Τρίτη 5 Μαρτίου 2019

Ναι αλλά ο Πελετίδης πολεμάει το Καρναβάλι…


Δεν το έχετε ακούσει κι εσείς πως οι κομμουνιστές μισούν το Καρναβάλι και την ανάπτυξη; Να, δείτε πόσο πιέζεται για να χαμογελάσει ο δήμαρχος και να κρύψει τα συναισθήματά του…

Δεν μπορεί, κάπου θα έχετε ακούσει πως οι κομμουνιστές πολεμάνε τις Απόκριες, μαζί με την ανάπτυξη, Ένα φανταστικό αφήγημα που το αποδεικνύει -υποτίθεται- η στάση της κόκκινης δημοτικής αρχής στην Πάτρα, που υποτιμά τις καρναβαλικές εκδηλώσεις και…

Ναι, ας μιλήσουν καλύτερα οι εικόνες από το Καρναβάλι των μικρών, την περασμένη Κυριακή, από το φακό του Γιάννη Ανδρουτσόπουλου. Δείτε πόσο πιέζεται να χαμογελάσει δίπλα στο μικρό κορίτσι, για να κρύψει το μίσος του για τη γιορτή…



Κουνάνε και το δάχτυλο


Με άρθρο τους στην «Αυγή», συνδικαλιστικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζονται ότι πραγματικός στόχος του ΠΑΜΕ σε οργανώσεις όπου «σαρώνουν» η εργοδοτική παρέμβαση και η νοθεία, είναι να ακυρώσει τη δυνατότητα υπογραφής ΣΣΕ, «προκειμένου να επιβεβαιώσει (...) ότι δεν έχουν επανέρθει οι συλλογικές συμβάσεις». Η προσπάθειά τους να ξεπλύνουν τις βρωμιές της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας, που γίνονται με την ενεργό συμμετοχή και των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, βγάζει μάτι. Να τους θυμίσουμε την πρόταση νόμου για τις ΣΣΕ, που υπογράφουν πάνω από 500 συνδικαλιστικοί φορείς, αλλά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ την έχει απορρίψει πολλάκις; Να τους θυμίσουμε την εφαρμογή του μνημονιακού νόμου για τον κατώτερο μισθό, που βάζει ταφόπλακα στη διαπραγμάτευση για την ΕΓΣΣΕ; Να τους θυμίσουμε ότι η ρύθμιση για τη δήθεν επαναφορά των ΣΣΕ δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να μπλοκάρουν τη διαδικασία όποτε θέλουν; `Η τον νόμο της κυβέρνησης που χτυπά το δικαίωμα της απεργίας; Το αστείο είναι ότι στο ίδιο άρθρο, οι κυβερνητικοί συνδικαλιστές προσπαθούν να διαχωριστούν από τους εργοδοτικούς. «Ξεχνούν» ότι όλοι μαζί, οι συνδικαλιστικές δυνάμεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ (ομάδα Βασιλόπολου), συγκροτούν ένα «αμαρτωλό» τρίγωνο, όπου η νοθεία και ο εκφυλισμός αποτελούν δεύτερη φύση τους. Τολμούν, μάλιστα, να μιλούν για «υγιή συνδικάτα» σε χώρους όπου οι ίδιοι πρωταγωνιστούν για σωματεία χωρίς καμιά δράση, αλλά με χιλιάδες ψηφίσαντες, με ψηφοδέλτια γεμάτα στελέχη επιχειρήσεων και εργαζόμενους που εξαναγκάζονται από την εργοδοσία να ψηφίσουν τη συνδικαλιστική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ. Και μετά απ' όλα αυτά, έχουν το θράσος να κουνάνε το δάχτυλο στο ΠΑΜΕ!

Συμμετέχει κι η ΛΑΕ στις “γέφυρες” του ΣΥΡΙΖΑ; – Ένα νέο ανάχωμα στη Μυτιλήνη με πολιτικά μηνύματα γενικότερης εμβέλειας



Ένας πιλοτικός συνδυασμός γεφυροποιών. Από την πρώτη στιγμή γίνεται φανερό ότι πρόκειται για συνδυασμό… “καπέλο ΣΥΡΙΖΑ”. Την πρωτοβουλία του καλέσματος πήραν βασικά κάποιοι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ, μέλη της ΝΕ τους κλπ. Αλλά από κοντά και κάποιοι ΛΑΕτζήδες και “δυσαρεστημένοι” (λέμε τώρα) ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ. Όχι τυχαίοι όμως. Πρωτοκλασάτοι.

Την καλύτερη εποχή (Απόκριες: εποχή των μεταμφιέσεων που σκάνε μύτη οι “μουτσούνες”) διάλεξαν μια σειρά Μυτιληνιοί “παράγοντες” της “δημοκρατικής παράταξης”, για να παρουσιάσουν την πρωτοβουλία τους για συγκρότηση συνδυασμού με το όνομα “Δημοκρατική Μυτιλήνη”, στην πρωτεύουσα της Λέσβου. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη της ΛΑΕ, μια κουταλιά της Σούπας παλιό ΠΑΣΟΚ. Ρίχνουμε και μια τζούρα οικολογία και γέμισε η χύτρα.

Για “Δημοτική Παράταξη που ιδρύθηκε από στελέχη ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΕ”… κάνει λόγο η εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ” της Μυτιλήνης. Kι αφού ανακοινώνει τα ονόματα της συντονιστικής επιτροπής, συνεχίζει: “Από τα παραπάνω ονόματα προκύπτει ότι η δημοτική κίνηση αποτελείται από στελέχη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ και της ΛΑΕ, οι οποίοι μετά τη διάσπαση του 2015 φαίνεται να συμπορεύονται ξανά, γεγονός αξιοσημείωτο, με δεδομένη τη διάσταση απόψεων» κλπ κλπ.

Βρες τις διαφορές...


  Πηγή: Eurokinissi

Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να παρουσιάσει τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική, που υλοποιεί για λογαριασμό του κεφαλαίου, ως τάχα «προοδευτική διαχωριστική γραμμή», πρέπει να βρει τείχος και να απαντηθεί από κάθε πραγματικά προοδευτικό άνθρωπο.

Ενας προς έναν, οι άξονες που παρουσίασε ο πρωθυπουργός από το βήμα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, ως «κοινά ζητούμενα» για συμπόρευση με τις υπόλοιπες δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, προκαλούν το λαό και επιβεβαιώνουν πόσο κάλπικες είναι οι διαχωριστικές γραμμές που στήνονται όταν η πραγματικότητα μιλάει από μόνη της. Οταν δηλαδή ο λαός καλείται να ψάξει για διαφορές, για να κρυφτεί η σε βάθος στρατηγική τους συμφωνία...

Με το χαμόγελο στα χείλη... και την εργοδοσία στο σωματείο




Χαρακτηριστικό κείμενο περιφερειακής διευθύντριας σε αλυσίδα σούπερ μάρκετ, η οποία... ψήφισε ως «εργαζόμενη» σε κλαδικό «σωματείο»!

Την ίδια ώρα που εργοδοσία και εργατοπατέρες κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να «νομιμοποιήσουν» την απροκάλυπτη εργοδοτική παρέμβαση στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ) και μέσω αυτής σε ολόκληρο το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, «φυτεύοντας» εκατοντάδες στελέχη της εργοδοσίας ως ψηφίσαντες σε σωματεία ή ακόμα και ως «αντιπροσώπους» των εργαζομένων, ένα αισχρό κείμενο περιφερειακής διευθύντριας λειτουργίας καταστημάτων σε μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ, η οποία φιγουράρει στον κατάλογο ψηφισάντων του περιβόητου κλαδικού «σωματείου» των σούπερ μάρκετ, έρχεται να επιβεβαιώσει για μια ακόμα φορά τον κομβικό ρόλο όλου αυτού του επιτελικού διευθυντικού μηχανισμού στο ξεδίπλωμα της εργοδοτικής επίθεσης.
 
Το χαμόγελο των 300 ευρώ... και το 300%
 
Συγκεκριμένα, με προκλητική ανακοίνωση που αναρτήθηκε σε καταστήματα της αλυσίδας «My Market», περιφερειακή διευθύντρια της επιχείρησης αναλαμβάνει να «εξηγήσει» στους εργαζόμενους ότι δεν αρκεί να ξεζουμίζονται με μισθούς - ψίχουλα και εργασιακές σχέσεις - λάστιχο, αλλά πρέπει και να το κάνουν... με το χαμόγελο στα χείλη!

Αντιλαϊκά εύσημα μέσω «αναβάθμισης»




Κλίμα ευφορίας και προσδοκίες για «καλύτερες μέρες» προσπαθεί να καλλιεργήσει η κυβέρνηση στο λαό, αξιοποιώντας την αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας από τον Moody's και την επικείμενη νέα έξοδο στις αγορές. Ούτε λίγο ούτε πολύ, τα κυβερνητικά στελέχη ισχυρίζονται ότι η ελληνική οικονομία αποκτά ξανά «πρόσωπο» στις διεθνείς αγορές του χρήματος και ότι η επιβεβαίωση του ενδιαφέροντος των επενδυτών δημιουργεί προϋποθέσεις σταθερής ανάκαμψης, από την οποία έχουν τάχα να κερδίσουν τα λαϊκά στρώματα. Αρκεί όμως μια ματιά στους σχολιασμούς και τις αναλύσεις που συνοδεύουν την «αναβάθμιση», για να καταλάβει κανείς τι είναι αυτό που αξιολογούν θετικά οι «χρηματοπιστωτικοί οίκοι» και πόσο ...αισιόδοξα είναι τα πράγματα για το λαό. Για παράδειγμα, μεγάλο διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο γράφει για την Ελλάδα και την οικονομία της: «Η συνεχιζόμενη μεταρρυθμιστική προσπάθεια αρχίζει να αποφέρει σταδιακά καρπούς στην οικονομία (...) Αν και η πρόοδος διακοπτόταν κατά καιρούς, με τους στόχους να καθυστερούν ή να μην επιτυγχάνονται, η αναπτυξιακή δυναμική φαίνεται να είναι όλο και περισσότερο εμπεδωμένη, με καλές προοπτικές περαιτέρω προόδου και χαμηλό κίνδυνο αναστροφής».

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2019

Ήπειρος : «Απρόσιτος χώρα»




Αίφνης το αστικό πολιτικό προσωπικό, οι ιθύνοντες, με την συνοδεία της απαραίτητης μπάντας που θα έγραφε και ο Καρυωτάκης, άρχισαν να μαθαίνουν έστω και πρωτογενώς Γεωγραφία. Αφού ξεκαθαρίστηκε ότι η Λέσβος είναι η Μυτιλήνη , δόθηκε η εκκίνηση για πιο σύνθετες γεωγραφικές ασκήσεις.

γράφει ο Χρήστος Μιάμης*

Καταρχήν εντοπίστηκε –όχι άκοπα- το γεωγραφικό πλάτος και μήκος της Ηπείρου και εν συνεχεία τέθηκε σε ισχύ το εγχώριο επιχειρηματικό δαιμόνιο που εκφέρεται παραδοσιακά με ένα διττό τρόπο. Είτε μέσω εργολάβων που προσπορίζονται ως διεκπεραιωτές δημοσίων έργων, είτε με την αξιοποίηση της μεσιτείας ως ιδανικής διαδικασίας εκχώρησης του δημοσίου πλούτου σε διεθνή και εγχώρια επιχειρηματικά συμφέροντα που κατέχουν άλλωστε ιστορική τεχνογνωσία καταστροφής των φυσικών πόρων και εκμαυλισμού της ανθρώπινης ζωής.

Έλλογα, τέθηκε σε ισχύ ένα «ιδιοφυές» οικονομικό σχέδιο που μόνο το εγχώριο πολιτικό προσωπικό θα μπορούσε να συλλάβει. Εξάλλου τέσσερις αιώνες κοτζαμπάσηδων , πέντε χρόνια δοσιλογισμού και επτά χρόνια εμπειρίας χειροκροτητή σε χουντοσυνάξεις, άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους κοινωνικά και πολιτισμικά, στους κάθε φορά έχοντες την ευθύνη της απόφασης. Μιας απόφασης η οποία πειθαρχεί, στους εξής δύο πυλώνες οικονομικού σχεδιασμού, ο οποίος συνιστά την πρακτική εφαρμογή της ακόρεστης κερδοσκοπίας που ζέχνει, αναδύοντας την αφόρητη δυσωδία του σύγχρονου κανιβαλικού καπιταλισμού.

8Η ΜΑΡΤΗ 2019 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ


Κινητοποιήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη από την ΟΓΕ



Φωτό αρχείου 
Φωτό αρχείου

Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στην κινητοποίηση που διοργανώνει την Παρασκευή 8 Μάρτη στα Προπύλαια στην Αθήνα στις 6 μ.μ., απευθύνει η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, σε ανακοίνωσή της με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας στις 8 Μάρτη.

Ανάλογη κινητοποίηση πραγματοποιούν και οι Σύλλογοι και Ομάδες Γυναικών Θεσσαλονίκης (μέλη της ΟΓΕ) στις 11 π.μ. της Παρασκευής 8 Μάρτη, μπροστά στην 3η - 4η ΥΠΕ (Αριστοτέλους 16).

Στην ανακοίνωσή της η ΟΓΕ αναφέρει τα εξής:

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) στέλνει μήνυμα αγώνα και διεκδίκησης, μπροστά στην 8η Μάρτη, την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας σε όλες τις εργαζόμενες και τις άνεργες, τις αυτοαπασχολούμενες της πόλης και της υπαίθρου, τις νέες μητέρες και τις φοιτήτριες, τις συνταξιούχους, τις μετανάστριες και πρόσφυγες. Η ΟΓΕ απευθύνεται σε σένα τη γυναίκα του καθημερινού μόχθου.

Βρώμικα υπονοούμενα για υπόγεια σύμπραξη ΚΚΕ και Μαρινάκη διασπείρουν σελίδες και τρολ του Σύριζα



Νέος κύκλος συκοφαντιών άνοιξε μετά την προσχώρηση πρώην δημοτικού συμβούλου της Λαϊκής Συσπείρωσης στον Πειραιά στην παράταξη του Γιάννη Μώραλη. 

Μια νέα επιχείρηση προβοκάτσιας κατά του ΚΚΕ και της Λαϊκής Συσπείρωσης επιχειρείται να στηθεί τις τελευταίες ώρες από ΜΜΕ του Σύριζα και τα διαδικτυακά της εξαπτέρυγα, με αφορμή την προσχώρηση του δημοτικού συμβούλου Ηλία Σαλπέα, γιου του αείμνηστου αθλητικού παράγοντα και επικεφαλής της δημοτικής παράταξης του ΚΚΕ στον Πειραιά, που είχε εκλεγεί στον με τη Λαϊκή Συσπείρωση, στο στρατόπεδο του απερχόμενου και εκ νέου υποψήφιου δημάρχου, Γιάννη Μώραλη.

Νορβηγία: Τα πετρέλαια των μονοπωλίων δεν φέρνουν την ευημερία






Από Panos στο Μαρ 4, 2019 Διεθνή

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης // 

Η Νορβηγία αναφέρεται σαν μια από τις πιό πλούσιες χώρες του πλανήτη. Η οικονομία της στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα πετρέλαια που ανακαλύφθηκαν το 1967 και δύο χρόνια μετά άρχισε η εκμετάλλευσή τους. 

50 χρόνια μετά ο ενθουσιασμός και το υψηλό οικονομικό επίπεδο με τους μεγάλους μισθούς, την εγγυημένη σύνταξη, την σχεδόν μηδενική ανεργία άρχισε  να κλονίζεται.

Ας δούμε το ιστορικό:

Το τείχος της ντροπής είναι στο Περού



Κατασκευάστηκε κατόπιν αιτήματος εκείνων «της πλούσιας πλευράς», οι οποίοι λένε ότι χρειάζονται προστασία από τα εγκλήματα που διαπράττουν οι φτωχοί.
Έχετε σίγουρα δει και ίσως και χρησιμοποιήσει, το σκίτσο αυτό. Μάλλον όμως δεν ξέρετε ότι αυτό το σκίτσο δεν είναι ούτε φανταστικό, ούτε συμβολικό. Ούτε καν είναι έμπνευση ενός καλλιτέχνη. Είναι ρεαλιστική αποτύπωση της καπιταλιστικής πραγματικότητας στη Λίμα του Περού. Μάλλον ο καλλιτέχνης έβλεπε μια φωτογραφία όταν το έφτιαχνε.

Είναι το τείχος που δείχνει ότι και τα τείχη του Τραμπ και του Νετανιάχου, του Τσίπρα και του Ούρμπαν, δε φτιάχτηκαν για να χωρίζουν λαούς ή θρησκείες, ούτε για να κρατάνε έξω “λαθρομετανάστες”. Είναι τείχη για να χωρίζουν πλούσιους και φτωχούς. Ο σκιτσογράφος δε φαντάστηκε τίποτα, αλλά σκίτσαρε ό,τι έβλεπε από την κορυφή του λόφου, που χωρίζει την φτωχική συνοικία San Juan de Miraflores (Pablona Alta) από την οικιστική ζώνη πολυτελών κατοικιών Las Casuarinas (Surco), στη Λίμα. Πολλοί το ονομάζουν «τείχος της ντροπής».

Ο ύπνος των αθώων



Δεν χάνουν όμως τον ύπνο τους μόνο όσοι είναι ένοχοι -ίσως αυτοί ειδικά για κανένα λόγο. 

Κοιμάται ήσυχος τα βράδυα ο πολύς δήμαρχος (με μικρά γράμματα, με μικρά επιμένω) του Μαραθώνα με την παρωχημένη ανετίλα και την ανερυθρύαστη συμπεριφορά. Συγχαρητήρια και δε διατείνομαι πως αυτός έκαψε τον κόσμο. Δεν χάνουν όμως τον ύπνο τους μόνο όσοι είναι ένοχοι -ίσως αυτοί ειδικά για κανένα λόγο- αλλά πολλοί απλοί Άνθρωποι (ναι με κεφαλαίο) που συμπάσχουν, που νοιώθουν τον πόνο των άλλων σαν δικό τους και τρέχουν με όσες δυνάμεις διαθέτουν να συμπαρασταθούν γνωρίζοντας πως για κάποια από όσα συμβαίνουν δεν υπάρχει λησμονιά και παρηγόρια, αυτοί λοιπόν τον χάνουν τον ύπνο τους.

Ξαναζωντανεύουν μπροστά τους οι εικόνες των απελπισμένων στη φλεγόμενη θάλασσα και παραιτούνται από το όνειρο της αναψυχής. Το καλοκαίρι που πέρασε άφησε ανεξίτηλες πληγές.
 
Αλλά ο μικρός δήμαρχος πάντα θα διαθέτει βήμα να διαφημίζει την περιφερόμενη αναισθησία του.
 
http://www.katiousa.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΕΔΟΘ - ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 5-3-2019.



ΕΔΟΘ


   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κινητοποίηση για τον 13ο – 14ο μισθό και για τα Β.Α.Ε.
Τρίτη 5 Μαρτίου 2019, ώρα 12.30 μ.μ., στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης.

Μετά την άρνηση του Υπουργού Οικονομικών να συναντηθεί με την Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για τα ζητήματα του 13ου και του 14ου μισθού και των Β.Α.Ε., η Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΔΟΘ – Ν/Τ ΑΔΕΔΥ αποφάσισε  κινητοποίηση για την Τρίτη 5 Μαρτίου στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης.

 Διεκδικούμε: 

1. Χορήγηση του 13ου και του 14ου μισθού από 01/01/13 σε όλους τους Δημοσίους Υπαλλήλους με πολιτική απόφαση της κυβέρνησης. Δεν μπορεί η χώρα να γίνει ένα απέραντο δικαστήριο για τη διεκδίκηση του αυτονόητου. 

2. Άμεση επανανομοθέτηση του 13ου και του 14ου μισθού στα επίπεδα του 2010 (ένας μισθός τα Χριστούγεννα, ½ μισθού το Πάσχα, ½ μισθού επίδομα αδείας), πριν τις περικοπές των μνημονίων. 

3. Άμεση ρύθμιση για τα Β.Α.Ε. και το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας ΤΩΡΑ, με βάση τις προτάσεις μας. Καμία παράταση της εκκρεμότητας για τη μετεκλογική περίοδο.

Απαγόρευση του «Ριζοσπάστη» σε μονάδα του στρατού



Οπως καταγγέλλει φαντάρος που παρουσιάστηκε πρόσφατα με την Α' ΕΣΣΟ 2019, κατά την είσοδό του στο στρατόπεδο, στέλεχος της μονάδας άνοιξε τον σάκο του, όπου ο φαντάρος είχε την εφημερίδα «Ριζοσπάστης».

Το στέλεχος της μονάδας ισχυρίστηκε πως είναι «ανεπίτρεπτο» και ότι «απαγορεύονται οι πολιτικές εφημερίδες στο στρατόπεδο». Στη συνέχεια, αγνόησαν την απαίτηση του φαντάρου να του δείξουν τον στρατιωτικό κανονισμό, ώστε να διαπιστώσει αν όντως απαγορεύονται οι εφημερίδες. Στην ερώτηση του στρατιώτη «πώς θα ενημερώνονται οι φαντάροι», η απάντηση ήταν «μόνο κατά την έξοδό τους από το στρατόπεδο». Δηλαδή... κάθε Σαββατοκύριακο.

Οι ίδιοι ισχυρισμοί περί «απαγόρευσης» ακολούθησαν και όταν ο φαντάρος διαμαρτυρήθηκε στην αναφορά.

Δεν είναι η πρώτη φορά που νέοι στρατευμένοι αντιμετωπίζουν τέτοια περιστατικά από μερίδα στελεχών, τα οποία παραπέμπουν σε μαύρες εποχές της ιστορίας μας.

Η κυβέρνηση έχει μεγάλες ευθύνες από την εκδήλωση τέτοιων φαινομένων. Ο στρατευμένος έχει δικαιώματα τα οποία δεν σταματούν στην πύλη του στρατοπέδου. Εχει δικαίωμα στην ενημέρωση και τη μελέτη και κανείς δεν μπορεί να βάζει φραγμούς.

Λάθος η υπερεκτίμηση της αντιφασιστικής ενότητας και της αστικής δημοκρατίας


Ο σ. Γκουίντο Ρίτσι, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚ, Ιταλία, σημείωσε μεταξύ άλλων: «Σχηματικά μπορούμε να πούμε ότι ο Τολιάτι ήδη εκείνα τα χρόνια ήταν επηρεασμένος από την αντίληψη των σταδίων. Πρότεινε σαν στόχο τον αγώνα ενάντια στο φασισμό και τον πόλεμο, θεωρώντας το αναπόφευκτο, τη δημιουργία μίας Δημοκρατικής Συνέλευσης, με την υποστήριξη των εργατικών συμβουλίων, που μετά την ήττα του φασισμού, με εξέγερση θα προωθούσε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις.
 (...) Οι Σέκια, Λόνγκο και η Κομμουνιστική Νεολαία πρότειναν τη θέση της μετατροπής του αναπόφευκτου ιμπεριαλιστικού πολέμου σε αντιφασιστική εξέγερση και εμφύλιο πόλεμο για την εγκαθίδρυση μίας εργατοαγροτικής κυβέρνησης. (...) Η διαπάλη μεταξύ αυτών των δύο θέσεων θα συνεχιζόταν σε όλη την περίοδο της παρανομίας (...) Ο Τολιάτι υπεράσπιζε τη γραμμή, η οποία ανέβαλε τον αγώνα για θεσμικές και κοινωνικοοικονομικές αλλαγές για μετά το τέλος του πολέμου και την ήττα του ναζιστικού φασισμού, αποσπώντας τον απελευθερωτικό αγώνα και την επαναστατική πάλη για τον σοσιαλισμό, τη στρατιωτική από την πολιτική στιγμή (...) η γραμμή του Τολιάτι επικράτησε, παρά τις ισχυρές αντιστάσεις από τα στελέχη του ένοπλου αγώνα. (...)
 Λάθος ήταν η διαιώνιση ενός συμβιβασμού που θα έπρεπε να ήταν προσωρινός και να περιοριζόταν στην περίοδο του πολέμου, που μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ υιοθετήθηκε οριστικά σαν ο "κοινοβουλευτικός δρόμος" προς τον σοσιαλισμό, μέσω της συμμετοχής σε αστικούς θεσμούς, σαν το μόνο δυνατό έδαφος της πάλης (...) η αδυναμία να κατανοηθεί ότι "το δημοκρατικό κράτος που γεννήθηκε από την Αντίσταση" ήταν, παρ' όλα αυτά, ένα αστικό κράτος. Δεύτερον, η υποτίμηση της δύναμης ενός κόμματος που είχε, στο τέλος του πολέμου, 2.500.000 μέλη, περιλαμβανομένων 500.000 ενόπλων. Ο Τολιάτι φοβόταν ότι οι κομμουνιστές δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν τις συμμαχικές δυνάμεις κατοχής και την αστική τάξη (...) Υπερεκτίμησε τη σταθερότητα και τη διάρκεια της αντιφασιστικής ενότητας, όπως και τις πραγματικές ευκαιρίες που αφήνει ανοικτή η αστική δημοκρατία στον αγώνα του προλεταριάτου. Εξαιτίας των λαθών, εσφαλμένων εκτιμήσεων και φόβων που προέκυψαν, όχι λόγω προδοσίας, το ΙΚΚ δεν μπόρεσε να δώσει λύση προς όφελός του στην κατάσταση δυϊσμού της εξουσίας, που δημιουργήθηκε στο τέλος της Αντίστασης στη μεταφασιστική Ιταλία, παρά τη μεγάλη ανθρώπινη και υλική του δύναμη».

Ριζοσπάστης    Σάββατο 2 Μάρτη 2019 - Κυριακή 3 Μάρτη 2019