Πραγματικοί και κάλπικοι αντίπαλοι της ακρίβειας

 

  Πηγή: Eurokinissi

 

του Μάκη Παπαδόπουλου*

Τι χωρίζει τάχα την «προοδευτική» απ’ τη συντηρητική αντιμετώπιση του προβλήματος της ακρίβειας; Μια μείωση των έμμεσων φόρων στα καύσιμα, στο κατώτατο όριο που επιτρέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή! Θα μπορούσε να είναι ένα σύντομο ανέκδοτο. Αλλά αυτό είναι το σημερινό επίπεδο αντιπαράθεσης μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που συρρικνώνεται δραματικά το λαϊκό εισόδημα. Στην πραγματικότητα και οι δύο παρουσιάζουν ως λύση την ίδια την πηγή του προβλήματος. Μαζί με το ΚΙΝΑΛ επαναλαμβάνουν τη χιλιοειπωμένη υπόσχεση, ότι απ’ τη διασφάλιση ψηλών ρυθμών καπιταλιστικής ανάπτυξης θα βγούμε όλοι κερδισμένοι. Διαβεβαιώνουν ότι η ελπίδα βρίσκεται στη μεγάλη κοινοτική χρηματοδότηση των νέων επενδύσεων της «πράσινης οικονομίας».

Όμως το φάρμακο που προτείνουν αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι είναι δηλητήριο για το λαϊκό εισόδημα. Μετά την προσωρινή έξοδο απ’ την καπιταλιστική κρίση, η αύξηση της ζήτησης συνοδεύεται διεθνώς απ’ την άνοδο των τιμών. Ταυτόχρονα, για να διασφαλιστεί η κερδοφορία των νέων και των παλιών επενδύσεων μεγαλώνει η ψαλίδα μεταξύ της μεταβολής της παραγωγικότητας και των πραγματικών μισθών σε όλα τα κράτη της ΕΕ και επεκτείνονται οι μαύρες ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΣΙΠΡΑ Η «προοδευτική» κυβέρνηση, πέρα από το ΚΙΝΑΛ, χωράει και φθαρμένα υλικά της ΝΔ;

 

 

«Η "προοδευτική" κυβέρνηση, πέρα από το ΚΙΝΑΛ, χωράει και φθαρμένα υλικά της ΝΔ, πολύ περισσότερο που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παράδοση στη συγκυβέρνηση με τέτοιες δυνάμεις;» είναι το ερώτημα που θέτει το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σχολιάζοντας τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στον «ΣΚΑΪ» και την αναφορά του πως υπάρχει ένα κομμάτι της ΝΔ που δεν ασπάζεται αυτές τις αντιλήψεις του Κ. Μητσοτάκη.

Το σχόλιο του Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ: 

«Φυσικά και δεν περιμέναμε τη συνέντευξη του κυρίου Τσίπρα στον "ΣΚΑΪ" για να μάθουμε ότι η “προοδευτική” κυβέρνηση που επαγγέλλεται δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική πρόοδο. Η Ιστορία έχει καταγράψει “τα έργα και τις ημέρες” της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όπως και της αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ, με τις προτάσεις για υπουργούς κοινής αποδοχής με τη ΝΔ, αλλά και με την ψήφιση περίπου των μισών νομοσχεδίων της σημερινής κυβέρνησης.

Ξεχείλισε ο βόθρος της ακροδεξιάς σαπίλας: Ξαναθυμήθηκαν τη «Μουργκάνα» και τα «εγκλήματα» των «κατσαπλιάδων»…

 

13-02-2022

Η «Εστία» και ορισμένοι αρθρογράφοι της νομίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα αποστομώσουν το ΚΚΕ και θα συμβάλουν στην ενίσχυση των ακροδεξιών δυνάμεων κρούσης, των κάθε είδους χούλιγκαν της πολιτικής ζωής. Αφού προκαλούν, θα πάρουν την απάντηση με ιστορικά ντοκουμέντα και όχι με κάποιες αμφιλεγόμενες προσωπικές μαρτυρίες.

Κατιούσα

Αναπόφευκτες συγκρίσεις
Με αφορμή ένα αντικομμουνιστικό δημοσίευμα της «Εστίας» για τη Μουργκάνα

Το συγκρότημα που εκδίδει την εφημερίδα «Εστία» αναπαράγει προκλητικά το κλίμα που επικράτησε στη μετεμφυλιοπολεμική περίοδο. Αγνοεί επιδεικτικά τα συμπεράσματα που έχει βγάλει το ίδιο το αστικό σύστημα για τη ζημιά που προξένησε στον τόπο, ακόμα και για τα δικά τους συμφέροντα. Επιμένει στην αναβίωση του καθεστώτος της εθνικοφροσύνης, του άθλιου αντικομμουνισμού, του κονσερβοκουτιού και της συστηματικής παραχάραξης της Ιστορίας.

Η «Εστία» και ορισμένοι αρθρογράφοι της νομίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα αποστομώσουν το ΚΚΕ και θα συμβάλουν στην ενίσχυση των ακροδεξιών δυνάμεων κρούσης, των κάθε είδους χούλιγκαν της πολιτικής ζωής. Αγνοούν τα ιστορικά συμπεράσματα και εμπορεύονται φτηνά τα κατάλοιπα μιας εποχής καταδικασμένης στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Οσες εκκλήσεις κι αν κάνουν οι τρόφιμοι των σελίδων της στη «νεοελληνική διανόηση» να συνταχθεί μαζί τους στον αντικομμουνιστικό τους κατήφορο, θα παραμείνουν ασυναγώνιστοι στο είδος.

Ο Χρόνος είναι Χρήμα και Κρίμα

 

Αμα ανάμεσα στη βιολογική ακμή και στη βιολογική φθορά εγκαθίσταται η φρίκη, τότε και ο πιο ψύχραιμος οιωνοσκόπος των καιρών ξέρει τι του επιφυλάσσουν τα σφαγεία στον βωμό της κοινωνίας του. Η κτηνώδης, ναζιστικής πρακτικής ταγμάτων εφόδου εκτέλεση του νεαρού φιλάθλου στη Θεσσαλονίκη έρχεται να προχωρήσει ειδησεογραφικώς παράλληλα με την αποτρόπαιη δολοφονία δεκάδων ανήμπορων γέρων στην Αγία Σκέπη - τρομάρα μας - στα Χανιά. Είναι απ' αυτές τις μέρες που ο αποτροπιασμός δεν χωράει στον νου, δεν αντέχεται, και οι λεπτομέρειες καρφιτσώνουν αμέτρητα, αναπάντητα ερωτηματικά στο μυαλό των ανθρώπων.

 

Ανεβοκατεβαίνοντας τη φρίκη και τον παραλογισμό σ' αυτόν τον τυχαίο άξονα από τον νότο στον βορρά της χώρας, ο καθένας και η καθεμιά ακούσια διαλέγει κάπου να σταθεί και ν' αφήσει την ίδια του τη φύση να οργιστεί, να εκμανεί, και έστω και προσωρινά να απελπιστεί μπροστά σ' εκείνα τα διεστραμμένα και ανέλεγκτα ανθρώπινα πάθη, που ασχημαίνουν ακόμα και τον άσχημο θάνατο, εξευτελίζουν τον άνθρωπο, και δεν αφήνουν μήτε γραμμάριο ανακούφισης από την κάθαρση και την εφαρμοσμένη δικαιοσύνη. Ελεγα τις προάλλες λοιπόν πως αυτή η κοινωνία δεν τρέφει μήτε αγάπη μήτε σεβασμό για τα νιάτα και το σφρίγος και το ίδιο της το μέλλον. Και ήταν αυτός ο σεβασμός, ως λέξη, που φάνηκε σε κάποιους ερεθιστικά παράδοξος για τα νιάτα, σαν ακονιστήρι της σκέψης για μια πιο ενθαρρυντική θεώρηση ενός καλύτερου κόσμου. Αλλωστε πώς μπορεί να ισχύει εκείνο το λαϊκό και απολύτως ρεαλιστικό «τα στερνά τιμούν τα πρώτα» του Χαρίλαου, αν δεν πιάσεις τον σεβασμό και την αξία της ζωής απ' τα στενά της γειτονιάς του Χαριλάου έως τα θεοσκότεινα μπουντρούμια των γηρατειών στο γηροκομείο του παμπάλαιου Χάνδακα.

ΑΔ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ «Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα στη ζωή» να «μην γκρινιάζουμε όλη μέρα»!

 

  Πηγή: Eurokinissi

 

«Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα στη ζωή και καλά η οικονομία και χαμηλά ενοίκια», «μην τα ζητάμε όλα, μην καλλιεργούμε προσδοκίες», «να μην γκρινιάζουμε όλη μέρα» είναι οι χαρακτηριστικές απαντήσεις που έδωσε για την ακρίβεια ο υπουργός Ανάπτυξης Αδ. Γεωργιάδης μιλώντας το πρωί της Δευτέρας στον Αντένα.

Χαρακτήρισε ανευθυνότητα την λήψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας του λαϊκού εισοδήματος που δέχεται ισχυρό πλήγμα από την ακρίβεια σε καύσιμα, ηλεκτρικό ρεύμα και βασικά προϊόντα. Υποστήριξε πως «η οικονομία δεν συγχωρεί την ανευθυνότητα» και ανέφερε ότι την Ελλάδα «την παρακολουθούν οι αγορές» και πως «μια λάθος κίνηση» μπορεί να αυξήσει τα επιτόκια δανεισμού της χώρας που έχει υψηλό χρέος. 

ΚΚΕ και Ιστορία

 

Το ξαναγράψιμο των ιστορικών γεγονότων έχει πάντα ενδιαφέρον όταν έχει στο κέντρο του τον εμπλουτισμό, την προσθήκη, την αποκάλυψη νέων στοιχείων, τεκμηρίων και κατ’ αρχάς γίνεται κτήμα και υπόθεση της επιστημονικής Ιστορικής Κοινότητας – πριν πάρει τον δρόμο της Δημόσιας Ιστορίας. Τι γίνεται όμως όταν μέρος της Ιστορίας, γνωστών στοιχείων ή ακόμη χειρότερα στοιχείων αποκομμένων από την εποχή, το πλαίσιο και το κάδρο, χρησιμοποιούνται για μια νέου τύπου pop συντηρητική στροφή; Τι γίνεται όταν δολίως εντάσσονται σε μια στρατηγική αναβίωσης του Ψυχρού Πολέμου που τα διάφορα αστεία δελτία εθνικοφροσύνης αναπαρήγαν τους κομμουνιστές ή τους αριστερούς ως την ενσάρκωση του Διαβόλου που ήθελε την εδαφική απομείωση της χώρας μας; Την ίδια ώρα δε, που είμαστε αρκετά ώριμοι πια για να ξέρουμε πως τελικά την καταστροφή της χώρας την οφείλουμε σε εθνοκάπηλους, σε μεγαλοϊδεάτες και σε τύπους που μέσα στους ιστορικούς κύκλους της, προσέθεσαν και μια συμφορά: το 1897, το 1922, το Κυπριακό.

Ασπίδα προστασίας η πάλη για τη χειραφέτηση και τη γυναικεία ισοτιμία

 

Το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό της δράσης που θα ξεδιπλώσει το επόμενο διάστημα συζήτησε το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας

 

Οι πρωτοβουλίες που σχεδιάζει η ΟΓΕ το αμέσως επόμενο διάστημα δίνουν συνέχεια στη δραστηριότητα που ήδη αναπτύσσουν οι Σύλλογοι και οι Ομάδες της σε όλη τη χώρα, αξιοποιούν τη θετική πείρα που προκύπτει από αυτή, θέτουν στόχο να μετρήσουν παραπέρα βήματα στη συμμετοχή των γυναικών στην κοινωνική δράση, στη διεκδίκηση και στον συλλογικό αγώνα γύρω από μια σειρά μέτωπα.

Ξεχωριστό σταθμό στον αγωνιστικό βηματισμό που βρέθηκε στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης αποτελεί η 8η Μάρτη, Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας, μαζί με τις κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις που προγραμματίζονται με αφορμή αυτή.

Η σημαντική ανανέωση του Διοικητικού Συμβουλίου από το πρόσφατο Συνέδριο της Ομοσπονδίας, τον περασμένο Οκτώβρη, έγινε φανερή και στη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 30 Γενάρη.

Στις παρεμβάσεις αποτυπώθηκε η διάθεση για συμβολή στην προσπάθεια να φτάσουν η φωνή και η δράση της ΟΓΕ σε περισσότερες γυναίκες, σε χώρους δουλειάς, γειτονιές, σχολές και σχολεία. Ξεχώρισαν πρωτοβουλίες που τράβηξαν το ενδιαφέρον και προκάλεσαν τη συμμετοχή νέων γυναικών, παρεμβάσεις στις οποίες η ΟΓΕ συναντήθηκε με σωματεία και άλλους φορείς. Διατυπώθηκαν προτάσεις, σκέψεις και ιδέες που ανεβάζουν τον πήχη της συλλογικής λειτουργίας των Συλλόγων και των Ομάδων, του σχεδιασμού και της οργάνωσης της δράσης.

Διδάγματα από την Πορτογαλία

Copyright 2022 The Associated

Από τις πρόσφατες εκλογές στην Πορτογαλία. Οπαδοί του Σοσιαλιστικού Κόμματος πανηγυρίζουν για την αυτοδυναμία Κόστα

«Στη σύγχρονη Πορτογαλία, ο δρόμος για τον σοσιαλισμό βρίσκεται στην πάλη για τη διεύρυνση της δημοκρατίας»

(από το Πρόγραμμα του Πορτογαλικού ΚΚ)

Το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών στην Πορτογαλία, στις οποίες καταγράφηκε σημαντική ενίσχυση των Σοσιαλδημοκρατών με ταυτόχρονη εκλογική πίεση προς το Πορτογαλικό ΚΚ αλλά και το οπορτουνιστικό «Μπλόκο της Αριστεράς», πυροδότησε μια πολιτική συζήτηση, ιδιαίτερα από την πλευρά της σοσιαλδημοκρατίας, με γενικότερες πολιτικές και στρατηγικές απολήξεις. Η συζήτηση αυτή δεν είναι φυσικά καινούργια. Από το 2015, όταν το ΠΚΚ επέλεξε να στηρίξει πολιτικά τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, το «πορτογαλικό παράδειγμα» αναφερόταν συχνά ως πρότυπο για τα διδάγματα που πρέπει τάχα να βγάλει το ΚΚΕ ώστε να δείξει τουλάχιστον «ανοχή» σε μια κυβέρνηση υπό τον ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα σε περίπτωση που η ΝΔ δυσκολεύεται να συγκροτήσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Η πορτογαλική πείρα των τελευταίων χρόνων αποτελεί όντως σημαντική πηγή διδαγμάτων για την πάλη των κομμουνιστών, σε αντίθετη όμως κατεύθυνση από αυτή που προτάσσει η σοσιαλδημοκρατία. Αναδεικνύει ότι η πολιτική συνεργασίας με αστικές δυνάμεις και «αντιδεξιού μετώπου» με τη σοσιαλδημοκρατία έχει βαθιά αρνητική επίδραση στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, οδηγεί στον αφοπλισμό και στην ενσωμάτωση, ενισχύει αντί να αντιπαλεύει το ρεύμα αυταπατών για φιλολαϊκή καπιταλιστική διαχείριση.

Στο στόμα του λύκου

 

Για τη βάση της Αλεξανδρούπολης ρωτήθηκε σε συνέντευξή του ο Ρώσος πρέσβης στην Αθήνα Α. Μάσλοφ, και η απάντησή του ήταν διαφωτιστική: «Σε ό,τι αφορά την "ανησυχία" για την οποία ρωτάτε, πρέπει να την αισθάνονται ακριβώς οι ίδιες οι χώρες οι οποίες παραχωρούν έδαφός τους για χρήση του ως διαμετακομιστικό σταθμό, με σκοπό τη μεταφορά προσωπικού, εξοπλισμού και τεχνικών μέσων στη ΝΑ Ευρώπη, προς τα σύνορα με τη Ρωσία. Παλαιότερα οι χώρες της περιοχής πιο υπεύθυνα και ψύχραιμα αξιολογούσαν τις εν δυνάμει συνέπειες για τις ίδιες από παρόμοια βήματα». Οσο σφίγγει ο ΝΑΤΟικός κλοιός γύρω από τη Ρωσία, με επίκεντρο σε αυτήν τη φάση τις εξελίξεις στην Ουκρανία, τόσο πληθαίνουν οι προειδοποιήσεις της ρωσικής κυβέρνησης, ειδικά για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, που αναδεικνύεται σε κόμβο για την προώθηση ΝΑΤΟικών στρατευμάτων προς τα δυτικά της σύνορα. Τόσο επιβεβαιώνονται όμως και οι κίνδυνοι που κρύβονται πίσω από τη βαθιά εμπλοκή της χώρας στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό και στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, που κάνουν φύλλο και φτερό τις καθησυχαστικές ανοησίες των κομμάτων του ευρωατλαντικού τόξου, ότι όσο περισσότερο χώνεσαι στο στόμα του λύκου τόσο πιο ασφαλής είσαι.

Έθνος ελληνορθόδοξο

 

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ) Αποψεις Πολιτικη 13 Φεβρουαρίου 2022

 

 

Η σύμπλευση της εκκλησίας με τα συντηρητικά κοινωνικά στρώματα είναι σχεδόν απόλυτη και συνυφασμένη με την δογματική ελληνορθόδοξη παράδοση η οποία ρύθμιζε τη συμπεριφορά των ανθρώπων με κύριο άξονα την τρομοκρατική και υποκρυπτόμενη απειλή του πνευματικού θανάτου του αφορισμού και της αιώνιας τιμωρίας στις φωτιές της κόλασης.

Στην χώρα εκτός από τον πρόδηλο και έκδηλο υπερσυντηρητισμό μεγάλου μέρους της κοινωνίας που σχετίζεται με την ορθόδοξη εκκλησία, τους μοναχούς και τους ιεράρχες, παρατηρούμε και έναν έντονο αναχρονισμό ντυμένο με τον βαρύτατο μανδύα των υπερφυσικών προφητειών, τα προστάγματα των οποίων βρίσκουν ευήκοα ώτα όχι μόνο σε φανατικές θρησκευτικές ομάδες αλλά και σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας.

Σίγουρα η θρησκεία είναι ικανή να δίνει διέξοδο σε ανθρώπους με διάφορα ψυχοπαθολογικά προβλήματα, άρα, ίσως οι προφητείες, με την οιονεί αποκαλυπτική γνώση και τις προειδοποιήσεις για τα δεινά που θα επέλθουν, να προσφέρουν μια θετική προοπτική για την ψυχική τους ισορροπία.

Για την όξυνση ανάμεσα στις δυνάμεις του ευρωατλαντισμού και στη Ρωσία

 

  Πηγή: Associated Press

 

Του Ελισαίου ΒΑΓΕΝΑ*

Τις τελευταίες βδομάδες δυναμώνει η αντιπαράθεση ανάμεσα στις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και στη Ρωσία, με επίκεντρο τις εξελίξεις στην Ουκρανία. Η φραστική και διπλωματική αντιπαράθεση συνοδεύεται τόσο από κινήσεις στρατευμάτων και μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια και των δύο πλευρών, όσο και από τη μυστική διπλωματία. 

Μια φορά όχι για το «χρυσόμαλλο δέρας»

Σήμερα θα ήταν δύσκολο να μπουν οι λαοί σε έναν πόλεμο και να χύσουν το αίμα τους για το «χρυσόμαλλο δέρας» ή την «Ωραία Ελένη», ωστόσο κάθε άλλο παρά έχουν πάψει τα προσχήματα που χρησιμοποιούνται για να θρέψουν το τέρας του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Έτσι, η κάθε πλευρά προσπαθεί να παρουσιάσει και να «ντύσει» με τα δικά της επιχειρήματα την αντιπαράθεση, «στολίζοντας» κατάλληλα την απέναντι.

Οι ΗΠΑ και οι υπόλοιπες δυνάμεις του ευρωατλαντισμού υποστηρίζουν πως λόγος γίνεται για το δικαίωμα μιας «κυρίαρχης χώρας» (της Ουκρανίας) να επιλέξει τις συμμαχίες της και να διαφυλάξει την εδαφική της ακεραιότητα, που αμφισβητούνται από τη ρωσική επιθετικότητα. Ως τέτοια παρουσιάζονται η ενσωμάτωση της Κριμαίας στη σύνθεση της Ρωσίας και η στήριξη που παρέχει το ρωσικό κράτος στις αποσχισμένες περιοχές της Ουκρανίας (περιοχή Ντονμπάς) και της Γεωργίας (Αμπχαζία και Νότια Οσετία), καθώς και η ύπαρξη ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στα αποσχισμένα εδάφη της Μολδαβίας (Υπερδνειστερία).

ΕΝΩ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΛΠΑΖΕΙ... Για την ανακούφιση των ομίλων, σπεύδουν να κηρύξουν «τελετή λήξης»

Με «αυτοδιάγνωση» και «αυτοπροστασία», κατάργηση της καραντίνας για νοσούντες και των διαγνωστικών τεστ!

 

Eurokinissi

Τη «λήξη της πανδημίας» σπεύδουν να κηρύξουν οι κυβερνήσεις σε μια σειρά κράτη στην Ευρώπη και στον κόσμο, όπως η Βρετανία, η Σουηδία, η Δανία, η Ιταλία, οι ΗΠΑ, προκειμένου να απαλλαγούν από τα πιο στοιχειώδη μέτρα περιορισμού της COVID-19, καθώς ακόμα και αυτά αποτελούν «βαρίδι» για την καπιταλιστική οικονομία.

Την ίδια στρατηγική ακολουθεί και η κυβέρνηση της ΝΔ, προσπαθώντας να κρύψει κάτω από το χαλί τούς εκατοντάδες νεκρούς κάθε βδομάδα, τις χιλιάδες νοσηλείες αλλά και τους εκατοντάδες χιλιάδες που στοιβάζονται σε λίστες αναμονής ακόμα και για στοιχειώδεις ιατρικές πράξεις, αφού είναι αντιμέτωποι με το σύστημα Υγείας της μίας νόσου. Και, βέβαια, καθημερινά έρχονται στην επιφάνεια οι επιπτώσεις από τα όσα αφήνει πίσω του ο ιός στον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς έχει αφεθεί να σέρνεται ανεξέλεγκτα με άλλοθι τους εμβολιασμούς, ενώ δεν υπάρχει συγκροτημένη πρόνοια για την αποκατάσταση όσων έχουν νοσήσει.

Στο όνομα της «ήπιας» παραλλαγής «Ομικρον» - η οποία, στο μεταξύ, έχει προκαλέσει τουλάχιστον 500.000 θανάτους και 130 εκατ. μολύνσεις παγκοσμίως από τα τέλη Νοέμβρη - και με τον εμβολιασμό να προβάλλεται σαν το μοναδικό όπλο στην αντιμετώπιση της πανδημίας, πλέον απογειώνεται η ατομική ευθύνη.

30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ Πριν στεγνώσει η υπογραφή της, «άρχισαν τα όργανα» για τον λαό

Μια αποκαλυπτική αναδρομή στα πρώτα χρόνια μετά την ψήφιση της Συνθήκης από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμό

 

Διαμαρτυρία των ΕΒΕ της Αθήνας το 1995 για τα λεγόμενα «αντικειμενικά κριτήρια» στη φορολόγησή τους

«Η ΕΟΚ επιδεινώνει τους όρους ζωής των εργαζομένων στις 12 χώρες - μέλη. Η διεύρυνση των αντιθέσεων δεν αφορά μόνο τη σχέση των ισχυρών καπιταλιστικών χωρών και των υπόλοιπων. Οξύνονται οι αντιθέσεις ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, ανάμεσα στην ολιγαρχία του πλούτου και τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων όλων των χωρών...».

«Το κόστος της "σύγκλισης" πέφτει στις πλάτες του λαού, συνθλίβονται τα δικαιώματά του, υπονομεύονται τα συμφέροντά του και τα συμφέροντα της χώρας. Οι αντιθέσεις θα οξυνθούν. Θα την πληρώσει όχι μόνο η εργατική τάξη αλλά και τα μεσαία στρώματα και η μικρομεσαία αγροτιά. Θα προκύψουν νέες ζώνες και στρώματα φτώχειας, δυσμενείς ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις με αποτέλεσμα τη συνολική επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου, της ποιότητας ζωής...».

«Η "Ενωμένη Ευρώπη" του Μάαστριχτ με ενιαία οικονομική και νομισματική πολιτική, με κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα, ανταποκρίνεται μόνο στην επιδίωξη των ισχυρών ευρωπαϊκών μονοπωλιακών κύκλων να επιβληθούν ως ένας ισχυρός ιμπεριαλιστικός πόλος στις παγκόσμιες οικονομικές εξελίξεις, σε βάρος των εργαζομένων...».

Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 12-13 Φλεβάρη

 

 

Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 12-13 Φλεβάρη

• Παλλαϊκό προσκλητήριο για τα συλλαλητήρια στις 26 Φλεβάρη. Όλοι στη μάχη για την προστασία του εισοδήματος, της δουλειάς, της υγείας.

• Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Για τα 30 χρόνια από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

• Στο «πόδι» όλη η Λάρυμνα και η γύρω περιοχή. Κάτω τα χέρια από τη ΛΑΡΚΟ, το μεροκάματο και τα σπίτια των εργαζομένων.

• Βιοπαλαιστές αγρότες - κτηνοτρόφοι. Στα μπλόκα του αγώνα δίνουν μάχη επιβίωσης.

• Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ. Την Τρίτη η συναυλία – αφιέρωμα στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους».

• Εγκληματικός εφησυχασμός. Κηρύσσουν το «τέλος της πανδημίας» που… καλπάζει.

• ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Συντηρείται και κλιμακώνεται η ένταση με τη Ρωσία για την Ουκρανία.

• Άρθρο. Διδάγματα από την Πορτογαλία.

• Πολιτισμός. Μια ξεχωριστή συνέντευξη με τον Πάνο Κατσιμίχα.

Ένα χωριό έτοιμο να αμυνθεί και να επιτεθεί «σαν το μελίσσι»...

 

Λίγο μποτιλιάρισμα στην Εθνική και μετά ανοίγει ο δρόμος προς Λαμία. Εργοστάσια στη σειρά, διόδια, ανεμογεννήτριες και λίγο πιο κάτω η έξοδος «ΛΑΡΥΜΝΑ - ΜΑΡΤΙΝΟ». Κάνουμε δεξιά. Μέρος ωραίο, πρασινάδα και λόφοι. «Κοίτα πώς θα αλλάξει το τοπίο μετά τη στροφή!», λέει ο Γιώργος και… τώρα πια δυο εικόνες συνθέτουν το νέο τοπίο: Ένα όμορφο χωριό -η Λάρυμνα- που είναι σίγουρο πως αν δεν υπήρχε η ΛΑΡΚΟ, θα ήταν ένα γραφικό ψαροχώρι του Βόρειου Ευβοϊκού και απέναντί του η ΛΑΡΚΟ.

Ακόμα και για εμάς, που δεν είχαμε ξαναβρεθεί εκεί, φάνταζε γνώριμο το σουλούπι του εργοστασίου. Έχει αποτυπωθεί στα μυαλά μας από τα εξώφυλλα του «Ρίζου», από τα ρεπορτάζ για τα εργοδοτικά εγκλήματα, τις φωτογραφίες από τους αγώνες. Το φουγάρο κυριαρχεί κι είναι το πρώτο που τραβάει την προσοχή σου και ο τόπος ολόκληρος έχει μια δύναμη να ελκύει, μια δύναμη από την ομορφιά του και την ιστορία του από τα αρχαία χρόνια του Παυσανία μέχρι και σήμερα που φτάσαμε κι εμείς. Γιατί η αλήθεια είναι ότι σε μέρη που ο άνθρωπος και η επιστήμη κάνουν «θαύματα», σε μέρη που οι άνθρωποι αγωνίζονται για την αξιοπρέπειά τους, η Ιστορία γράφει κάθε μέρα.