καταγράψει ο «Ριζοσπάστης»...

Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2017

Σαν δυο σταγόνες νερό



Ως «πλειοδοσία ευαισθησίας» απέναντι στα λαϊκά στρώματα, που στενάζουν από την πολιτική που οι ίδιοι υλοποιούν, εμφανίζουν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ τις προτάσεις τους για τη λεγόμενη «κοινωνική πολιτική».

Η πραγματικότητα είναι ότι η πλήρης στοίχισή τους στη στρατηγική του κεφαλαίου τούς οδηγεί να διαγκωνίζονται για το ποιος είναι ικανότερος να διαχειριστεί την εξαθλίωση και τη φτώχεια του λαού, αλλά και να ανοίξει νέα «χρυσωρυχεία» κερδοφορίας για το κεφάλαιο, κάνοντας τις προτάσεις τους να μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό.