Τα δικαιώματα των απελπισμένων

1. Ο,τι συνέβη στη Μυτιλήνη είναι ένα ακόμα πισωπάτημα του πολιτισμού μας. Οι νεοναζί με το θράσος και την ελευθερία ενός μπράβου του συστήματος επιδίδονται σε μια σκυταλοδρομία βίας, μέρος της οποίας αποτελούν και τα γεγονότα στη Μυτιλήνη. Κι αν κάτι είναι βαθιά προσβλητικό για τον πολιτισμό της χώρας μας, αυτό είναι η εικόνα των γυναικών προσφύγων που, αγκαλιά με τα παιδιά τους, προσπαθούσαν κλαίγοντας να αποφύγουν τα αντικείμενα που τους πετούσαν οι δήθεν διαμαρτυρόμενοι Ελληναράδες, αυτοί που λερώνουν την ιστορία και τον πολιτισμό του νησιού, με τις πλάτες της μικροαστικής φάρας. Τι κατάντια, αντί να αγκαλιάζουμε τον δυστυχισμένο, να θέλουμε να πονέσει ακόμα περισσότερο.

 

2. Οι πρόσφυγες επιβίωσαν του πολέμου και των αποτρόπαιων συνθηκών στην προσπάθειά τους να φτάσουν σε μια ξένη χώρα, για να αποτελέσουν μόνιμο αντικείμενο διώξεων από εκείνους που αναζητούν ένα λόγο ύπαρξης μέσα από τη βία και την ωμότητα. Ανά πάσα στιγμή, οι νεοναζί μπορούν να τους χτυπήσουν και να αποσυρθούν στην τρύπα τους. Αν οι πρόσφυγες δεν ακουμπήσουν στο εργατικό κίνημα και αυτό δεν δυναμώσει την αλληλεγγύη του, απομονώνοντας τους χρυσαυγίτες παντού θα είναι πάντοτε έρμαια κάθε νεοναζιστικής συμμορίας, κάθε κωλόπαιδου που με την παρέα του θα θέλουν να εκτονωθούν στο εύκολο θύμα.

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ - ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΠΙΕΡΙΑΣ - ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Πανεξόρμηση στις 7 Μάη ενάντια στα εργατικά ατυχήματα διανομέων στο δρόμο

Φωτό αρχείου

«Δεν είναι μοιραίο, ούτε κακή στιγμή τα ατυχήματα και οι θάνατοι νέων συναδέλφων στο δρόμο», τονίζει το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τουριστικών - Επισιτιστικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης - Πιερίας - Χαλκιδικής, με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο διανομέα σε τροχαίο την ώρα της δουλειάς στη Λάρισα, καλώντας σε μηχανοκίνητη πανεξόρμηση τη Δευτέρα 7 Μάη στις 7.30 μ.μ., μπροστά από το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (ΕΚΘ).

Το Συνδικάτο στην ανακοίνωσή του αναφέρει τα εξής:

«Κυνηγώντας το άθλιο μεροκάματο που επέβαλαν εκ νέου οι "κοινωνικοί εταίροι" ΓΣΕΕ - εργοδότες και κυβέρνηση βρήκε τραγικό θάνατο άλλος ένας εργαζόμενος - διανομέας σε καφέ της Λάρισας, σε τροχαίο την ώρα της δουλειάς.

Ο δεύτερος θάνατος διανομέα της ίδιας επιχείρησης σε σύντομο χρονικό διάστημα αναδεικνύει την εντατικοποίηση που επιβάλλουν οι εργοδότες και σ’ αυτόν τον κλάδο για την αύξηση των κερδών τους.

Μαρφίν: Οκτώ χρόνια μετά τον εμπρησμό…

Μαρφίν: Οκτώ χρόνια μετά τονεμπρησμό…

Από atexnos

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010, μέρα ψήφισης του μνημονίου, χιλιάδες διαδηλωτές στα συλλαλητήρια που έγιναν στο πλαίσιο της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας.

Στην οδό Σταδίου γίνεται εμπρηστική επίθεση – προβοκάτσια στο υποκατάστημα της «Marfin». Τρεις υπάλληλοι βρίσκουν τραγικό θάνατο.

Μια προβοκάτσια από μηχανισμούς που εκείνη τη μέρα έδρασαν σε διαφορετικούς χώρους, στη Σταδίου και έξω από τη Βουλή, και εργάζονταν για την τρομοκράτηση του λαού. Επιπρόσθετα, κλίμα τρομοκρατίας από τη διοίκηση της τράπεζας, για να μην απεργήσουν, είχαν καταγγείλει οι εργαζόμενοι που κινδύνευσε η ζωή τους, στο δικαστήριο (στη δίκη των στελεχών της τράπεζας).

Στο εσωτερικό του κτιρίου, οι πυροσβέστες εντόπισαν τον 36χρονο Επαμεινώνδα Τσάκαλη στις σκάλες μεταξύ α΄ και β΄ ορόφου, την 35χρονη Παρασκευή Ζούλια στο γραφείο της στον β΄ όροφο. Η 32χρονη Αγγελική Παπαθανασοπούλου, η οποία ήταν έγκυος, εντοπίστηκε λίγα εκατοστά από την μπαλκονόπορτα, όπου προσπάθησε να φτάσει. Ο θάνατος και των τριών οφειλόταν σε ασφυξία από καπνό.

Το αμελητέο βεληνεκές της «υψηλής» διανόησης

H τέχνη για την τέχνη. Η πολιτική για την πολιτική. Η θεωρία για την θεωρία. Μια εξόχως βολική ταυτολογία που εντός της ευρείας κενότητας που αποπνέει, γεμίζει κατά καιρούς τις τσέπες αλλά όχι τα μυαλά των κατ’ ευφημισμόν διανοητών, που θέτουν την πεπερασμένη διανοητική τους επάρκεια, απόρροια του μικροαστικού περιβάλλοντός του οποίου αποτελούν ευτελές προϊόν, στην υπηρεσία διαιώνισης της υφιστάμενης πραγματικότητας εις το διηνεκές.

γράφει ο Χρήστος Μιάμης*

Με αυτόν τον τρόπο κατασκευάζεται μια τέχνη αποκομμένη από τις ανάγκες και τα αιτήματα της ανθρωπότητας αλλά άρρηκτα δεμένη με τις επιδιώξεις και τις επιθυμίες της αγοράς. Η πολιτική συνεπακόλουθα γίνεται προσοδοφόρα επαγγελματική δραστηριότητα για εντεταλμένους επαΐοντες εργοδηγούς της λειτουργίας του μηχανισμού του καθεστώτος. Η θεωρία τελικά, μετουσιώνεται σε αέναο αν και πομπώδη μηρυκασμό των όσων έχουν ήδη ειπωθεί, τα οποία αμπαλάρονται σε σχετικά καινοφανή συσκευασία ώστε να προσιδιάζουν προς τις ανάγκες τους καθεστώτος.

Η έκθεση του ΟΟΣΑ «ανασταίνει» το πόρισμα της «Επιτροπής Κουκιάδη»

Copyright 2018 The Associated

Ο γγ του ΟΟΣΑ παραδίδει στον Αλ. Τσίπρα την έκθεση του Οργανισμού για την Ελλάδα

«Η μείωση του ελληνικού χρέους από τα επίπεδα του 180% του ΑΕΠ που βρίσκεται σήμερα, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη δρομολόγηση πρόσθετων μεταρρυθμίσεων για την αύξηση του ΑΕΠ, από την επίτευξη μεγάλων, αλλά ρεαλιστικών πρωτογενών πλεονασμάτων για παρατεταμένο χρονικό διάστημα και από την πρόσθετη αναδιάρθρωση του χρέους, με το κλείδωμα σε χαμηλά επίπεδα των επιτοκίων των δανείων του επίσημου τομέα (GLF, EFSF και ESM)», αναφέρει μεταξύ άλλων η έκθεση του ΟΟΣΑ, που παραδόθηκε τις προάλλες στον πρωθυπουργό, μέσα σε γέλια και χαρές, κατά τη συνάντησή του με τον γγ του ιμπεριαλιστικού οργανισμού, Α. Γκουρία.

 Το σχετικά καινούριο στοιχείο αυτών των διαπιστώσεων και των υποδείξεων είναι ότι πρώτος ο ΟΟΣΑ απ' όλους τους διεθνείς οργανισμούς και τις ενώσεις του κεφαλαίου που σχετίζονται με το ελληνικό «πρόγραμμα», συνδέει άμεσα τη συνέχιση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων με την υποχώρηση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, ενώ μέχρι τώρα τα αντιλαϊκά «μνημονιακά» μέτρα συνδέονταν με την εκταμίευση δόσεων. Είναι κι αυτή μια «τροχιοδεικτική βολή» για τα νέα «εθνικά οράματα» που χτίζονται από την κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία, προκειμένου να καταστήσουν «αναγκαία» στη συνείδηση των εργαζομένων και του λαού τη συνέχιση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης στη «μετά μνημόνιο» εποχή.

05/05/1818 Γεννιέται στην πόλη Τριρ της Πρωσίας ο Καρλ Μαρξ.

05/05/1818

Γεννιέται στην πόλη Τριρ της Πρωσίας ο Καρλ Μαρξ. Αφού τέλειωσε το γυμνάσιο, ο Μαρξ πήγε στο Πανεπιστήμιο, στην αρχή στη Βόννη και έπειτα στο Βερολίνο όπου σπούδασε νομικά, προπαντός όμως ιστορία και φιλοσοφία. Τέλειωσε το Πανεπιστήμιο το 1841 με τη διδακτορική διατριβή για τη φιλοσοφία του Επίκουρου.

Με τον Φρίντριχ Ένγκελς συνδέθηκε το Σεπτέμβρη του 1844 στο Παρίσι, που από τότε έγινε ο πιο στενός του φίλος. Μαζί πήραν ενεργότατο μέρος στην τοτινή κοχλάζουσα ζωή των επαναστατικών ομάδων του Παρισιού (ιδιαίτερη σημασία είχε η θεωρία του Προυντόν, που ο Μαρξ την καταπολέμησε αποφασιστικά στην Αθλιότητα της Φιλοσοφίας το 1847) και επεξεργάστηκαν -παλεύοντας επίμονα ενάντια στις διάφορες θεωρίες του μικροαστικού σοσιαλισμού- τη θεωρία και την τακτική του επαναστατικού προλεταριακού σοσιαλισμού - κομμουνισμού. Το 1845, ύστερα από επιμονή της πρωσικής κυβέρνησης, ο Μαρξ απελάθηκε από το Παρίσι σαν επικίνδυνος επαναστάτης και πήγε στις Βρυξέλλες.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ Ψήφισμα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και το ΝΑΤΟ

Υιοθετήθηκε από την Εκτελεστική Γραμματεία της Οργάνωσης, κατά την πρόσφατη συνεδρίαση στην Πιονγιάνγκ

Ψήφισμα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και το ΝΑΤΟ υιοθέτησε στην πρόσφατη συνεδρίασή της η Εκτελεστική Γραμματεία της Παγκόσμιας Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών (ΠΔΟΓ). Η συνεδρίαση της Εκτελεστικής Γραμματείας διεξήχθη από τις 19 έως τις 23 Απρίλη, στην Πιονγιάνγκ της Βόρειας Κορέας, ενώ στις 22 Απρίλη οι αντιπροσωπείες των γυναικείων οργανώσεων πήραν μέρος σε πορεία αλληλεγγύης στο λαό και τις γυναίκες της χώρας. Την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) εκπροσώπησαν στις εργασίες η πρόεδρος, Χριστίνα Σκαλούμπακα, και η αντιπρόεδρός της, Μαιρήνη Στεφανίδη. Ακολουθεί το κείμενο του ψηφίσματος, που προτάθηκε από τις ευρωπαϊκές οργανώσεις και υιοθετήθηκε από την Εκτελεστική Γραμματεία.

 

***

 

Εμείς οι γυναίκες - μέλη των οργανώσεων της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΔΟΓ, που συγκλήθηκε στην Πιονγιάνγκ στις 19 - 23 Απρίλη 2018, συμφωνήσαμε και καταλήξαμε στα εξής:

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος αποτελεί τη διέξοδο, όταν το σύστημα της εκμετάλλευσης και του κέρδους δεν μπορεί να λύσει με τους εμπορικούς πολέμους και τα αντιλαϊκά μέτρα τα τεράστια αδιέξοδά του.

Από αυτήν την άποψη, οι αντιθέσεις εντείνονται σε περιοχές που είναι οικονομικά και γεωστρατηγικά σημαντικές για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και εξαιτίας των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Τέτοιες περιοχές είναι ο Νότιος Ειρηνικός και η Κινεζική Θάλασσα, οι περιοχές της Αρκτικής, της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής. Φαίνεται όμως ότι η Νοτιοανατολική Μεσόγειος και τα Βαλκάνια έχουν στρατηγική σημασία.

4.5.1970-Το μακελειό στο πανεπιστήμιο του Κεντ κατά φοιτητών σε διαδήλωση για το Βιετνάμ

Η μέρα που το αντιπολεμικό φοιτητικό κίνημα στο πανεπιστήμιο του Κεντ πνίγηκε στο αίμα από την εθνοφρουρά του Οχάιο.

 

Κατιούσα

Σαν σήμερα το 1970 σημειώθηκε η σφαγή στο πανεπιστήμιο του Κεντ, στο Οχάιο των ΗΠΑ, το αιματηρότερο επεισόδιο καταστολής κατά των αντιπολεμικών κινητοποιήσεων ενάντια στην εμπλοκή των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, κατά το οποίο σκοτώθηκαν 4 φοιτητές και τραυματίστηκαν άλλοι 9 από άνδρες της Εθνοφρουράς. Το πανεπιστήμο του Κεντ ήδη από το 1966 υπήρξε θέατρο αντιπολεμικών διαδηλώσεων, ενώ η απόφαση του Νίξον να εισβάλει στην ουδέτερη Καμπότζη, θεωρώντας πως εκεί έβρισκαν καταφύγιο Βιετκόνγκ, προκάλεσε νέες διαδηλώσεις στο πανεπιστήμιο την Πρωτομαγιά του 1970, μια μέρα μετά την εισβολή. Εκατοντάδες φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο Κόμονς, ένα είδος πάρκου στο κέντρο της πανεπιστημιούπολης που και στο παρελθόν ήταν χώρος συγκεντρώσεων. Διάφοροι ομιλητές που έλαβαν το λόγο καταδίκασαν τον πόλεμο και ειδικότερα τον πρόεδρο Νίξον. Το ίδιο βράδυ, η αστυνομία ισχυρίστηκε πως φοιτητές χτυπούσαν τα περιπολικά με μπουκάλια και πως σταματούσαν την κυκλοφορία ανάβοντας πυροτεχνήματα.

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Καταγγέλλει την κλιμάκωση της επιθετικότητας της ΕΕ με αφορμή το ψήφισμα για τη Βενεζουέλα

 

Πηγή: Associated Press

Σε δήλωσή της η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ σχετικά το ψήφισμα για τις εκλογές στη Βενεζουέλα τονίζει:

«Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταψήφισε το απαράδεκτο και προκλητικό κοινό ψήφισμα Λαϊκού Κόμματος, Σοσιαλδημοκρατών και Φιλελεύθερων που συνιστά ακόμα μια επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Βενεζουέλας, ζητώντας την αναβολή των επικείμενων εκλογών στη χώρα αυτή και τη διεξαγωγή τους με τους όρους που βάζει η ΕΕ.

Το ψήφισμα αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στην κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας της ΕΕ ενάντια στο λαό της χώρας αυτής, με στόχο την προώθηση των θέσεων και των συμφερόντων των ευρωπαϊκών μονοπωλιακών ομίλων στην ευρύτερη περιοχή της Λατινικής Αμερικής.

Το Ευρωκοινοβούλιο έχει ...επάξια κατακτήσει το ρόλο του σημαιοφόρου όλων των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων της ΕΕ και των συμμάχων της, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, στο Αφγανιστάν, στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία, σε ολόκληρο τον κόσμο. Νομιμοποιεί και "ξεπλένει" όλα τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα κάτω από τα γνωστά πλέον στους λαούς υποκριτικά προσχήματα περί "δημοκρατίας" και "ανθρωπίνων δικαιωμάτων".

Το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει στους ιμπεριαλιστές, την ΕΕ και τα όργανά της, που πρωτοστατούν στις επεμβάσεις, στους πολέμους, στο αιματοκύλισμα των λαών, να παριστάνουν τον "υπερασπιστή" των λαϊκών ελευθεριών και δικαιωμάτων, να αναμειγνύονται στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών. Εκφράζει τη σταθερή αλληλεγγύη του στον εργαζόμενο λαό της Βενεζουέλας και υπερασπίζεται το δικαίωμά του να αποφασίζει ο ίδιος για τα συμφέροντά του».

 902.gr

Η πραγματική σύγκρουση

 

Πηγή: Eurokinissi

«Δυο κόσμους» που συγκρούονται βλέπει η κυβέρνηση στην αντιπαράθεσή της με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, τοποθετώντας στη μια μεριά τα «τζάκια» και τα κόμματα που οδήγησαν τη χώρα «στα οχτώ μαύρα χρόνια» της κρίσης και στην άλλη τη διακυβέρνηση της «αριστεράς», η οποία, με το «ήθος», τη «δικαιοσύνη» και την «πολιτική της εντιμότητα», πορεύεται στο δρόμο της ανάκαμψης «χωρίς υποδείξεις, βαρόνους, νταβατζήδες, διαπλεκόμενους, προστάτες». Καλεί, μάλιστα, το λαό να την στηρίξει στη μάχη της με το «παλιό».

Η κυβέρνηση αναφέρεται στο «παλιό και το διεφθαρμένο», που υποτίθεται υπηρετούν μόνο η ΝΔ και άλλα αστικά κόμματα, θέλοντας έτσι επιμελώς να κρύψει ότι αποτελεί και η ίδια τμήμα του. Γιατί το «παλιό» είναι ένα και ονομάζεται οικονομία που λειτουργεί με κριτήριο τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματιών που βγαίνουν από το ξεζούμισμα των εργαζομένων. Δηλαδή ο καπιταλισμός, που υπηρετούν οι κυβερνήσεις με την αντιλαϊκή πολιτική τους. Οι αντιλαϊκοί νόμοι που διατήρησε, οι νέοι που ψήφισε, τα μνημόνια που συνεχίζονται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι ακριβώς το «παλιό» που υπηρετεί και η ίδια για λογαριασμό της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου και για αυτό παίρνει τα συγχαρητήρια από τους αρμόδιους (ΕΕ, επιχειρηματίες, ΔΝΤ, ΗΠΑ κ.ά.).

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Σουαζιλάνδης και ο ρόλος του στον αγώνα για το σοσιαλισμό

 

Άρθρο του Njabulo Dlamini, Υπεύθυνου Διεθνών Σχέσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σουαζιλάνδης.

Παναγιώτης Μανιάτης

του Njabulo Dlamini*

Εισαγωγή

Το 2018 συμπληρώνονται 50 χρόνια από τότε που η Σουαζιλάνδη απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Μεγάλη Βρετανία. Αυτή η ανεξαρτησία, από απόσταση, φαίνεται να είναι του λαού μα στην πραγματικότητα αφορά την κυρίαρχη βασιλική οικογένεια.

Ο Βασιλιάς Mswati III κυβερνά τη Σουαζιλάνδη σαν απόλυτος μονάρχης. Τα πολιτικά κόμματα και οι δραστηριότητες απαγορεύτηκαν από το νεκρό σήμερα πατέρα του Sobhuza II, στις 12 Απρίλη 1973. Στη διακήρυξή του ο Sobhuza παρέδωσε όλες τις νομοθετικές, εκτελεστικές και δικαστικές αρμοδιότητες στο μονάρχη.

Σήμερα, παρόλο που η Σουαζιλάνδη απέφυγε τους εμφύλιους πολέμους, περίπου το 70% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας· διαθέτει μικρή πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη και πολύ λίγες πιθανότητες αυτό-ανάπτυξης. Αρκετοί άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα και από ιάσιμες ασθένειες όπως φυματίωση. Έτσι, στην πραγματικότητα, η πλειοψηφία του λαού βιώνει τη βία της πείνας και της ασθένειας την ώρα που η μειοψηφούσα άρχουσα τάξη απολαμβάνει εις βάρος των φτωχών τα πλούτη της χώρας.

Ταυτίζονται (και) στη διαχείριση της φτώχειας

Στον απόηχο της έρευνας του ΙΟΒΕ για τη φτώχεια και της ομιλίας του Κυρ. Μητσοτάκη στο «Ιδρυμα Καραμανλή», εξελίσσεται η κόντρα με την κυβέρνηση για το ποιος μπορεί καλύτερα να διαχειριστεί τη φτωχοποίηση του λαού, που είναι βέβαια μεγαλύτερη από ό,τι καταγράφουν τα στοιχεία των διαφόρων στατιστικών. Θυμίζουμε ότι η έρευνα του ιδρύματος των βιομηχάνων (τέτοιο είναι το ΙΟΒΕ) διαπιστώνει ότι το 70% του πληθυσμού (7 στους 10 δηλαδή) «μόλις τα βγάζει πέρα» με τις υποχρεώσεις του νοικοκυριού, ενώ περίπου 6 στους 10 αναμένουν επιδείνωση της οικονομικής τους κατάστασης τους επόμενους 12 μήνες, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής παλιών και νέων μέτρων, όπως για παράδειγμα η παραπέρα μείωση του αφορολόγητου, η νέα μείωση στις συντάξεις και πάει λέγοντας.

Κούβα: Επιχείρηση Θαύμα (Misión Milagro)

Κούβα: Επιχείρηση Θαύμα(Misión Milagro)

Από Panos

  

Επιμέλεια: Πάνος Αλεπλιώτης //

Πάνω από 3 εκατομμύρια άνθρωποι με προβλήματα όρασης βρήκαν περίθαλψη και είδαν το “φως” τους στα πλαίσια της θαυματουργής επιχείρησης των Κουβανών γιατρών.

Η Επιχείρηση ξεκίνησε το 2004 μετά από συμφωνία του Τσάβες και του Φιντέλ Κάστρο. Οι Κουβανοί το επέκτειναν σε όλη την Λ. Αμερική.

ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ Παρέμβαση με αφορμή τις αντιδραστικές αλλαγές στην Τοπική Διοίκηση με τον «Κλεισθένη»

Η τοποθέτηση του μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και δημοτικού συμβούλου με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθήνας

Eurokinissi

Ο Νίκος Σοφιανός

Παρέμβαση για το σχέδιο νόμου «Κλεισθένης 1», που έχει θέσει σε δημόσια διαβούλευση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, έκανε χτες στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του δήμου Αθηναίων ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και δημοτικός σύμβουλος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

Συγκεκριμένα, ο Ν. Σοφιανός ανέφερε:

«Με αφετηρία τον νέο κύκλο των αναδιαρθρώσεων στο χώρο της τοπικής διοίκησης που φέρνει με το νομοσχέδιο "Κλεισθένης 1" η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στήνεται διευρυμένα ένα πλαίσιο αποπροσανατολισμού και καθυπόταξης των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων εν μέσω διευρυμένης φτώχειας, ανεργίας και γενικευμένης ανασφάλειας, που κλιμακώνεται και προσαρμόζεται στις ανάγκες της νέας φάσης του κύκλου της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος.

Οι λεονταρισμοί και οι σκιαμαχίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ από τη μια μεριά, και της ΝΔ και του πρώην ΠΑΣΟΚ από την άλλη, γύρω από το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής για τα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια, είναι ένα ακόμη επεισόδιο αποπροσανατολισμού. Πέρα από αντιπαραθέσεις, υπαρκτές και ανύπαρκτες, επιδιώκεται από τη μεριά της κυβέρνησης προσπάθεια ευρύτατων συναινέσεων για να υπηρετηθεί πιο στέρεα η αντιλαϊκή ρότα.
  Για παράδειγμα, τα κυβερνητικά επιτελεία δεν βρίσκουν καμία δυσκολία να είναι συνδαιτυμόνες στα "αναπτυξιακά" συνέδρια με τους "αντιπολιτευόμενους" περιφερειάρχες και δημάρχους. Το σύνολο των αστικών κομμάτων - ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ - και τα στελέχη τους σε ΚΕΔΕ και ΕΝΠΕ διαγκωνίζονται για το ποιος θα σηκώσει πιο ψηλά τη σημαία "της αποκέντρωσης και της επιχειρηματικότητας".

Δεδομένα

«Επισκέψεις» και όχι «αξιολογήσεις» θα κάνουν κατά τον υπουργό Οικονομικών, Ευ. Τσακαλώτο, οι EE, EKT και ΔΝΤ, μετά το πέρας του τρέχοντος μνημονίου. Κι όσο για το περιεχόμενο των... επισκέψεων, η μεγάλη διαφορά σύμφωνα με τον υπουργό είναι ότι «μετά το πρόγραμμα θα έχουν λόγο σε μεγάλες μεταρρυθμίσεις, αλλά όχι πολύ μεγάλο λόγο στο πώς θα φτάνουμε το στόχο για τα πλεονάσματα. Οι στόχοι είναι δεδομένοι, αλλά θα έχουμε λόγο στα μέσα». Στα κάλπικα βαφτίσια, βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αριστεύσει προ πολλού. Την ίδια ώρα, όμως, με όλους τους τρόπους υπηρετεί τα «δεδομένα» του κεφαλαίου, δηλαδή την αντεργατική κλιμάκωση, με παραπέρα ανατροπές σε ασφαλιστικά δικαιώματα, γενίκευση της «ευελιξίας», φοροαπαλλαγές και μέτρα στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων, μαζί βέβαια με τους στόχους για τα ματωμένα πλεονάσματα σε βάθος δεκαετιών. Ολα αυτά περιγράφονται με ακρίβεια στις εκθέσεις της Κομισιόν και του ΟΟΣΑ και αποτελούν προϋπόθεση για να θωρακιστεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτά, όπως και η βαθύτερη ιμπεριαλιστική εμπλοκή, είναι τα «δεδομένα» τους και μικρή σημασία έχει για το λαό το ποιος θα πρωτοβάζει την «τζίφρα» για την εφαρμογή τους. Για τους εργαζόμενους και το λαό είναι ακριβώς αυτά που δεν πρέπει να αποδεχτούν ως δεδομένα, βάζοντας στο στόχαστρο τη στρατηγική του κεφαλαίου και διεκδικώντας ανάκτηση απωλειών και ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους.